Ισπανία: 20.000 άνθρωποι πλημμύρισαν τη Μαδρίτη για τη Μαρικάρμεν – Οργή για τον θάνατο της 87χρονης που έγινε σύμβολο της στεγαστικής κρίσης (Video/Photos)

Μια συγκλονιστική πορεία μνήμης, αλλά και οργής για τη στεγαστική κρίση που πλήττει την Ισπανία, πλημμύρισε το βράδυ της Πέμπτης (8/10) τους δρόμους της Μαδρίτης. Περίπου 20.000 άνθρωποι συγκεντρώθηκαν για να αποχαιρετήσουν τη Μαρία ντελ Κάρμεν Αμπασκάλ, τη 87χρονη Μαρικάρμεν, η οποία πέθανε μόλις δύο εβδομάδες αφότου εκδιώχθηκε από το διαμέρισμα όπου είχε ζήσει επί 70 χρόνια. Η υπόθεσή της εξελίχθηκε σε σύμβολο του αγώνα κατά των εξώσεων, πυροδοτώντας μαζικές κινητοποιήσεις και μια πολιτική κρίση που οδήγησε τον πρωθυπουργό Πέδρο Σάντσεθ στην προκήρυξη πρόωρων εκλογών για τις 29 Νοεμβρίου.

Η Μαρικάρμεν πέθανε την Τετάρτη (7/10), στο νοσοκομείο Γκρεγκόριο Μαρανιόν της Μαδρίτης, όπου νοσηλευόταν από τις 23 Σεπτεμβρίου, όταν εκτελέστηκε η απόφαση έξωσής της. Παρά τις κινητοποιήσεις που είχαν προηγηθεί και τη συμφωνία που τελικά επιτεύχθηκε για να επιστρέψει στο σπίτι της, η ηλικιωμένη δεν πρόλαβε να περάσει ξανά το κατώφλι του διαμερίσματός της.

«Δεν είναι θάνατοι, είναι δολοφονίες» – Η Μαδρίτη αποχαιρέτησε τη Μαρικάρμεν

Η πορεία ξεκίνησε λίγο μετά τις 20:00 από την Πουέρτα ντελ Σολ, την κεντρική πλατεία της ισπανικής πρωτεύουσας, όπου εδώ και σχεδόν δύο εβδομάδες έχει δημιουργηθεί ένας μεγάλος καταυλισμός διαμαρτυρίας για το δικαίωμα στην κατοικία.

Σύμφωνα με την εφημερίδα El País, που επικαλείται στοιχεία της κυβερνητικής αντιπροσωπείας στη Μαδρίτη, περίπου 20.000 άνθρωποι συμμετείχαν στην κινητοποίηση, η οποία κατευθύνθηκε προς τη συνοικία Ρετίρο και το σπίτι όπου η Μαρικάρμεν είχε περάσει σχεδόν ολόκληρη τη ζωή της.

Στην κεφαλή της πορείας βρισκόταν ένα στεφάνι με πορτοκαλί λουλούδια, στο χρώμα του Συνδικάτου Ενοικιαστών, και μια λευκή κορδέλα με το μήνυμα: «Θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για σένα. Με αγάπη, το συνδικάτο σου».

Οι διαδηλωτές κρατούσαν φωτογραφίες της ηλικιωμένης, λουλούδια και αναμμένα κεριά, ενώ σε πολλά πλακάτ είχαν γράψει συνθήματα όπως «Έγραψες ιστορία, Μαρικάρμεν», «Σε ευχαριστούμε που άλλαξες την Ισπανία» και «Μαρικάρμεν, θα αγωνιστούμε για σένα».

Το μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής πραγματοποιήθηκε μέσα σε μια φορτισμένη σιωπή, η οποία διακόπηκε όταν η πορεία έφτασε στο Παλάθιο δε Θιμπέλες, έδρα του δημαρχείου της Μαδρίτης.

Εκεί ακούστηκαν συνθήματα όπως «Δεν είναι θάνατοι, είναι δολοφονίες» και «Δεν θέλουμε συμφιλίωση, αυτός είναι ταξικός αγώνας», με τους συγκεντρωμένους να στρέφουν τα πυρά τους κατά των εξώσεων και των πολιτικών που, όπως υποστηρίζουν, ευνοούν τα επενδυτικά συμφέροντα εις βάρος των ενοικιαστών.

