Κριτική ταινιών: «Η κότα» και «Tennis maestro» – Ο λόγος στο ευρωπαϊκό σινεμά

Δύο ταινίες αυτής της εβδομάδας αποδεικνύουν τη δυνατότητα, αλλά και τη διάθεση του ευρωπαϊκού σινεμά να δοκιμάζει, να πειραματίζεται, να αγωνιά για τους τρόπους έκφρασης του κινηματογράφου. Άλλοτε τα καταφέρνουν, κάποιες άλλες φορές χάνουν τον δρόμο τους, τελικά όμως βρίσκουν τον τρόπο να κρατήσουν ζωντανό το ενδιαφέρον μας. Ο Ούγγρος Γκιόργκι Πάλφι εντυπωσιάζει με τον τρόπο που κινηματογραφεί μια κότα στην… «Κότα», ενώ ο Ιταλός Αντρέα Ντι Στέφανο αποδεικνύεται ανεπαρκής να σηκώσει το βάρος της φιλοδοξίας του,  στο «Tennis maestro»

 Πώς να κινηματογραφήσετε ένα πτηνό σα να είναι άνθρωπος…

Τίτλος ταινίας: «Η κότα»

Σύνοψη: Μια κότα δραπετεύει από τη φάρμα όπου εκτρέφεται, προς θανάτωση, αλλά μπροστά της ανοίγονται νέες…περιπέτειες. Η ταινία γυρίστηκε, στο μεγαλύτερο μέρος της, στην Ελλάδα και αντιμετωπίζει την κότα σαν πραγματικό άνθρωπο

Σκηνοθεσία: Γκιόργκι Πάλφι

Παίζουν: Γιάννης Κοκκιασμένος, Αργύρης Παντζάρας, Μαρία Διακοπαναγιώτου, Αντώνης Καφετζόπουλος

Δεν μπορείς παρά να θαυμάσεις τον τρόπο με τον οποίον ο Ούγγρος Γκιόργκι Πάλφι κινηματογραφεί μια κότα και κατασκευάζει μια τρυφερή περιπέτεια, με πρωταγωνιστή αυτό το συμπαθές πτηνό. Αν σκεφτεί κάποιος τη ρήση του Φρανσουά Τριφό, «ποτέ μην κάνεις ταινίες με ζώα και παιδιά, είναι αδύνατον να τα καθοδηγήσεις», τότε δεν μπορεί παρά να θαυμάσεις τη σκηνοθετική κατασκευή. Δεν γνωρίζω τον βαθμό της συμμετοχής των τεχνητών κατασκευών στη συγκεκριμένη ταινία, αλλά σίγουρα έχει παραβιαστεί, με απόλυτη επιτυχία, ο κανόνας του Γάλλου σκηνοθέτη. Απογοητευμένος από όσα του συνέβησαν στα γυρίσματα της «Αμερικάνικης νύχτας», ο Τριφό ήρθε να αυξήσει το θαυμασμό μας, για όσα βλέπουμε, αρχικά, στην «Κότα». Ο Πάλφι ταυτίζει την κάμερά του και το βλέμμα μας με μια τρομαγμένη ύπαρξη, που τρέχει να ξεφύγει από το κυνήγι του θανάτου. Άρα, αμέσως, ταυτιζόμαστε με την αγωνία του πτηνού, σαν ανήμπορες υπάρξεις, που τρέχουμε να γλιτώσουμε το μοιραίο.

Στη συνέχεια, όμως, το ίδιο πτηνό δίνει ένα μάθημα για τον αγώνα να λάβει νόημα ακόμη κι αυτή η φτωχή ύπαρξη. Μετά από την ανελέητη αγωνία της κότας-άνθρωπος να ξεφύγει από τη φάρμα, προθάλαμο θανάτου, βρίσεται σε διαρκές κυνηγητό. Κι εδώ ο Πάλφι έρχεται να μετατρέψει όλο αυτό το άτυπο θρίλερ σε κωμωδία και να βρίσκει τον τρόπο να μας ξαφνιάζει από σκηνή σε σκηνή. Σχεδόν όλο το πρώτο μέρος του φίλμ είναι γεμάτο από ευρήματα, τα οποία αποσπούν και την καλή διάθεσή και τον θαυμασμό μας, για τον τρόπο που το καταφέρνει. Ο σκηνοθέτης, στην πορεία, αντιλαμβάνεται ότι -κυριολεκτικά- αυτό δεν μπορεί να πάει μακριά. Πόσο θα την κυνηγούν την κότα και πόσο θα αντέξουν τα ευρήματα; Έτσι, το πτηνό βρίσκεται…στα πόδια μιας οικογένειας ιδιοκτητών μιας απόμερης ταβέρνας. Ουσιαστικά, εμπλέκεται σε μια ανθρώπινη ιστορία, χάνοντας τον πρωταγωνιστικό του ρόλο. Αυτό στοιχίζει και αφηγηματικά και κινηματογραφικά, ταυτοχρόνως. Η ιστορία μοιραία γίνεται πλαδαρή, αδυνατεί να στηρίξει τον αρχικό εντυπωσιασμό. Εντάξει, η κότα βρίσκει το νόημα της ύπαρξής της, ερωτεύεται, γεννάει αβγά και προσπαθεί να τα προστατεύσει από έναν «κακό» άνθρωπο, αλλά το σινεμά γίνεται συμβατικό και αδύναμο. Μένει πάντα ο αρχικός ενθουσιασμός από μια έξοχη ιδέα, η οποία μάλιστα έχει ως τόπο εκτέλεσης την Ελλάδα, να συμμετέχει ως βασικός εταίρος στην παραγωγή. Προσφέροντας, μάλιστα, εκτός από το τοπίο της, τις καλές ερμηνείες των ηθοποιών της, στα πρόσωπα του Γιάννη Κοκκιασμένου, της Μαρίας Δισκοπαναγιώτου, αλλά και άλλων.

