Ζέτα Μακρυπούλια: «Έζησα τον έρωτα στα κόκκινα – Ανυψώθηκα και έπεσα στα πατώματα»

Για τη μοναχικότητα που πλέον απολαμβάνει, αλλά και για την ψυχανάλυση που -όπως επισημαίνει- τη βοήθησε να γνωρίσει καλύτερα τον εαυτό της μίλησε η Ζέτα Μακρυπούλια, σε συνέντευξη που παραχώρησε στο περιοδικό InStyle.

Η ηθοποιός παραδέχτηκε πως στο παρελθόν ήταν πολύ αυστηρή με τον εαυτό της, αποκαλύπτοντας ότι πλέον, έχει βρει μεγαλύτερη ισορροπία στην καθημερινότητά της.

Όσο για τον έρωτα, η Ζέτα Μακρυπούλια τονίζει ότι αυτό είναι κάτι που έζησε «στα κόκκινα» και πλέον, έχει απομυθοποιήσει.

Είσαι σε πιο εσωστρεφή φάση

Μέσα από πολλά που έχω κάνει για να καταλάβω εμένα, κατάλαβα κάτι που δεν ήταν συνειδητό. Ότι το να μένω μόνη μου δεν ήταν και το καλύτερό μου, δεν το καταλάβαινα όμως τότε, γιατί πραγματικά περνούσα ωραία, πραγματικά ήθελα να είμαι με τους φίλους μου, τους ανθρώπους μου, τις σχέσεις μου κτλ., οπότε δεν καταλάβαινα ότι αυτό από πίσω έκρυβε και κάτι άλλο πέρα από όλη αυτήν τη χαρά που βίωνα. Αργότερα λίγο άρχισα να το συνειδητοποιώ και τώρα μπορώ να σου πω ότι το αποζητώ κιόλας. Μου αρέσει να γυρίζω σπίτι, να κλείνω την πόρτα και να είμαι μόνη και να κάνω το πρόγραμμά μου χωρίς να δίνω λογαριασμό, να βλέπω ό,τι θέλω στην τηλεόραση, να χαζεύω, να διαβάζω, να χορεύω, να κάνω ό,τι μου κατέβει…

Σου αρέσεις; Θα έκανες παρέα μαζί σου;

Θα έκανα παρέα μαζί μου, ναι, μου αρέσω. Έχω βέβαια και σημεία που δεν μου αρέσουν. Είμαι ο πιο αυστηρός κριτής του εαυτού μου, απλώς τώρα είμαι σε μια φάση που δεν με μαλώνω. Μου πήρε πολύ καιρό, γιατί ήμουνα πολύ αυστηρή και απαξιωτική με μένα.

Μέσα σε όλο αυτό το τρέξιμο, προσωπική ζωή υπάρχει; Προλαβαίνεις να κάνεις πράγματα για σένα;

Λίγα. Κοίταξε τώρα, προσωπικά έχω αλλάξει πάρα πολύ. Τότε εσύ θυμάσαι ένα κορίτσι ανέμελο, το οποίο κάθε βράδυ έβγαινε, διασκέδαζε… Τώρα όλα αυτά σιγά έχουν πάει στην άκρη, καθώς δεν με απασχολεί και πολύ να βγαίνω. Εντάξει, τώρα στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή που μιλάμε δεν υπάρχει και χρόνος, αλλά ακόμα κι αν υπήρχε δεν θα με έβλεπες έξω. Αυτό που απολαμβάνω πια πολύ στην προσωπική μου ζωή είναι τα ταξίδια. Εκεί μπορώ να ελευθερωθώ και να νιώσω όμορφα και ανέμελα και χαρούμενα και παιδικά και με πιάνει μια εξωστρέφεια. Όταν ταξιδεύω κι όταν έρχομαι κοντά στη φύση. Όταν πηγαίνω μέσα στη θάλασσα, αμέσως όλα εναρμονίζονται, όλα έρχονται στη θέση τους.

Στο σπίτι; Αν έχεις ελεύθερο χρόνο, αλλά δεν μπορείς να φύγεις, θα προτιμήσεις να μείνεις σπίτι;

Ναι, είμαι πια πολύ του σπιτιού. Θέλεις και λίγο μετά την καραντίνα, θέλεις και λίγο μετά από πολλά σοκαρισμένα – ψυχολογικά, προσωπικά κτλ. Έχω γίνει πολύ σπιτόγατος. Για ένα μεγάλο διάστημα το απολάμβανα, άλλες φορές έρχομαι σε σύγκρουση με τον εαυτό μου, γιατί θεωρώ ότι έχω κλειστεί πολύ, αλλά δεν έχω την όρεξη που είχα παλιά για να βγω.