Στις 21:30, η πορεία έφτασε μπροστά στην πολυκατοικία, στον αριθμό 46 της οδού Αλκάλδε Σάινθ ντε Μπαράντα. Οι συμμετέχοντες άναψαν τους φακούς των κινητών τους τηλεφώνων και φώναξαν «Δεν είμαστε όλοι εδώ, λείπει η Μαρικάρμεν».

Στο σημείο είχε ήδη δημιουργηθεί ένα αυτοσχέδιο μνημείο με περισσότερα από 100 κεριά, λουλούδια, φωτογραφίες και χειρόγραφα μηνύματα, το οποίο μεγάλωνε συνεχώς από τις πρώτες ώρες μετά την ανακοίνωση του θανάτου της.

Λίγο μετά τις 22:00, η κινητοποίηση ολοκληρώθηκε με ενός λεπτού σιγή. Για τους ανθρώπους που είχαν αγωνιστεί στο πλευρό της, η πορεία είχε έναν ιδιαίτερο συμβολισμό: η Μαρικάρμεν επέστρεφε, έστω και συμβολικά, στο σπίτι που δεν της επετράπη να κρατήσει.

«Οι θεσμοί μπορούν να σκοτώσουν όταν αποτυγχάνουν να προστατεύσουν»

Η συγκίνηση ήταν διάχυτη ανάμεσα στους πολίτες που έσπευσαν να αποτίσουν φόρο τιμής στην ηλικιωμένη.

Η 41χρονη Σάρα επισκέφθηκε το αυτοσχέδιο μνημείο μαζί με τον μικρό γιο της, κρατώντας ένα πλακάτ που έγραφε «Μαρικάρμεν, θα αγωνιστούμε για σένα».

«Βρισκόμαστε εδώ επειδή πιστεύω ότι ο θάνατος της Μαρικάρμεν δείχνει πώς οι θεσμοί μπορούν να σκοτώσουν έναν άνθρωπο, όταν αποτυγχάνουν να τον προστατεύσουν», δήλωσε.

Η ίδια συνέδεσε την τραγική κατάληξη της 87χρονης με την προτεραιότητα που, όπως υποστήριξε, δίνεται στα συμφέροντα των επενδυτών έναντι των δικαιωμάτων των πολιτών.

«Όταν οι άνθρωποι προστατεύονται λιγότερο από τους επενδυτές, συμβαίνουν τέτοια πράγματα. Αυτή η γυναίκα θα μπορούσε να είχε πεθάνει από φυσικά αίτια, ήρεμα, μέσα στο ίδιο της το σπίτι», πρόσθεσε.

Ο 34χρονος Χάιμε υπογράμμισε ότι η Μαρικάρμεν μετατράπηκε, χωρίς να το επιδιώξει, σε πρόσωπο αναφοράς για ένα πρόβλημα που επηρεάζει εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους.

«Έγινε σύμβολο, παρότι ποτέ δεν το επέλεξε η ίδια, του αγώνα για αξιοπρεπή στέγαση», ανέφερε.

«Ήρθα εδώ επειδή πιστεύω ότι είναι σημαντικό να της αποδώσουμε ξανά ένα μέρος του σεβασμού που η ισπανική κοινωνία τής στέρησε», συμπλήρωσε.

Ανάμεσα στους συγκεντρωμένους βρίσκονταν και ακτιβιστές που είχαν συμμετάσχει στις προσπάθειες να αποτραπεί η έξωσή της.

Ο 59χρονος Μιγκέλ, εμφανώς συγκινημένος, άφησε ένα κόκκινο τριαντάφυλλο στο σημείο.

«Είναι πραγματικά πολύ δύσκολο να το αποδεχτούμε. Όταν το χρήμα έχει μεγαλύτερη δύναμη από τις ανθρώπινες ζωές, είναι απίστευτο», είπε, προσπαθώντας να συγκρατήσει τα δάκρυά του.

Ο ίδιος εξέφρασε την ελπίδα ότι ο θάνατός της θα αποτελέσει σημείο καμπής για την ισπανική κοινωνία.

