Η Κυβέρνηση ξαναμειώνει… τις τιμές!

Έχουμε νέα εθνική επιτυχία. Η κυβέρνηση ξαναμείωσε τις τιμές! Όχι όλες. Μην ενθουσιάζεστε, ούτε για πάντα. Μην το παρακάνουμε. Ούτε για όλα τα προϊόντα. Ε! υπάρχουν και όρια στη γενναιοδωρία.

Αλλά σε 1.100 κωδικούς. Και με τη συμμετοχή περίπου 100 προμηθευτών. Η ακρίβεια πρέπει ήδη να βρίσκεται σε κατάσταση πανικού. Τα καρτελάκια με τις τιμές τρέμουν και τα σούπερ μάρκετ συγκλονίζονται. Οι νοικοκυρές ανοίγουν σαμπάνιες.

Και κάπου εκεί, ένας υπουργός χαμογελά αυτάρεσκα μπροστά στις κάμερες, έχοντας μόλις πετύχει το αδιανόητο. Να παρουσιάσει μια περιορισμένη και προσωρινή εμπορική έκπτωση ως εθνική οικονομική πολιτική. Μόνο που υπάρχει μια μικρή λεπτομέρεια.

Η ακρίβεια δεν είναι ένας κωδικός προϊόντος. Είναι ο λογαριασμός του σούπερ μάρκετ, το ενοίκιο ,το ρεύμα, τα καύσιμα, οι υπηρεσίες. Είναι ο ΦΠΑ ,η συρρίκνωση της αγοραστικής δύναμης. Και κυρίως είναι ο μισθός που εξαφανίζεται πολύ πριν τελειώσει ο μήνας.

Η κυβερνητική συνταγή είναι γνωστή. Βάζουμε μια έκπτωση, της δίνουμε εθνικό τίτλο, οργανώνουμε μια συνέντευξη Τύπου και περιμένουμε να πέσει η ακρίβεια από μόνη της. Και αν δεν πέσει; Δεν πειράζει. Θα ανακοινώσουμε καινούργια πρωτοβουλία. Αν χρειαστεί, θα έχουμε και πάλι  «Καλάθι», «Πρωτοβουλία», «Συμφωνία», «Δράση», «Παρέμβαση» και «Εθνικό Σχέδιο». Μπορεί να βρούμε και άλλο όνομα. Η ελληνική οικογένεια μπορεί να μην έχει αρκετά χρήματα ,έχει όμως πολλές κυβερνητικές πρωτοβουλίες. Κάτι είναι κι αυτό.

Υπάρχει βέβαια ένα ενοχλητικό πρόβλημα.

Οι μικρομεσαίοι δεν φαίνεται να συμμερίζονται τον ενθουσιασμό.

Το 81,1% των μικρών επιχειρήσεων χαρακτηρίζει τα κυβερνητικά μέτρα ανεπαρκή.

Μόλις 6,5% τα θεωρεί επαρκή.

Και 54,3% ζητά ως ουσιαστικό μέτρο τη μείωση του ΦΠΑ.

Εδώ, όμως, υπάρχει μια ατυχία. Ο ΦΠΑ δεν είναι πολύ φωτογενής. Δεν μπορείς να τον βάλεις πάνω σε ένα ράφι με ένα μεγάλο κόκκινο αυτοκόλλητο. Δεν μπορείς να ποζάρεις δίπλα του και να πεις «Κοιτάξτε τι πετύχαμε!»

Ο ΦΠΑ είναι πολύ πιο πεζός. Μειώνεται και αφήνει πραγματικό αποτύπωμα στην τελική τιμή. Και αυτό απαιτεί πολιτική απόφαση. Οι εθελοντικές εκπτώσεις, αντίθετα, είναι πολύ πιο βολικές. Δεν κοστίζουν πολιτικά. Δεν μειώνουν τα κέρδη ούτε τις εισπράξεις στα δημόσια ταμεία. Κι αν αποτύχουν, πάντα υπάρχει κάποιος άλλος να φταίει.

Και τώρα που πλησιάζει ο Σεπτέμβριος, η κυβέρνηση φοράει ξανά την πανοπλία της με 300 κωδικούς σχολικών ειδών! Με 6 αλυσίδες λιανικής. Και έτοιμη η νέα εθνική μάχη. Οι γονείς θα πρέπει να αισθανθούν ανακούφιση. Γιατί μπορεί να μην μπορούν να ανταποκριθούν στο σύνολο των οικογενειακών υποχρεώσεων, αλλά τουλάχιστον θα ξέρουν ότι κάποια σχολικά είδη έχουν καλύτερη τιμή.

