Στροφή στην ασφάλεια – Πού ποντάρει η κυβέρνηση για να κερδίσει του Κεντρώους

Οι πρόσφατες συλλήψεις τριών ατόμων για τις εμπρηστικές επιθέσεις σε σπίτια στελεχών της Ν.Δ. στη Θεσσαλονίκη, που είχαν ως τραγική κατάληξη τον θάνατο της Βάγιας Νέστορα, μητέρας της πολιτεύτριας του κόμματος Αφροδίτης Νέστορα, και άλλων τριών ατόμων για τον εμπρησμό της τράπεζας Marfin τον Μάιο του 2010 (με τρία θύματα – τέσσερα, αν ληφθεί υπόψη ότι μια από τους νεκρούς ήταν έγκυος) αποκτούν ιδιαίτερη πολιτική και συμβολική βαρύτητα για την κυβέρνηση.

Υπενθυμίζεται ότι το δόγμα «νόμος και τάξη» βρισκόταν στην προμετωπίδα των προεκλογικών δεσμεύσεων του Κυριάκου Μητσοτάκη το 2019, ο οποίος αμέσως μετά τις εκλογές «στρατολόγησε» τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη για τη θέση του υπουργού Προστασίας του Πολίτη, αναγνωρίζοντας ότι επρόκειτο για ένα πολιτικό πρόσωπο που έχαιρε εκτίμησης και σεβασμού στην αστυνομία και το οποίο είχε να επιδείξει σημαντικές επιτυχίες στην καταπολέμηση της εγκληματικότητας, με «κορωνίδα» την εξάρθρωση της «17 Νοέμβρη».

Συγκριτικό πλεονέκτημα

Επτά χρόνια αργότερα η κυβέρνηση, παρά τη φθορά που έχει υποστεί σε πολλούς τομείς πολιτικής (όπως αυτή καταγράφεται στις δημοσκοπήσεις), διατηρούσε σαφές προβάδισμα έναντι των πολιτικών αντιπάλων της στον τομέα της ασφάλειας των πολιτών, αν και το τελευταίο διάστημα το πλεονέκτημα αυτό είχε αρχίσει να υποχωρεί με τα κόμματα στα δεξιά της Ν.Δ. να ζητούν ακόμα πιο αυστηρή πολιτική, π.χ. όσον αφορά στο μεταναστευτικό, στη δημόσια τάξη, στην αστυνόμευση κ.λπ., ενώ ο τραγικός θάνατος της Βάγιας Νέστορα βάρυνε ακόμα περισσότερο το κλίμα.

Στο πλαίσιο αυτό, το «διπλό χτύπημα» της αστυνομίας – και μάλιστα για την υπόθεση της Marfin, η οποία συνεχίζει επί 16 χρόνια να αποτελεί «χαίνουσα πληγή» – αποτέλεσε μια πειστική απάντηση από πλευράς κυβέρνησης προς όλους όσοι ισχυρίζονται ότι είχε χαθεί ο έλεγχος ή ότι το Μαξίμου είχε… χάσει το τσαγανό του στην αντιμετώπιση περιστατικών τρομοκρατίας ή άλλης βαριάς ανομίας. Ταυτόχρονα, ωστόσο, λειτουργούσε και ως μια συνολικότερη ενίσχυση του προφίλ της ως μιας κυβέρνησης που αντιλαμβάνεται τη σημασία της ασφάλειας για το σύνολο των λοιπών πολιτικών.

Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι στην εβδομαδιαία ανασκόπησή του την περασμένη Κυριακή ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε στις συλλήψεις, κάνοντας λόγο για «απάντηση που δίνει πάντα μια δημοκρατική πολιτεία απέναντι στη βία: όχι με εκδίκηση, αλλά με τους θεσμούς, τη νομιμότητα και την αποτελεσματική δράση των αρχών» και τονίζοντας ότι «απέναντι στην τρομοκρατία δεν χωρούν ούτε αστερίσκοι ούτε συμψηφισμοί. Μόνο ένα κοινό μέτωπο που θα στερήσει από όσους επιλέγουν τη βία κάθε ίχνος ανοχής και κάθε πολιτικό άλλοθι. Αυτό είναι το ελάχιστο που οφείλουμε στη μνήμη κάθε θύματος πολιτικής βίας, αλλά και στις επόμενες γενιές».

