Η κυβέρνηση εγκαινίασε με τυμπανοκρουσίες τη νέα πλατφόρμα «posokanei», παρουσιάζοντάς την ως ένα σύγχρονο όπλο στη μάχη κατά της ακρίβειας. Μια εφαρμογή που υπόσχεται σύγκριση τιμών σε πραγματικό χρόνο, τεχνητή νοημοσύνη και ψηφιακή διαφάνεια στην αγορά.

Και εγώ ρωτώ:

Ποιος ακριβώς πιστεύει ότι το πρόβλημα του συνταξιούχου είναι πως δεν ξέρει πόσο κάνει το γάλα;

Ο συνταξιούχος δεν χρειάζεται εφαρμογή για να ανακαλύψει ότι οι τιμές έχουν εκτοξευθεί. Το βλέπει κάθε μέρα στο ταμείο. Το νιώθει κάθε φορά που ανοίγει το πορτοφόλι του. Το καταλαβαίνει όταν η σύνταξη τελειώνει στις 15 του μήνα και οι ανάγκες συνεχίζουν μέχρι τις 30.

Η κυβέρνηση πανηγυρίζει επειδή θα μπορεί ο πολίτης να συγκρίνει αν το μακαρόνι κάνει 1,72 ευρώ στο ένα σούπερ μάρκετ και 1,71 στο άλλο. Όμως ο συνταξιούχος δεν ζητά να γίνει λογιστής της φτώχειας του. Ζητά να μπορεί να αγοράζει αξιοπρεπώς τα βασικά αγαθά χωρίς να μετατρέπεται σε κυνηγό προσφορών.

Αυτή είναι η πιο εξευτελιστική εικόνα της σημερινής Ελλάδας: Άνθρωποι που δούλεψαν σαράντα χρόνια. Άνθρωποι που πλήρωσαν εισφορές, φόρους, χαράτσια και μνημόνια. Άνθρωποι που κράτησαν όρθια την οικονομία της χώρας. Και σήμερα τους βλέπεις να περιφέρονται από ράφι σε ράφι, από κατάστημα σε κατάστημα, από φυλλάδιο σε φυλλάδιο, για να γλιτώσουν δέκα ή είκοσι λεπτά.

Δεν είναι καταναλωτική επιλογή αυτό αλλά είναι κοινωνικός εξευτελισμός. Το PosoKanei αντιμετωπίζει την ακρίβεια σαν πρόβλημα πληροφόρησης. Σαν να λέει η κυβέρνηση ότι αν γνωρίζεις καλύτερα τις τιμές, θα ζήσεις καλύτερα. Όμως το πρόβλημα δεν είναι η άγνοια των τιμών. Το πρόβλημα είναι ότι οι συντάξεις δεν ακολουθούν το κόστος ζωής.

Τι να την κάνω την εφαρμογή όταν ξέρω ήδη ότι το καλάθι του σούπερ μάρκετ ακριβαίνει κάθε μέρα; Τι να την κάνω την τεχνητή νοημοσύνη όταν η φυσική μου σύνταξη δεν φτάνει;

Τι να την κάνω τη σύγκριση τιμών όταν αναγκάζομαι να συγκρίνω ποιο φάρμακο θα αφήσω απλήρωτο και ποιο τρόφιμο θα κόψω από το τραπέζι;

Η πραγματική μάχη κατά της ακρίβειας δεν δίνεται με εφαρμογές αλλά με αυξήσεις συντάξεων. Με ουσιαστικούς ελέγχους στην αγορά. Με χτύπημα των καρτέλ. Με μείωση της έμμεσης φορολογίας στα βασικά αγαθά. Με πολιτικές που αυξάνουν την αγοραστική δύναμη των πολιτών.

Αντί γι’ αυτά, η κυβέρνηση παρουσιάζει ακόμη μία ψηφιακή βιτρίνα. Μια εφαρμογή που ίσως δείχνει πόσο κάνει το γάλα, αλλά δεν απαντά στο πιο κρίσιμο ερώτημα

Πόσο κάνει η αξιοπρέπεια ενός συνταξιούχου; Γιατί σήμερα, η μεγαλύτερη απόδειξη αποτυχίας της κυβερνητικής πολιτικής δεν είναι ότι χρειάστηκε να δημιουργηθεί το posokanei. Είναι ότι εκατοντάδες χιλιάδες συνταξιούχοι αναγκάζονται να τρέχουν κάθε πρωί από το ένα σούπερ μάρκετ στο άλλο για να επιβιώσουν.

Το χειρότερο δεν είναι η ακρίβεια αλλά είναι ότι μας λένε πως για να επιβιώσουμε πρέπει να γίνουμε κυνηγοί προσφορών. Να τρέχει ο συνταξιούχος με το μπαστούνι από το ένα σούπερ μάρκετ στο άλλο. Να ψάχνει ποιος έχει το μακαρόνι 1,19 αντί για 1,29. Να μετράει τα κέρματα στο ταμείο και να νιώθει ντροπή επειδή δεν του φτάνουν. Αυτή δεν είναι πολιτική. Είναι ταπείνωση.

Ταπείνωση για ανθρώπους που πλήρωσαν εισφορές για δεκαετίες. Που δούλεψαν σε εργοστάσια, σε χωράφια, σε γραφεία, σε οικοδομές. Που μεγάλωσαν γενιές. Που κράτησαν την κοινωνία όρθια όταν όλα κατέρρεαν. Και σήμερα τους ζητούν να ζήσουν με ψίχουλα και να λένε κι ευχαριστώ. Ε λοιπόν, όχι. Γι’αυτό δημιουργήσαμε το κόμμα των συνταξιούχων.

Δεν θα επιτρέψουμε να συνεχιστεί αυτή η προσβολή. Δεν θα αφήσουμε κανέναν συνταξιούχο να ζει κυνηγώντας λεπτά. Δεν ζητάμε ελεημοσύνη. Ζητάμε αξιοπρέπεια. Και θα την πάρουμε.

*Ο Γιάννης Παπαγεωργίου είναι ιδρυτής του Κόμματος των Συνταξιούχων

Διαβάστε επίσης:

Νέα «Μαύρης Επταετίας» Δημοκρατία

Τριάντα χρόνια προσωρινότητας: Όταν η κρατική αδιαφορία μετατρέπει την επιβίωση σε καταδίκη

Η χώρα όπου γεννιέσαι με χρέη, πριν αποκτήσεις ΑΦΜ

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.