«Τουλάχιστον τώρα μιλάμε γι’ αυτό και δίνουμε ονόματα στους ανθρώπους που υφίστανται έξωση. Μέχρι σήμερα, 44 άνθρωποι την ημέρα αναγκάζονταν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους. Για όσους βρίσκονται στην εξουσία, αυτοί είναι απλώς αριθμοί. Τώρα, τουλάχιστον, αρχίσαμε να δίνουμε ονόματα σε εκείνους που περνούν αυτή τη δοκιμασία», δήλωσε.

Από τα 500 στα 1.600 ευρώ – Πώς ξεκίνησε η περιπέτεια της 87χρονης

Η ιστορία της Μαρικάρμεν ξεκινά από το 1956, όταν ο πατέρας της νοίκιασε ένα διαμέρισμα περίπου 90 τετραγωνικών μέτρων στον έκτο όροφο πολυκατοικίας της συνοικίας Ρετίρο.

Η οικογένεια εγκαταστάθηκε εκεί με παλαιό μισθωτήριο συμβόλαιο, το οποίο μετά τον θάνατο του πατέρα της μεταβιβάστηκε στη μητέρα της και στη συνέχεια στην ίδια.

Για δεκαετίες, η Μαρικάρμεν πλήρωνε κανονικά το ενοίκιό της, περίπου 500 ευρώ μαζί με τα έξοδα, χωρίς να αντιμετωπίζει προβλήματα με τους προηγούμενους ιδιοκτήτες.

Η κατάσταση άλλαξε όταν το ακίνητο αγοράστηκε το 2018 από την εταιρεία Urbagestión Desarrollo e Inversión, η οποία δύο χρόνια αργότερα της γνωστοποίησε ότι έπρεπε να εγκαταλείψει το διαμέρισμα.

Η εταιρεία αμφισβήτησε τη νομιμότητα της δεύτερης μεταβίβασης του παλαιού μισθωτηρίου συμβολαίου, επικαλούμενη τους περιορισμούς της ισπανικής νομοθεσίας.

Ακολούθησε μακρά δικαστική διαμάχη. Αρχικά, πρωτοβάθμιο δικαστήριο δικαίωσε την ηλικιωμένη, ωστόσο το 2022 το Εφετείο έκρινε ότι η δεύτερη μεταβίβαση της μίσθωσης δεν ήταν έγκυρη. Το Ανώτατο Δικαστήριο δεν έκανε δεκτή την προσφυγή της.

Στο μεταξύ, η εταιρεία τής πρότεινε νέα μίσθωση με ενοίκιο περίπου 1.600 ευρώ τον μήνα, αύξηση που ξεπερνούσε το 200% σε σχέση με το προηγούμενο ποσό, ενώ η σύνταξή της ανερχόταν σε περίπου 1.400 ευρώ.

Η Μαρικάρμεν δεν διέθετε τα χρήματα για να αγοράσει το διαμέρισμα, το οποίο της είχε προσφερθεί έναντι περίπου 250.000 ευρώ, ούτε μπορούσε να ανταποκριθεί στο νέο ενοίκιο.

Αυτή ήταν η αρχή μιας πολυετούς προσπάθειας να κρατήσει το σπίτι της.

Τέσσερις απόπειρες έξωσης – Η τελευταία την οδήγησε στο νοσοκομείο

Η πρώτη προσπάθεια έξωσης πραγματοποιήθηκε το φθινόπωρο του 2025, αλλά αναβλήθηκε έπειτα από μεγάλη κινητοποίηση κατοίκων και ακτιβιστών.

Δύο ακόμη απόπειρες, τον Ιούνιο του 2026, αποτράπηκαν επίσης χάρη στην κοινωνική πίεση. Στο διάστημα αυτό υπήρξε και παρέμβαση από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών για την αναστολή των εξώσεων.

Ωστόσο, στις 23 Σεπτεμβρίου 2026 η τέταρτη προσπάθεια έξωσης ολοκληρώθηκε.

Η ηλικιωμένη, της οποίας η κατάσταση της υγείας είχε επιδεινωθεί, απομακρύνθηκε από το σπίτι της σε αναπηρικό αμαξίδιο και στη συνέχεια μεταφέρθηκε με φορείο στο νοσοκομείο Γκρεγκόριο Μαρανιόν.

Οι εικόνες της αναγκαστικής απομάκρυνσης μιας γυναίκας 87 ετών από το σπίτι όπου είχε ζήσει σχεδόν ολόκληρη τη ζωή της προκάλεσαν οργή σε ολόκληρη την Ισπανία.

