Σαμαράς και Τσίπρας: Δύο αντίπαλοι απ’ τα παλιά επανέρχονται για να συγκρουστούν στις επόμενες εκλογές

Ο Αντώνης Σαμαράς και ο Αλέξης Τσίπρας ήταν δύο πρωθυπουργοί των μνημονίων που συγκρούστηκαν σκληρά σε μια από τις πιο ταραγμένες περιόδους της μεταπολιτευτικής ιστορίας. Αποκορύφωμα η υπόθεση Novartis και η κατηγορία του κ. Σαμαρά ότι ο Αλέξης Τσίπρας ήθελε να τον στείλει στη φυλακή.  Και οι δύο κάποια στιγμή αποχώρησαν από την πρώτη γραμμή της δράσης. Κι όμως, η πολιτική συγκυρία φαίνεται να τους φέρνει ξανά στο ίδιο κάδρο.

Η πρώτη παρέμβαση του Αντώνη Σαμαρά, με αφορμή τις εξαγγελίες του Αλέξη Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη δείχνει από την πλευρά του πρώην Πρωθυπουργού μια σαφή στόχευση αλλά έχει και άλλους αποδέκτες. Στόχο είχε τον ίδιο τον Αλέξη Τσίπρα, την κυβέρνηση, αλλά και το πολιτικό ακροατήριο που αναζητά νέες ισορροπίες ενόψει των επόμενων εκλογών.

«Ο κ. Τσίπρας επιβεβαίωσε χθες τον εαυτό του», ανέφερε ο πρώην πρωθυπουργός, κατηγορώντας τον αρχηγό της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης ότι επαναφέρει μεταρρυθμίσεις οι οποίες, όπως υποστηρίζει, είχαν ξεκινήσει από την κυβέρνηση της περιόδου 2012-2014, αλλά στη συνέχεια είτε σταμάτησαν είτε δεν υλοποιήθηκαν. Παράλληλα, τον κατηγορεί ότι δεσμεύτηκε να καταργήσει πολιτικές που ο ίδιος είχε θεσπίσει όταν βρισκόταν στην εξουσία.

Η αιχμή είναι προφανής. Ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί να εμφανιστεί σήμερα ως φορέας μιας νέας πολιτικής πρότασης, ενώ, κατά τον Αντώνη Σαμαρά, το πρόγραμμά του αποτελεί περισσότερο επανασυσκευασία παλαιότερων ιδεών παρά ένα πραγματικά καινούργιο σχέδιο για τη χώρα.

Η κριτική αυτή κινείται σε δύο επίπεδα. Το πρώτο αφορά την αξιοπιστία. Ο Σαμαράς υπενθυμίζει τις κυβερνητικές επιλογές της περιόδου 2015-2019 και επιχειρεί να πείσει ότι ο πρώην πρωθυπουργός δεν μπορεί να παρουσιάζεται ως μεταρρυθμιστής, όταν, σύμφωνα με την ανάγνωσή του, δεν προχώρησε μεταρρυθμίσεις που είχαν ήδη δρομολογηθεί.

Το δεύτερο επίπεδο αφορά το περιεχόμενο των εξαγγελιών. Ο Αντώνης Σαμαράς χαρακτηρίζει το πρόγραμμα του Τσίπρα «ρητορικό», υποστηρίζοντας ότι περιλαμβάνει μεγάλα λόγια, αλλά στερείται οράματος. Η φράση «Θεσσαλονίκη, Τσίπρας, αυταπάτες» παραπέμπει ευθέως στη μνήμη των προεκλογικών υποσχέσεων του 2014 και του 2015, αλλά και στην πολιτική αυτοκριτική που είχε κάνει ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας για τις αυταπάτες της πρώτης κυβερνητικής του περιόδου.

Η παρέμβαση Σαμαρά, ωστόσο, δεν περιορίζεται στην αποδόμηση του Τσίπρα. Η αναφορά του ότι ο πρώην πρωθυπουργός ακολουθεί «τη διαχειριστική αντίληψη της σημερινής κυβέρνησης» περιλαμβάνει και τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Ο Σαμαράς επιχειρεί έτσι να τοποθετήσει τον Τσίπρα και τον Μητσοτάκη στο ίδιο πολιτικό κάδρο, ως δύο εκδοχές μιας διαχειριστικής πολιτικής χωρίς μεγάλο εθνικό σχέδιο. Άλλωστε  πολλές φορές έχει χρησιμοποιήσει τη φράση «Μητσοτάκης και Τσίπρας, οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος».