Αξιολόγηση: ** 1/2

    Δεν άντεξε ως το τέλος του ματς

Τίτλος ταινίας: «Tennis maestro» («Il maestro»)

Σύνοψη: Μια παλιά δόξα του τένις, ο Ραούλ Γκάτι, αναλαμβάνει τα μαθήματα του νεαρού Φελίτσε, στον δρόμο για τον πρωταθλητισμό. Αυτό, τουλάχιστον, αποτελεί το όνειρό του πατέρα του. Συμφωνεί όμως ο Φελίτσε με αυτό;

Σκηνοθεσία: Αντρέα Ντι Στέφανο

Παίζουν: Πιερφραντσέσκο Φαβίνο, Τιτσιάνο Μενικέλι, Ντόρα Ρομάνο

Το «Tennis maestro», άλλη μια περίπτωση ταινίας, η οποία έχει μια καλή ιδέα, ο σκηνοθέτης την υπηρετεί με συνέπεια και φτάνει κοντά στην ολοκλήρωση της, χωρίς να τα καταφέρνει, τελικά. Κι ο λόγος είναι ότι στο αρχικό, έστω κλασικό, buddy φιλμ (όπως ονομάζονται οι ταινίες ισχυρής σχέσης και φιλίας μεταξύ ανδρών), έρχεται μια υπερχείλιση παράλληλων αφηγήσεων, οι οποίες μπουκώνουν το μάτι και το μυαλό. Ο Ραούλ Γκάτι είναι μια παλιά δόξα του τένις, που αναλαμβάνει να διδάξει τα μυστικά του αθλήματος στο νεαρό Φελίτσε, ο οποίος μόνον ευτυχισμένος δεν είναι. Στη δίνη της εφηβείας, με έναν πατέρα, ο οποίος προβάλλει το άνειρό του στον γιό – τι κλασικό μοτίβο, αλήθεια! – , ο νεαρός ψάχνει τις δικές του επιθυμίες και ανάγκες. Ο Τιτσιάνο Μενικέλι πραγματικά ερμηνεύει άψογα όλη την εφηβική αμηχανία, αντίθετα από τον «μαέστρο» Πιερφραντσέσκο Φαβίνο, ο οποίος θα μπορούσε να κατηγορηθεί για overacting. Βέβαια, το δίδυμο Ντι Στέφανο-Φαβίνο έχει δοκιμαστεί με επιτυχία στην «Τελευταία νύχτα του Φράνκο Αμόρε», αλλά εδώ ο πρωταγωνιστής αδυνατεί να επωμιστεί τις πολλές υποχρεώσεις του ρόλου. Ο πρώην ταλαντούχος, αλλά και ποτέ επιτυχημένος αθλητής, ουσιαστικά καθρεφτίζεται πάνω στον Φελίτσε. Άλλωστε, η χρονική απόσταση του σήμερα από τον χρόνο της αφήγησης, ενισχύουν αυτήν την άποψη. Ο ματαιωμένος πρωταθλητής, και παράλληλα sex symbol, είναι ολοφάνερα ένας χαμένος αυτής της ζωής. Το αποδεικνύει ο διαταραγμένος ψυχισμός του, βρίσκοντας την ισορροπία του στην εξέλιξη της σχέσης με το νεαρό μαθητή του. Μ’ άλλα λόγια, στην εξοικείωσή του με την παιδική του ηλικία. Για να φτάσουμε σε αυτό το φινάλε, ο σκηνοθέτης γίνεται φλύαρος, μπερδεύεται, ανακατεύει ασύμβατα συστατικά, το κωμικό με το δραματικό. Τρώγεται, αλλά πολύ μεγάλη η μερίδα.

Αξιολόγηση: **

Διαβάστε επίσης:

«Back to the Beginning»: Στους κινηματογράφους η ταινία για την αποχαιρετιστήρια συναυλία των Black Sabbath και του Ozzy Osbourne

«Spider-Man: Brand New Day»: Εκθρονίζει το «Star Wars» με ιστορικό ρεκόρ εισπράξεων στις ΗΠΑ

Ταινίες Πρώτης Προβολής: Θρίλερ, περιπέτεια και η «Κότα» του Γκιόρκι Πάλφι (Videos)

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.