Τρεις ημέρες αργότερα, στις 26 Σεπτεμβρίου, δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι διαδήλωσαν στη Μαδρίτη. Από εκείνη την κινητοποίηση προέκυψε ο καταυλισμός διαμαρτυρίας στην Πουέρτα ντελ Σολ, ο οποίος επεκτάθηκε γρήγορα σε περισσότερες από 1.200 σκηνές.

Κινητοποιήσεις πραγματοποιήθηκαν και σε άλλες ισπανικές πόλεις, με τη Μαρικάρμεν να γίνεται πλέον το κεντρικό πρόσωπο του κινήματος για την προστασία της κατοικίας.

Η συμφωνία που ήρθε πολύ αργά – Πέθανε πριν επιστρέψει στο σπίτι της

Μπροστά στη γενικευμένη κατακραυγή, η ιδιοκτήτρια εταιρεία συμφώνησε να επανεξετάσει την υπόθεση.

Στις 28 Σεπτεμβρίου, έπειτα από πολύωρες διαπραγματεύσεις με τη δικηγόρο της ηλικιωμένης, το Συνδικάτο Ενοικιαστών και εκπροσώπους του δήμου Μαδρίτης, επιτεύχθηκε συμφωνία για την επιστροφή της στο διαμέρισμα.

Η νέα μίσθωση θα είχε διάρκεια οκτώ ετών, με ενοίκιο αντίστοιχο του προηγούμενου, περίπου 500 ευρώ μαζί με τα έξοδα.

Η εταιρεία υπέγραψε τη συμφωνία και παρέδωσε τα κλειδιά στις 2 Οκτωβρίου. Η ίδια η Μαρικάρμεν επρόκειτο να υπογράψει το νέο συμβόλαιο στις 8 Οκτωβρίου.

Δεν πρόλαβε.

Πέθανε στις 7 Οκτωβρίου, μία ημέρα πριν από την προγραμματισμένη υπογραφή, παραμένοντας στο νοσοκομείο όπου είχε μεταφερθεί αμέσως μετά την έξωση.

Η ειρωνεία της υπόθεσης είναι ιδιαίτερα οδυνηρή: το σπίτι για το οποίο αγωνίστηκε επί χρόνια είχε τελικά γίνει ξανά διαθέσιμο, αλλά η ίδια δεν επέστρεψε ποτέ.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα της El País, στις 2 Νοεμβρίου θα συμπλήρωνε τα 88 της χρόνια.

Η στεγαστική κρίση που έφερε πρόωρες εκλογές στην Ισπανία

Η υπόθεση της Μαρικάρμεν δεν περιορίστηκε στα όρια μιας κοινωνικής διαμαρτυρίας. Εξελίχθηκε σε μείζον πολιτικό ζήτημα, φέρνοντας στο προσκήνιο την αδυναμία διαδοχικών κυβερνήσεων να αντιμετωπίσουν την εκτόξευση των ενοικίων και τη δυσκολία πρόσβασης σε οικονομικά προσιτή κατοικία.

Σύμφωνα με το Associated Press, τα μέσα ενοίκια στην Ισπανία έχουν σχεδόν διπλασιαστεί την τελευταία δεκαετία, ενώ η στεγαστική επιβάρυνση απορροφά ιδιαίτερα μεγάλο μέρος του εισοδήματος πολλών νοικοκυριών.

Υπό την πίεση των μαζικών κινητοποιήσεων, η κυβέρνηση του Πέδρο Σάντσεθ ενέκρινε στις 29 Σεπτεμβρίου δύο επείγοντα νομοθετικά διατάγματα για τη στέγαση.

Οι κυβερνητικές πρωτοβουλίες περιλάμβαναν μέτρα για την προστασία από τις εξώσεις, την παράταση των μισθώσεων, τον περιορισμό των αυξήσεων των ενοικίων και την αντιμετώπιση της κερδοσκοπικής αγοράς ακινήτων από επενδυτικά κεφάλαια.

Ωστόσο, τα διατάγματα καταψηφίστηκαν στο ισπανικό Κοινοβούλιο, με την αρνητική ψήφο του συντηρητικού Λαϊκού Κόμματος (PP), του ακροδεξιού Vox και του καταλανικού Junts, αλλά και της υπόλοιπης κοινοβουλευτικής δεξιάς.

