Κριτική ταινίας: «Το φορτίο» – Κλασική περιπέτεια, χωρίς πρωτοτυπία

Τίτλος ταινίας: «Το φορτίο»

Σύνοψη:  Ένας κατάδικος έχασε την επαφή με την κόρη του, την οποία μεγαλώνε ως χήρος , μετά την άδικη φυλάκισή του. Ο διευθυντής των φυλακών τού προσφέρει μια ευκαιρία επανασύνδεσης με την αγαπημένη του κορούλα, στην περίπτωση που μεταφέρει, υπό δυσκολότατες συνθήκες, ένα φορτίο χρυσού

Σκηνοθεσία: Πάντρικ Μακ Κίνλεϊ

Παίζουν: Ίθαν Χοκ, Ράσελ Κρόου

Ο σκηνοθέτης Πάτρικ Μακ Κίντλεϊ θα μπορούσε να έχει κατασκευάσει μια εξαιρετική ταινία, εάν δεν κατέληγε σε μια τόσο τυπική περιπέτεια, στερημένη από φαντασία και πρωτοτυπία, μετά από ένα δυναμικό ξεκίνημα. 

Ο καταδικασμένος σε καταναγκαστικά έργα Μέρφι, ίσως άδικα μετά από ένα επεισόδιο, χάνει την ελευθερία του, αλλά και την αγαπημένη του κορούλα. Ο διευθυντής της φυλακής τού προσφέρει την ευκαιρία να κερδίσει την ελευθερία και την αγκαλιά της κόρης του, στην περίπτωση που μεταφέρει με ασφάλεια, υπό δυσκολότατες συνθήκες, ένα φορτίο χρυσού.

Η σεναριακή ιδέα παραπέμπει αμέσως σε ταινίες όπως το κλασικό «Μεροκάματο του τρόμου» ή τον «Θησαυρό της Σιέρα Μάντρε». Έστω κι έτσι, η αρχή του φιλμ προδιαθέτει για μια περιπέτεια, η οποία θα μπορούσε να αποτελεί μελέτη χαρακτήρων ή τις σχέσεις των ανδρών όπως διαμορφώνονται κάτω από συνθήκες ακραίου κινδύνου. Και οι δύο δυνατότητες ανατρέπονται από την επίπεδη παρουσίαση των έξι ατόμων, τα οποία αναλαμβάνουν τη μεταφορά, αλλά και μιας γυναίκας, η παρουσία της οποίας μοιάζει «εκβιαστική». Ο αγώνας επιβίωσης κερδίζει τις ηθικές αναστολές, όλα καταλήγουν στο «ο θάνατός σου, η ζωή μου». Απλώς θα έπρεπε να υπάρχει μεγαλύτερη εμβάθυνση στις συμπεριφορές και ουσιαστική αιτιολόγηση της θηλυκής παρουσίας. Ο Αμερικανός σκηνοθέτης αδυνατεί να διαχειριστεί με κάποιον εμπνευσμένο τρόπο, ώστε να κερδίσει κάτι διαφορετικό στο τελικό αποτέλεσμα.

Στην εξίσωση ο Μακ Κίντλεϊ προσθέτει και τη φύση, η οποία βάζει εμπόδια στην αποστολή, αλλά και πάλι δεν της αποδίδεται ουσιαστικός, πρωταγωνιστικός ρόλος. Όσο και να προσπαθεί ο δημιουργός της ταινίας, με εξαίρεση κάποιες πολύ καλές σκηνές (όπως αυτή της καταιγίδας), ξοδεύει την παρουσία του φυσικού περιβάλλοντος σε τυπικές σκηνές δράσης.

Το ίδιο και με τις συγκρούσεις μεταξύ των πρωταγωνιστών, οι οποίες στο μεγαλύτερο μέρος τους αποτελούν αναγκαιότητα μιας περιπέτειας αυτού του είδους. Η πίεση του χρόνου κάτω από την οποία εξελίσσεται η δράση, αποτελεί μια πρόσθετη παράμετρο, εξαντλημένη κι αυτή σε γνώριμη χρήση από τόσα ανάλογα δείγματα του είδους. Μπορεί, αρχικά τουλάχιστον, να δίνεται η υπόσχεση της βαθύτερης ανάπτυξης του σεναρίου και των ηρώων, αλλά τελικά ο Μακ Κίντλεϊ περιορίζεται στα γνώριμα κλισέ του είδους, σε καταδιώξεις,  πυροβολισμούς και χάπι εντ.

Αξιολόγηση: **

Διαβάστε επίσης:

5ο Πολιτιστικό Φεστιβάλ «Μια βραδιά κάτω από την ελιά» – Τρεις ημέρες πολιτισμού, γαστρονομίας, εκπαίδευσης και μουσικής στη Νάξο

«Day Drinker»: Η Lionsgate κυκλοφόρησε το πρώτο trailer του θρίλερ δράσης με τους Johnny Depp και Penélope Cruz (photos/video)

«ΠΙΝΕΛΟΠΗ» της Χριστίνας Ντούμα – (Theodore’s Miracle): Μια παράσταση για καλό σκοπό στο Από Μηχανής Θέατρο

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.