Ο έρωτας μέσα σου, έχει αλλάξει;

Πολύ. Πάρα πολύ. Έχει απομυθοποιηθεί, είναι αλήθεια. Και να σου πω την αλήθεια, μου αρέσει κιόλας.

Έχει απομυθοποιηθεί ή μήπως έχει έρθει στη σωστή του διάσταση γιατί υπήρχε μια υπερβολή;

Είχα μια υπερβολή που την έχουμε όλοι, που ήταν και ηλικιακή πιθανότατα. Είναι ο έρωτας αυτό το πράγμα. Δηλαδή όταν έρωτα δεν γίνεται να μην ξεφύγεις. Εγώ όμως το έχω ζήσει αυτό, ευτυχώς. Ευγνωμονώ πάρα πολύ τον Θεό γιατί κατάφερα να το ζήσω αυτό στο φουλ, όπως το ήθελα και στα κόκκινα. Και χάρηκα και ανυψώθηκα κι έπεσα και στα πατώματα και ταλαιπωρήθηκα και πληγώθηκα… Όλον τον κύκλο τον έχω κάνει. Και τώρα είμαι σε μία φάση που τον έχω απομυθοποιήσει γιατί θεωρώ ότι πια, και τώρα και σε αυτή την ηλικία, το θεωρώ λίγο χαζό να ερωτεύομαι με τον ίδιο τρόπο, γιατί αυτό σημαίνει ότι δεν έχω εξελιχθεί καθόλου. Ξέρεις, λίγο πια ξεχωρίζεις πότε έρχεται ο έρωτας, πότε είναι απλώς ενθουσιασμός…

Τον θέλεις, τον αποζητάς ή μπορείς να ζήσεις και χωρίς;

Δεν τον αποζητώ, ούτε όμως και τον ακυρώνω. Έτσι κι αλλιώς τον έρωτα δεν μπορείς να τον προβλέψεις, ούτε και να τον περιορίσεις. Απλώς παλιότερα τον είχα ταυτίσει μέσα μου με πράγματα που δεν είναι ακριβώς ο έρωτας, ίσως και για αυτό να είχα πληγωθεί -αν και ποιος δεν έχει πληγωθεί στον έρωτα, θα μου πεις…

Εντάξει, κάποιοι από εμάς πληγώνονται παραπάνω. Και ίσως κάποια στιγμή συνειδητοποιείς ότι φταίνε κάποιες πεποιθήσεις, ότι έχουμε μεγάλο μερίδιο ευθύνης. Καλά, μερίδιο ευθύνης έχουμε για τα πάντα. Κι αν κάτι έχει αλλάξει σε μένα είναι αυτό, ότι πλέον δεν ρίχνω την ευθύνη στους άλλους για οτιδήποτε κι αν συμβεί, ακόμη κι αν την έχουν. Δεν με αφορά δηλαδή τόσο. Θα το κάνω ίσως ασυνείδητα, αν θυμώσω, που εκεί κυριαρχεί αυτό το συναίσθημα του θυμού, το οποίο σε οδηγεί, αλλά μπορώ να το τιθασεύσω, μπορώ να το αλλάξω πολύ γρήγορα γιατί δεν είναι το σημαντικό αυτό.

Το σημαντικό είναι να καταλάβεις, ακόμη κι όταν ειλικρινά σε έχει κάποιος αδικήσει και έχει άδικο, να δεις και το δικό σου μερίδιο ευθύνης, γιατί εσύ επέτρεψες σε αυτόν τον άνθρωπο να φερθεί έτσι, γιατί εσύ άνοιξες τα όριά σου τόσο πολύ ώστε να σου φερθούν έτσι. Είναι προτιμότερο να κάτσεις να δεις τι έχεις κάνει εσύ λάθος παρά να αρχίσεις να κατηγορείς τους άλλους. Αυτό με ελάφρωσε πάρα πολύ – όταν άρχισε να γίνεται συνειδητό, έτσι; Γιατί εγκυκλοπαιδικά αυτά είναι ωραία να τα διαβάζεις, αλλά δεν γίνονται πατώντας ένα κουμπί.

Διαβάστε επίσης:

Πενέλοπε Κρουζ: Με τη φανέλα του Λαμίν Γιαμάλ πανηγύρισε χορεύοντας για τη νίκη της Ισπανίας στο Μουντιάλ (Video)

Τιμή-ρεκόρ έπιασε σε δημοπρασία το φωτόσπαθο του Λουκ Σκαϊγουόκερ από το «Star Wars»

Αλίκη Βουγιουκλάκη: Μνημόσυνο για τα 30 χρόνια από τον θάνατό της – Απών ο γιος της, Γιάννης Παπαμιχαήλ

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.