Η κοινοβουλευτική ήττα προκάλεσε σοβαρό πολιτικό αδιέξοδο.

Στις 5 Οκτωβρίου, ο Σάντσεθ ανακοίνωσε τη διάλυση του Κοινοβουλίου και την προκήρυξη πρόωρων βουλευτικών εκλογών για την Κυριακή 29 Νοεμβρίου 2026.

Η κυβέρνηση επανέφερε αναδιατυπωμένα στεγαστικά μέτρα και επιδιώκει να εξασφαλίσει την έγκρισή τους μέσω της Διαρκούς Αντιπροσωπείας του Κοινοβουλίου, του οργάνου που αναλαμβάνει συγκεκριμένες κοινοβουλευτικές αρμοδιότητες μετά τη διάλυση του νομοθετικού σώματος.

Σάντσεθ και Φεϊχό: Συλλυπητήρια και σφοδρή πολιτική αντιπαράθεση

Ο Πέδρο Σάντσεθ εξέφρασε το βράδυ της Τετάρτης τα συλλυπητήριά του στην οικογένεια και τους φίλους της Μαρικάρμεν.

Σε ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έστειλε μήνυμα συμπαράστασης και σε όλους όσοι αισθάνονταν την απώλειά της σαν προσωπική τους υπόθεση.

«Μια αγκαλιά και σε όλους όσοι αισθάνονται σήμερα αυτή την απώλεια σαν να είναι δική τους. Αναπαύσου εν ειρήνη», ανέφερε.

Συλλυπητήρια εξέφρασε και ο επικεφαλής του Λαϊκού Κόμματος, Αλμπέρτο Νούνιεθ Φεϊχό, ο οποίος είχε αντιταχθεί στα έκτακτα μέτρα της κυβέρνησης για τη στέγαση.

«Καμία προεκλογική εκστρατεία, κανένα πολιτικό κόμμα, κανένα κομματικό συμφέρον, κανένα άλλο τούβλο στον τοίχο», έγραψε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, προσθέτοντας ότι «όταν κάποιος πεθαίνει, δεν πρέπει να υπάρχει τίποτα άλλο παρά σεβασμός».

Την επόμενη ημέρα, ωστόσο, ο Φεϊχό κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι προσπαθεί να «χειραγωγήσει τα συναισθήματα του ισπανικού λαού», προβάλλοντας τη συγκεκριμένη έξωση, ενώ, όπως υποστήριξε, χιλιάδες άλλες είχαν πραγματοποιηθεί κατά τα χρόνια διακυβέρνησης του Σάντσεθ.

Η αντιπαράθεση ανέδειξε τις βαθιές πολιτικές διαφωνίες γύρω από τη στεγαστική κρίση, αλλά και την προσπάθεια κάθε πλευράς να αποδώσει ευθύνες για το αδιέξοδο.

PP και Vox αρνήθηκαν να τηρήσουν ενός λεπτού σιγή

Έντονες αντιδράσεις προκάλεσε και η στάση στελεχών του Λαϊκού Κόμματος και του Vox απέναντι στις προτάσεις να τιμηθεί η μνήμη της ηλικιωμένης με ενός λεπτού σιγή.

Την Πέμπτη, εκπρόσωποι των δύο κομμάτων αντιτάχθηκαν στην πραγματοποίηση της συμβολικής εκδήλωσης στην περιφερειακή Βουλή της Μαδρίτης και στη Γερουσία.

Στο δημοτικό συμβούλιο της ισπανικής πρωτεύουσας, επίσης, υπήρξε προσπάθεια να εμποδιστεί η σχετική πρωτοβουλία, με την αντιπολίτευση να επιμένει στην απόδοση τιμής στη νεκρή γυναίκα.

Οι εκπρόσωποι της δεξιάς υποστήριξαν ότι δεν ήθελαν να επιτρέψουν την πολιτική εκμετάλλευση ενός θανάτου, μια στάση που προκάλεσε την οργή διαδηλωτών.

Η εικόνα, πάντως, δεν ήταν ενιαία σε ολόκληρη την Ισπανία. Στο περιφερειακό κοινοβούλιο της Βαλένθια, οι βουλευτές του Λαϊκού Κόμματος συμμετείχαν στην ενός λεπτού σιγή μαζί με τους Σοσιαλιστές και την αριστερή συμμαχία Compromís, ενώ οι 13 βουλευτές του Vox αποχώρησαν από την αίθουσα κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης.