Πρόκειται για μια εξαιρετικά σύγχρονη αντίληψη κοινωνικής πολιτικής. «Δεν μπορούμε να αυξήσουμε αρκετά την αγοραστική σας δύναμη. Θα σας βοηθήσουμε όμως να αγοράσετε φθηνότερα μολύβια». Το επόμενο βήμα θα είναι ίσως ειδική κυβερνητική επιδότηση για γόμες. Και, σε περίπτωση κρίσης, εθνικό σχέδιο για ξύστρες.

Και ρωτάμε εμείς οι  «μίζεροι» (που λέει και κάποιος υπουργός).

Ποιος ελέγχει την αγορά;

Ποιος ελέγχει τα περιθώρια κέρδους;

Ποιος αντιμετωπίζει τις στρεβλώσεις και τη συγκέντρωση ισχύος στην αγορά;

Ποιος προστατεύει πραγματικά τον καταναλωτή;

Και γιατί η κυβέρνηση επιμένει να παρουσιάζει ως «μάχη κατά της ακρίβειας» μια σειρά προσωρινών και εθελοντικών συμφωνιών;

Και απαντάμε εμείς οι  «μίζεροι» (που λέει και κάποιος υπουργός).

Γιατί έτσι το πολιτικό κόστος είναι μικρό. Αν η τιμή πέσει, η κυβέρνηση πανηγυρίζει. Αν δεν πέσει, φταίει η διεθνής συγκυρία. Αν ξανανέβει, φταίνε οι γεωπολιτικές εξελίξεις. Αν παραμείνει υψηλή, φταίνε οι επιχειρήσεις. Και αν ο πολίτης διαμαρτυρηθεί; Μάλλον δεν έκανε σωστά τα ψώνια του. Δεν είδε το  «Poso kanei»!! E μα!

Το πρόβλημα είναι ότι η ακρίβεια δεν αντιμετωπίζεται με επικοινωνία. Δεν ενδιαφέρεται για τα δελτία Τύπου ούτε συγκινείται από υπουργικές δηλώσεις. Δεν φοβάται τα αυτοκόλλητα. Και κυρίως δεν εξαφανίζεται επειδή κάποια προϊόντα πωλούνται προσωρινά φθηνότερα.

Η κοινωνία δεν μετράει πόσους κωδικούς ανακοίνωσε το υπουργείο. Μετράει πόσα ευρώ της μένουν. Και αυτή είναι η μεγάλη πολιτική λεπτομέρεια που προσπαθούν να κρύψουν κάτω από τόνους επικοινωνιακής ζάχαρης. Γιατί μπορεί η κυβέρνηση να μειώνει ξανά και ξανά τις τιμές. Μόνο που οι τιμές μειώνονται στα δελτία Τύπου, ενώ οι λογαριασμοί αυξάνονται στην πραγματική ζωή. Και κάπως έτσι φτάσαμε στο μεγάλο κυβερνητικό επίτευγμα.

Η κυβέρνηση πανηγυρίζει επειδή έπεσε η τιμή σε 1.100 προϊόντα. Ο καταναλωτής κοιτάζει το συνολικό ποσό στην απόδειξη. Η κυβέρνηση μιλά για «πρωτοβουλία». Ο καταναλωτής μιλά για κόστος ζωής. Η κυβέρνηση μιλά για «στήριξη». Ο καταναλωτής μιλά για επιβίωση. Η κυβέρνηση μετρά κωδικούς. Ο πολίτης μετρά ευρώ. Και αυτή η διαφορά είναι ολόκληρη η ιστορία.

Γιατί όταν χρειάζεται να εξηγήσεις στον πολίτη ότι η ζωή του έγινε φθηνότερη, ενώ ο ίδιος ξέρει ότι δεν του φτάνουν τα χρήματα μέχρι το τέλος του μήνα, τότε δεν έχεις νικήσει την ακρίβεια. Έχεις απλώς νικήσει την πραγματικότητα επικοινωνιακά.

Και ας είμαστε δίκαιοι. Είναι κι αυτό ένα επίτευγμα. Η κυβέρνηση ξαναμείωσε τις τιμές. Τώρα μένει να βρει και τον τρόπο να μειώσει και τον λογαριασμό στο ταμείο. Γιατί μέχρι στιγμής μειώνει τις τιμές στις ανακοινώσεις.

Ο λαός, όμως, μειώνει τις αγορές του.

*Η Ιωάννα Λιούτα είναι πολιτική και οικονομική αναλύτρια

Διαβάστε επίσης:

«Αβάσιμος και απαράδεκτος ισχυρισμός» η απάντηση του ΥΠΕΞ στην Τουρκία, για το βιομηχανικό χωροταξικό (Video)

Πολάκης: «Με ενδιαφέρει η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ» – Ανοιχτό το ενδεχόμενο για Δήμαρχος Χανίων

Παράταση επιδότησης στο ντίζελ – Διευρύνεται η λίστα των προϊόντων με μειωμένες τιμές

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.