Αυτή ακριβώς είναι και η πολιτική ιδιαιτερότητα της δήλωσης. Ο Αντώνης Σαμαράς επιτίθεται στον Αλέξη Τσίπρα, χωρίς όμως να προσφέρει πολιτική κάλυψη στη σημερινή κυβέρνηση. Με τον τρόπο αυτό διατηρεί ανοιχτό το δικό του μέτωπο απέναντι στο Μέγαρο Μαξίμου και ταυτόχρονα επιχειρεί να εμφανιστεί ως αυτόνομος πόλος μέσα στη Δεξιά, αλλά και ευρύτερα στο αντιμητσοτακικό ακροατήριο. Η τάυτηση Τσίπρα και Μητσοτάκη είναι χρήσιμη στο κ. Σαμαρά, τόσο λίγο πριν τις πρώτες εκλογές όσο και στην περίπτωση που θα έχουμε δεύτερη κάλπη.

Η συγκυρία δεν είναι τυχαία. Η παρουσίαση του προγράμματος Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη προκάλεσε ήδη πολιτική αντιπαράθεση με την κυβέρνηση, ιδιαίτερα για το κόστος και τη χρηματοδότηση των εξαγγελιών. Τα κυβερνητικά στελέχη επιχείρησαν να αναδείξουν τις δημοσιονομικές επιβαρύνσεις, ενώ από την πλευρά του Τσίπρα προβλήθηκε η ανάγκη αλλαγής οικονομικής και κοινωνικής κατεύθυνσης.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, ο Σαμαράς επιλέγει να ξαναμπεί στο παιχνίδι δυνατά.  Δεν είναι πλέον ο πρωθυπουργός του 2012 ούτε ο αντίπαλος του Τσίπρα στις εκλογές του 2015. Είναι ένας πρώην πρωθυπουργός που αναζητά νέο πολιτικό ρόλο και παρεμβαίνει σε μια περίοδο κατά την οποία το παραδοσιακό κομματικό σύστημα εμφανίζει ρωγμές.

Ο Τσίπρας, από την άλλη, επιχειρεί να επιστρέψει ως κεντρικός παίκτης. Αν καταφέρει να σταθεροποιήσει το νέο του κόμμα στη δεύτερη θέση και να παρουσιάσει μια πειστική κυβερνητική πρόταση, θα βρεθεί ξανά ως υπολογίσιμος αντίπαλος. απέναντι στη Νέα Δημοκρατία. Και τότε ο κ.Σαμαράς θα μπορούσε να αποτελέσει έναν από τους πιο σκληρούς αντιπάλους του θυμίζοντας τα έργα και τις ημέρες του 2015  αλλά και συγκρίνοντας τον με πολιτικές της κυβέρνησης, με τις οποίες ο ίδιος διαφωνεί κάθετα.

Το πολιτικό έργο, λοιπόν, μπορεί να μοιάζει παλιό, αλλά οι ρόλοι δεν είναι ακριβώς ίδιοι. Οι δύο άνδρες επιστρέφουν στη σκηνή με διαφορετικές αφετηρίες και νέες επιδιώξεις. Ο ένας θέλει να ξαναπαίξει σημαντικό ρόλο στα πολιτικά πράγματα  εκφράζοντας ένα κομμάτι του δεξιού ακροατηρίου. Ο άλλος να ξανακερδίσει θέση πρωταγωνιστή στην ευρύτερη κετροαριστερά. Και οι επόμενες εκλογές ίσως αποδειχθούν η στιγμή κατά την οποία οι δύο αντίπαλοι «απ’ τα παλιά» θα συναντηθούν ξανά για ένα νέο γύρο σκληρής πολιτικής σύγκρουσης στο νέο υπο διαμόρφωση πολιτικό σκηνικό.

Διαβάστε επίσης:

«Πατριωτική εισφορά»: Η μελέτη της Κομισιόν που κανείς δεν διάβασε – Πόσα μπορούν πραγματικά να πληρώσουν οι πλούσιοι

Παπαδοπούλου (ΕΛΑΣ): Δεν θα ανοίξουμε θυρίδες, ας μην φοβάται ο κόσμος (Video)

Η κυβέρνηση αναζητά «εναλλακτική 13η σύνταξη» – Τα σενάρια για συνταξιούχους, μισθούς και πρώτη κατοικία

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.