Οικονομία – εθνικά

Ωστόσο ο τομέας της ασφάλειας δεν περιορίζεται στην αντιμετώπιση της εγκληματικότητας ή στην καταπολέμηση φαινομένων τρομοκρατίας, αλλά απλώνεται σχεδόν σε όλους τους τομείς της πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής ζωής, καθώς η κυβέρνηση – η οποία, κακά τα ψέματα, ακόμα δεν διαθέτει ένα πειστικό αφήγημα για τις εκλογές – αντιλαμβάνεται ότι η εικόνα της αποτελεσματικότητας και της σταθερότητας της δίνει «πόντους» έναντι των αντιπάλων της.

Για παράδειγμα, στον τομέα της οικονομίας, οι επιδόσεις στην εκτέλεση του προϋπολογισμού και το σημαντικό πλεόνασμα αποτελούν, σύμφωνα πάντα με την κυβέρνηση, απτά δείγματα της επιτυχίας της πολιτικής που ακολουθεί – και, φυσικά, της δίνουν δημοσιονομικό χώρο για επιπλέον παρεμβάσεις ή, εν πάση περιπτώσει, προοπτικές παρεμβάσεων για την ελάφρυνση των βαρών που σηκώνουν οι πολίτες, ενώ και η μείωση του πληθωρισμού παρουσιάζεται ως άλλη μια επιτυχία (αν και, πρέπει να σημειωθεί, η νέα ανάφλεξη του πολέμου ΗΠΑ – Ιράν προκαλεί ανησυχίες για νέες πληθωριστικές πιέσεις).

Όσον αφορά, δε, τα εθνικά ζητήματα – για τα οποία η κυβέρνηση δέχεται κριτική και εκ των έσω (π.χ. από τον πρώην πρωθυπουργό, Κώστα Καραμανλή, και από τον διαγραφέντα από τη Ν.Δ. Αντώνη Σαμαρά) – ο πρωθυπουργός και κυβερνητικά στελέχη «δείχνουν» την ενίσχυση των ενόπλων δυνάμεων της χώρας με σύγχρονα οπλικά συστήματα, τη συμμετοχή της σε διεθνείς κινήσεις, όπως η «συμμαχία των προθύμων» για την Ουκρανία, την ενεργή διπλωματία και την προσπάθεια εξομάλυνσης σχέσεων με «δύσκολές» χώρες, όπως η Λιβύη, τις καλές σχέσεις με τις ΗΠΑ του Ντόναλντ Τραμπ, αλλά και την αποφασιστικότητα του Μητσοτάκη να θέτει ζήτημα casus belli «μέσα στο σπίτι» του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Στην ουσία, πάντως, λένε «γαλάζιες» πηγές, όλα τα παραπάνω εντάσσονται κάτω από μια διπλή «ομπρέλα»:

● Από τη μία, αυτή του δόγματος της σταθερότητας, το οποίο η κυβέρνηση προβάλλει εδώ και πολύ καιρό, ζητώντας από τους πολίτες να συγκρίνουν το έργο της και, κυρίως, την αποτελεσματικότητά της, σε σχέση με τα όσα ευαγγελίζεται η αντιπολίτευση.

● Και από την άλλη, το σύνθημα «το είπαμε, το κάναμε», το οποίο, προφανώς, δεν περιορίζεται σε έργα ή μεταρρυθμίσεις, αλλά απλώνεται στο σύνολο των κυβερνητικών δράσεων.

Εν πάση περιπτώσει, η εμπέδωση του αισθήματος ασφαλείας – πολιτικής, κοινωνικής, οικονομικής – στους πολίτες μοιάζει να αποτελεί μια ακόμα πτυχή της προεκλογικής στρατηγικής της κυβέρνησης, η οποία μοιάζει να επενδύει σε έναν τομέα, στον οποίο θεωρεί ότι διατηρεί εμφανές στρατηγικό πλεονέκτημα έναντι της αντιπολίτευσης – υπό την προϋπόθεση ότι δεν θα συμβεί κάτι απρόοπτο, το οποίο θα την υποχρεώσει σε αλλαγή ρότας στο… παρά κάτι των εκλογών.

Διαβάστε επίσης:

Στρατηγικό αδιέξοδο στη Μέση Ανατολή: Το «Ούτε πόλεμος ούτε ειρήνη» παρατείνει τη συγκρουσιακή κατάσταση στη Μέση Ανατολή

Τρέχουν στη Ν.Δ. για τα ψηφοδέλτια: Σκληροί ανταγωνισμοί στελεχών ενόψει μείωσης των ποσοστών

Η γεωπολιτική κοσμογονία και οι επόμενες ελληνικές εκλογές

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.