Το ΠΑΣΟΚ τριάντα χρόνια μετά τον Αντρέα

Είναι μεγάλος ο πειρασμός να μιλήσει κάποιος για το ΠΑΣΟΚ τριάντα χρόνια μετά τον θάνατο του ιδρυτή του.

Όμως δεν είναι εύκολο το εγχείρημα, καθώς μόνο τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια έχουν συμβεί φοβερά πράγματα στην ελληνική κοινωνία, με κορυφαίο όλων τη χρεοκοπία του 2010, την οποία το ΠΑΣΟΚ χρεώθηκε πολλαπλώς με συνέπεια την απαξίωση, τη συρρίκνωση και την παράδοση της σκυτάλης στον χώρο αριστερά του.

Ομοίως κάθε απόπειρα να συγκρίνει κάποιος τη σημερινή εποχή με τις απαρχές της Μεταπολίτευσης είναι εντελώς άχρηστη, όπως και η προσπάθεια σύγκρισης των σημερινών πολιτικών με τους μπαρουτοκαπνισμένους εκείνης της εποχής, που είχαν ζήσει Κατοχή, εμφύλιο, χούντα και την προδοσία της Κύπρου.

Αν υπάρχει ένα ενδιαφέρον ερώτημα, αυτό αφορά κυρίως τις αντοχές των παραδοσιακών κομμάτων εξουσίας κάτι περισσότερο από μισόν αιώνα από την ίδρυσή τους – κυρίως της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ.

Κι αν η Ν.Δ. φαίνεται πως έχει (ακόμη;) μια ικανότητα να συνέρχεται από τα επεισόδια συρρίκνωσης, να ανακάμπτει από τις κρίσεις της και να ξαναμπαίνει σε τροχιά εξουσίας (πάγιο χαρακτηριστικό της ελληνικής Δεξιάς), το ΠΑΣΟΚ φαίνεται ότι αντιμετωπίζει σοβαρότερα προβλήματα, τα οποία υπερβαίνουν κατά πολύ τις διάφορες θεωρίες – απότοκο πνευματικής νωθρότητας, τεμπελιάς και ιδιοτέλειας – περί «ανεπαρκών ηγεσιών».

Λες και υπάρχουν κάπου καταχωνιασμένοι οι επαρκείς, που δεν τους αφήνουν να σώσουν την παρτίδα.

Αυτό που καταφανώς λείπει όχι μόνο από το πάλαι ποτέ Κίνημα, αλλά και γενικώς από το σημερινό πολιτικό σύστημα, είναι το όραμα, το αίτημα, η εξαγγελία που θα κινητοποιήσει την ελληνική κοινωνία – ή ένα μεγάλο τμήμα της – και θα την κάνει να πιστέψει ότι υπάρχει ένα μέλλον με καλούς οιωνούς για τους Έλληνες πολίτες και τα παιδιά τους.

Αυτό είχε προσφέρει ο Ανδρέας Παπανδρέου από το 1974 έως το 1981 μετατρέποντας σε συνθήματα και υποσχέσεις όλες τις μεγάλες ιστορικές εκκρεμότητες του μισού της τότε κοινωνίας.

Το καλάθι περιλάμβανε πολλά, από τα πολιτικά δικαιώματα και την αποκατάστασή τους έως την αναδιανομή του αναπτυξιακού προϊόντος και την καταναλωτική έκρηξη.

Το πώς έγιναν όλα αυτά σηκώνει πολλή συζήτηση, όπως άλλωστε και οι συνέπειές τους, τις οποίες σήμερα πληρώνει ακριβά (και) το ΠΑΣΟΚ.

Με βάση λοιπόν την ιστορία του, το κόμμα αυτό δεν πρόκειται να σταδιοδρομήσει ως περιχαρακωμένο και αυτοαναφορικό, αλλά ούτε ως απόκομμα, όπως κάποιοι ήδη διακηρύσσουν.

Τα κόμματα αποκτούν λόγο ύπαρξης διά των οραμάτων τους και της ικανότητάς τους να εκφράζουν βαθείς πόθους των κοινωνιών. Διαφορετικά καταντούν κλειστά κλαμπ ή «τσόντες» σε κυβερνήσεις άλλων.

Ιδού λοιπόν η πρόκληση…

Διαβάστε επίσης:

Ανδρέας Παπανδρέου: «Ωσεί Παρών» – Ένας μεγάλος απών με διαρκή παρουσία παντού

Ουκρανία: Στασιμότητα στο μέτωπο και στη διπλωματία

Στρατηγικός Εκσυγχρονισμός Σχολικών Υποδομών Δήμου Αθηναίων: Μια Επένδυση Δημόσιου Συμφέροντος και Ανθεκτικότητας

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.