Ο Όμηρος απέκτησε μπράβους: Η Οδύσσεια των αυτόκλητων θεματοφυλάκων και μια χούφτα ακροδεξιοί κακομοίρηδες στην πρεμιέρα

Είναι εντυπωσιακό πώς ένα μικρό κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας εμφανίζεται κάθε τόσο ως αυτόκλητος θεματοφύλακας της αρχαίας ελληνικής γραμματείας. Κάτι ακροδεξιοί κακομοίρηδες, χωρίς να έχουν διαβάσει έστω μια σελίδα.

Δέκα τυχαίοι λοιπόν από το «Εθνικό Μέτωπο» (έπρεπε να το γκουγκλάρουμε), μαζεύτηκαν έξω από τα Βίλατζ στην πρεμιέρα της ταινίας του Κρίστοφερ Νόλαν, «Οδύσσεια», την Πέμπτη. «Η Ελλάδα στους Έλληνες, η Οδύσσεια στον Όμηρο» έγραφε στο πανό τους, ενώ στην ανάρτησή τους ισχυρίζονται πως η ταινία «προσβάλλει την Ιστορία και τον Πολιτισμό μας, προωθώντας την αντικατάσταση πληθυσμού από τους λαθρομετανάστες».

Ξαφνικά ανακάλυψαν ότι ο Όμηρος χρειάζεται προστασία από έναν σκηνοθέτη του Χόλιγουντ, λες και ένα κινηματογραφικό έργο μπορεί να «κλέψει» ή να αλλοιώσει το ίδιο το πρωτότυπο. Ωστόσο, δεν μιλάμε για πολίτες που αντιμετωπίζουν την τέχνη ως πεδίο δημιουργικής ερμηνείας, τη βλέπουν σαν ιδεολογικό λάφυρο.

Η ειρωνεία είναι ότι η αρχαία ελληνική παράδοση επέζησε ακριβώς επειδή ξαναδιαβάστηκε, μεταφράστηκε, διασκευάστηκε και ερμηνεύτηκε αμέτρητες φορές μέσα στους αιώνες. Αν είχε μείνει κλειδωμένη σε μία και μοναδική «ορθή» εκδοχή, πιθανότατα δεν θα είχε τη διαχρονική επιρροή που έχει σήμερα.

Ωστόσο, το πρόβλημα δεν είναι αν ο Νόλαν έκανε μια πιστή ή ελεύθερη μεταφορά της Οδύσσειας, αυτό είναι ζήτημα καλλιτεχνικής κρίσης. Το πρόβλημα είναι η τάση της ακροδεξιάς να μετατρέπει κάθε πολιτιστικό έργο σε πεδίο πολιτισμικού πολέμου, λες και η ελληνική κληρονομιά χρειάζεται ιδεολογικούς χωροφύλακες για να επιβιώσει

Η εικόνα μιας χούφτας ακροδεξιών να διαδηλώνουν έξω από μια κινηματογραφική πρεμιέρα στο όνομα του Ομήρου είναι από μόνη της αποκαλυπτική. Αντί να συζητούν αν η ταινία είναι καλή ή κακή , επιστρατεύουν τη γνωστή ρητορική περί «αλλοίωσης» της ελληνικής ταυτότητας, λες και ένα έργο τέχνης αποτελεί δημογραφική απειλή.

Η εμμονή τους δεν αφορά την Οδύσσεια, αφορά την ιδεολογία τους. Οι αντιδράσεις για την επιλογή της Λουπίτα Νιόνγκο ως Ωραίας Ελένης εντάσσονται ακριβώς σε αυτό το μοτίβο. Η επίκληση μάλιστα της «αντικατάστασης πληθυσμού» δείχνει πόσο εύκολα μια θεωρία συνωμοσίας μεταφέρεται ακόμη και σε ένα μυθολογικό έπος. Από τη συζήτηση για μια καλλιτεχνική διασκευή περνούν έτσι, γιατί νομίζουν ότι μπορούν, στην αντιμεταναστευτική τους ατζέντα, σαν η μυθική Ελένη να αποτελεί απόδειξη κάποιας δήθεν πολιτισμικής απειλής.

Ο Όμηρος δεν χρειάζεται αυτόκλητους προστάτες. Αν κάτι αποδεικνύει τη δύναμη της Οδύσσειας, είναι ότι εξακολουθεί να γεννά συζητήσεις και νέες αναγνώσεις. Η ιδέα ότι μια κινηματογραφική επιλογή μπορεί να «μολύνει» τον Όμηρο λέει πολύ λιγότερα για τον Νόλαν και πολύ περισσότερα για όσους βλέπουν την τέχνη αποκλειστικά μέσα από το φίλτρο των ακροδεξιών εμμονών τους.

Διαβάστε επίσης:

ΣΥΡΙΖΑ: Απέσυρε την υποψηφιότητα για την προεδρία της Κ.Ο. ο Πολάκης – «Έχουμε την πολυτέλεια σε μια Κ.Ο. 8 ατόμων να έχουμε δυο υποψηφιότητες;»

ΣΥΡΙΖΑ: Οι ανεξαρτητοποιήσεις «βόμβα» στα θεμέλια της ΕΛΑΣ – Το δίλημμα Τσίπρα με τους βουλευτές που τα… θέλουν όλα   

Μητσοτάκης με τράπεζες για δωρεά στα ΑΕΙ: «Εφαλτήριο για την ανακαίνιση υποδομών των ιστορικών μας ιδρυμάτων»

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.