83ο Φεστιβάλ Βενετίας/Αποστολή topontiki.gr: Είναι τα μπούνκερ οι σύγχρονες Πυραμίδες;

Καλοί κακοί, κάποιοι κατοικοεδρεύουν στους εναπομείναντες βασιλικούς οίκους της Ευρώπης, μεταξύ των οποίων και της Ισπανίας. Όμως, ο Χαβιέρ Μπαρδέμ και η Πενέλοπε Κρουζ προτιμούν τον θρόνο του Λίντο.

Παρέμενε κενός, ύστερα από την εποχή των Τομ Κρουζ – Νικόλ Κίντμαν και Μπραντ Πιτ – Ατζολίνα Τζολί, διαδοχικά. Η Μόστρα πανηγυρίζει για την υποδοχή του νέου ζεύγους, οργανώνοντας τις λεπτομέρειες της στέψης και της λαϊκής αποθέωσης στην πρεμιέρα του “Bunker”, όπου πρωταγωνιστούν. Ο τίτλος της νέας ταινίας του Φλόριαν Ζέλερ («Ο πατέρας») δεν θυμίζει και πολύ τα κάστρα ή τα παλάτια της γηραιάς ηπείρου μας, όμως πόσα και πόσα δεν έχουν αλλάξει μέσα στα λίγα τελευταία χρόνια;

Το φιλί του Χαβιέ Μπαρδέμ στην Πενέλοπε Κρουζ, στο 83ο Φεστιβάλ Βενετίας

Όταν μαίνεται ο πόλεμος των κρυπτονομισμάτων, όταν τρίζουν οι δημοκρατίες κι όταν κάποιες χώρες, μ’ επικεφαλής τις ΗΠΑ, δημοσιεύουν χάρτες που «καταπίνουν» τις γειτονικές τους, όλα είναι δυνατά και τα μπούνκερ γίνονται της μόδας. Ολιγάρχης, λοιπόν, αγνώστων λοιπών στοιχείων, προτείνει δι’ αντιπροσώπου την κατασκευή μιας οχυρωμένης κατοικίας σ’ έναν διάσημο, βραβευμένο Ισπανό αρχιτέκτονα, που ζει με την γυναίκα του και τα δυο τους κοριτσάκια στο Λονδίνο. Η αμοιβή υπερβαίνει τ’ αρκετά μηδενικά, αλλά η Χαβάη κείται μακράν και η ανάληψη του έργου απειλεί ν’ ανατινάξει την οικογενειακή γαλήνη.

Τι διακυβεύεται ακριβώς; Πίσω από την κρίση του ζευγαριού, η αναμέτρηση πλούτου/ταλέντου, τα ηθικά διλήμματα και οι δημιουργικές φιλοδοξίες καθενός, η εξακρίβωση της αλήθειας, η νοσταλγία της Μαδρίτης, το βαθύτερο νόημα των επιλογών, η αναπόφευκτη φθορά του χρόνου. Την απάντηση στο αδιέξοδο την δίνουν, ο ενοχλητικός γείτονας και δύο ένοπλοι ληστές. Στυλιζαρισμένη αφήγηση, θεατρική διάλογοι, προβλέψιμο φινάλε, βασικό ατού η λάμψη των δύο αστέρων, εντός και, κυρίως εκτός οθόνης. Το Χόλιγουντ πέθανε, ζήτω οι Ευρωπαίοι γαλαζοαίματοι ή, μήπως, άλλαξε απλώς ο Μανωλιός; «Δεν φοβόμαστε να μιλήσουμε για την πολιτική», δηλώνουν πάντως, μ’ ένα στόμα οι Μπαρδέμ-Κρουζ.

Σκηνή από την ταινία “Woman unknown” της Μέι Ελ-Τούχι

Ποιος λέει το αντίθετο; Ίσα-ίσα, στον απόηχο των τοπικών εκλογών στην Σαξονία, με το κλίμα αβεβαιότητας να πολλαπλασιάζει την κλιματική αλλαγή, η πολιτική χροιά επανέρχεται, συναντώντας την ίδια την Ιστορία. Τι απρόβλεπτη επικαιρότητα για την “Woman unknown” της Μέι Ελ-Τούχι, που αφηγείται την περιπέτεια μιας νταντάς στην Δανία του 1945, λίγο μετά απο το τέλος της γερμανικής κατοχής. Έτοιμη να ξεφύγει οριστικά από το παρελθόν, χάρη στον γάμο με τον χήρο εργοστασιάρχη, στο σπίτι του οποίου απασχολείται, χρειάζεται να υπομείνει εξευτελισμούς, να κατασκευάσει ενόχους και ν’ αντιμετωπίσει την ηλικιωμένη οικονόμο που την υπονομεύει (αναφορά στην «Ρεβέκα» του Χίτσκοκ). Ενοχές, συνεργάτες του ναζισμού, εκβιασμοί, δημόσιες διαπομπεύσεις γυναικών και διαρκής αγώνας επιβίωσης, σε μια σκοτεινή τοιχογραφία, στηριγμένη σε αληθινά περιστατικά, υποψήφια για υψηλές διακρίσεις.

Αντίθετα, απογοητεύουν και οι δύο τίτλοι του πλούσιου φέτος, ιταλικού «πακέτου», τόσο το υπερφυσικό θρίλερ του Πάολο Στριπόλι L’ estranea, με τις Τζάσμιν Τρίκα και Βαλέρια Μπρούνι-Τεντέσκι, όσο και το ερωτικό δράμα του Αντρέα Παλαόρο The echo chamber, με τους Λούκα Μαρινέλι, Σούζαν Σάραντον, πάνω σ’ ένα ημιτελές σενάριο του Μπερνάντο Μπερτολούτσι. Στον διάσημο σκηνοθέτη, είδωλο της νεότητας του, ο Λουκα Γκουαντανίνο αφιερώνει το πρόσφατο ντοκιμαντέρ με τίτλο “Joie de vivre”. Ναι, χαρά της ζωής και ευδαιμονία του σινεμά σαν κρίκοι αλληλένδετοι, γεμάτοι σκέψεις, αναμνήσεις, πρόσωπα, δηλώσεις, σκηνές γυρισμάτων, ένας ύμνος στην αλλοτινή σινεφιλία που δεν υπάρχει πια. 

Ο Βιμ Βέντερς στο 83ο Φεστιβάλ Βενετίας

Με ντοκιμαντέρ έρχεται στο Λίντο και ο Βιμ Βέντερς. Ο δικός του ύμνος εστιάζει στον Ελβετό αρχιτέκτονα Πίτερ Ζούμτορ, υποστηρικτή των λειτουργικών και όχι των φαραωνικών κατασκευών, με τίτλο “From inside out”. Η αρχιτεκτονική ως κοινωνικό λειτούργημα, αντί των ματαιόδοξων κατασκευών. Αν το κάθε λογής μπούνκερ δεν είναι, τελικά, οι πυραμίδες του καιρού μας, μήπως δεν είναι ούτε οι ταινίες – αριστουργήματα;

Διαβάστε επίσης:

Ο Τζον Μάλκοβιτς ακυρώνει την εμφάνισή του στο Ισραήλ λόγω κατασκευασμένης δήλωσης που του απέδωσαν οι διοργανωτές

Συγκινεί ο Γιάννης Κότσιρας για τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα – «Φιλαράκι μου, 7 χρόνια χωρίς το γέλιο σου»

Τζούλια Ρόμπερτς: Επιστρέφει στη σκηνή του Μπρόντγουεϊ μετά από 20 χρόνια

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.