Το «σύνδρομο του ελαιολάδου» χτυπά τη φέτα: Πώς επιδρούν οι απώλειες στην κτηνοτροφία και οι εξαγωγές

Ενώ τα κυβερνητικά επιτελεία διαφημίζουν τη δεύτερη φάση της «Εθνικής Πρωτοβουλίας Μείωσης Τιμών» για το δίμηνο Νοεμβρίου – Δεκεμβρίου, η πραγματικότητα στην αγορά τροφίμων τρέχει με εντελώς διαφορετικούς ρυθμούς.

Πριν καν στεγνώσει το μελάνι των συμφωνιών για το ράφι, η πρώτη ύλη στο εθνικό μας προϊόν, το αιγοπρόβειο γάλα, έχει ήδη πάρει την ανηφόρα. Η φέτα απειλείται άμεσα να ακολουθήσει την τροχιά που διέγραψε το ελαιόλαδο τα προηγούμενα χρόνια: αλματώδεις ανατιμήσεις, έλλειψη εγχώριου αποθέματος και ένα προϊόν καθημερινής διατροφής που μετατρέπεται σε είδος πολυτελείας.

Το ντόμινο της ευλογιάς και η «τρύπα» της παραγωγής

Η ρίζα του προβλήματος δεν βρίσκεται στα περιθώρια κέρδους των σούπερ μάρκετ, αλλά στο ίδιο το ζωικό κεφάλαιο.

Η απώλεια: Πάνω από 500.000 έως 600.000 αιγοπρόβατα έχουν θανατωθεί λόγω της ευλογιάς, μειώνοντας τον συνολικό πληθυσμό κάτω από το ψυχολογικό όριο των 8 εκατομμυρίων ζώων.

Η έλλειψη γάλακτος: Η απώλεια αυτή μεταφράζεται σε 80.000 τόνους λιγότερο γάλα, με αποτέλεσμα η παραγωγή φέτας να υποχωρήσει κατά 20.000 τόνους, από τους 140.000 στους 120.000.

Η πίεση στους παραγωγούς: Οι κτηνοτρόφοι, βλέποντας τα έξοδά τους να εκτοξεύονται, ζητούν 1,80–1,90 ευρώ το κιλό για το πρόβειο γάλα, από 1,40–1,50 ευρώ, συμπαρασύροντας το κόστος παραγωγής κατά 1 έως 1,5 ευρώ ανά κιλό φέτας.

«Ζητούν τυρί χωρίς να ρωτούν τιμή» – Ο παράγοντας εξαγωγές

Την ίδια ώρα που η εγχώρια παραγωγή συρρικνώνεται, η διεθνής ζήτηση καταγράφει ρεκόρ.

Το 75% της ελληνικής παραγωγής κατευθύνεται στις αγορές του εξωτερικού, με τις εξαγωγές να τρέχουν φέτος με αύξηση 6%-7%.

Όπως κυνικά επισημαίνουν στελέχη της Διεπαγγελματικής, οι αγοραστές του εξωτερικού «απορροφούν όσες ποσότητες βρουν χωρίς να διαπραγματεύονται την τιμή».

Αυτό δημιουργεί έναν αθέμιτο ανταγωνισμό για τον Έλληνα καταναλωτή: οι γαλακτοβιομηχανίες έχουν ισχυρό κίνητρο να διοχετεύσουν το περιορισμένο προϊόν εκεί όπου οι τιμές πώλησης είναι υψηλότερες.

Η ειρωνεία των «εθελοντικών μειώσεων»

Η εξέλιξη αυτή αποκαλύπτει τα όρια των κυβερνητικών παρεμβάσεων. Όταν η αυξημένη τιμή διαμορφώνεται στην πρωτογενή παραγωγή λόγω πραγματικής έλλειψης προσφοράς, οι «εθελοντικές μειώσεις» στη λιανική λειτουργούν απλώς ως επικοινωνιακό περίβλημα. Με τη συσκευασμένη φέτα να έχει ήδη αγγίξει τα 17,50 ευρώ/κιλό και τη βαρελίσια να οδεύει ολοταχώς προς τα 15–16 ευρώ μέσα στο επόμενο δίμηνο, η αγορά ακυρώνει στην πράξη τις προσδοκίες για συγκράτηση του τιμάριθμου.

Το πλέον αποκαλυπτικό στοιχείο της υπόθεσης είναι ο χρόνος των ανατιμήσεων. Οι αυξήσεις στις τιμές παραγωγού για το πρόβειο γάλα —που φτάνουν πλέον τα 1,80–1,90 ευρώ το κιλό— είχαν ήδη «κλειδώσει» και εφαρμοστεί στην αγορά πριν καν καθίσουν στο ίδιο τραπέζι η ηγεσία του Υπουργείου Ανάπτυξης και οι εκπρόσωποι της βιομηχανίας για τη δεύτερη φάση της Εθνικής Πρωτοβουλίας Μείωσης Τιμών.

Την ώρα, δηλαδή, που ο κ. Θεοδωρικάκος ανακοίνωσε το πλαίσιο για το δίμηνο Νοεμβρίου – Δεκεμβρίου, η πρώτη ύλη είχε ήδη ακριβύνει κατά 15 έως 25 λεπτά το κιλό. Με απλά λόγια, το κύμα ακρίβειας είχε ήδη ξεκινήσει από την αλυσίδα παραγωγής, καθιστώντας τις όποιες εξαγγελίες για συγκράτηση τιμών στο ράφι εκ των πραγμάτων ανεπαρκείς.

Διαβάστε επίσης:

Επίδομα παιδιού: Στις 29/9 η πληρωμή της τέταρτης δόσης από τον ΟΠΕΚΑ – Πότε ανοίγει ξανά η πλατφόρμα Α21 (video)

Αγοραστική δύναμη… υπό εξαφάνιση και ενοίκια-φωτιά: Το οικονομικό αδιέξοδο που διώχνει τους νέους από τη χώρα

«Μύθος» η απεξάρτηση από τη ρωσική ενέργεια: Πώς το ρωσικό αέριο βαφτίζεται… αζέρικο

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.