Η επίθεση της ακροδεξιάς και οι θεωρίες συνωμοσίας

Ο θάνατος της Μαρικάρμεν έγινε επίσης αντικείμενο ακραίων πολιτικών τοποθετήσεων και ατεκμηρίωτων ισχυρισμών.

Το ακροδεξιό Vox, το οποίο καταψήφισε τις κυβερνητικές ρυθμίσεις, είχε αφήσει να εννοηθεί, χωρίς πραγματική τεκμηρίωση, ότι η ηλικιωμένη θα είχε εξασφαλίσει στέγη εάν ήταν μετανάστρια από τη Βόρεια Αφρική.

Παράλληλα, σχολιαστής υποστήριξε ότι η Μαρικάρμεν είχε επιλεγεί σκόπιμα ανάμεσα σε άλλους ανθρώπους που αντιμετώπιζαν έξωση, προκειμένου να μετατραπεί σε σύμβολο της Αριστεράς.

Ακόμη πιο ακραίες ήταν οι τοποθετήσεις τουλάχιστον δύο προσώπων του ακροδεξιού χώρου, ανάμεσά τους και ενός ευρωβουλευτή του Vox, που επιχείρησαν να δημιουργήσουν αμφιβολίες σχετικά με τις συνθήκες θανάτου της.

Ένα από τα πρόσωπα αυτά ζήτησε τη διενέργεια νεκροψίας, αφήνοντας υπόνοιες περί πιθανής κυβερνητικής εμπλοκής, χωρίς να παρουσιάσει σχετικά στοιχεία.

Άλλος σχολιαστής διατύπωσε τον αβάσιμο υπαινιγμό ότι η ηλικιωμένη ενδέχεται να είχε αναγκαστεί να ψηφίσει επιστολικά πριν από τον θάνατό της.

Δεν έχουν παρουσιαστεί αποδεικτικά στοιχεία που να τεκμηριώνουν αυτούς τους ισχυρισμούς, οι οποίοι εντάθηκαν μέσα στο φορτισμένο προεκλογικό κλίμα.

Γενική απεργία στις 11 Νοεμβρίου – «Αγωνιστείτε, υπερασπιστείτε όσα σας ανήκουν»

Η κοινωνική κινητοποίηση που ξεκίνησε μετά την έξωση της Μαρικάρμεν δεν δείχνει να υποχωρεί.

Οι οργανώσεις των ενοικιαστών έχουν διαμηνύσει ότι θα συνεχίσουν τις διαμαρτυρίες για την προστασία της πρώτης κατοικίας και την εξασφάλιση προσιτών ενοικίων.

Μάλιστα, τα μεγάλα ισπανικά συνδικάτα UGT και CCOO ανακοίνωσαν τη στήριξή τους σε γενική απεργία για τη στέγαση στις 11 Νοεμβρίου, λίγες εβδομάδες πριν από τις πρόωρες εκλογές.

Για το Συνδικάτο Ενοικιαστών, η 87χρονη υπήρξε πολύ περισσότερα από το πρόσωπο μιας δικαστικής διαμάχης. Αποτέλεσε το παράδειγμα ενός ανθρώπου που, ακόμη και σε προχωρημένη ηλικία και με σοβαρά προβλήματα υγείας, αρνήθηκε να εγκαταλείψει τον αγώνα για το σπίτι του.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα του ισπανικού Τύπου, ένα από τα τελευταία μηνύματα που έστειλε από το νοσοκομείο ήταν: «Αγωνιστείτε, υπερασπιστείτε όσα σας ανήκουν».

Η φράση αυτή έχει πλέον αποκτήσει ιδιαίτερη σημασία για όσους συνεχίζουν τις κινητοποιήσεις.

Μια γυναίκα που ήθελε απλώς να παραμείνει στο σπίτι όπου είχε ζήσει επί επτά δεκαετίες έγινε το σύμβολο μιας εθνικής διαμάχης για τη στέγη, την κοινωνική προστασία και τα όρια της αγοράς ακινήτων.

Και η εικόνα των 20.000 ανθρώπων που επέστρεψαν συμβολικά τη Μαρικάρμεν στην παλιά της γειτονιά αποτυπώνει το εύρος της κοινωνικής αντίδρασης που προκάλεσε η ιστορία της.

Διαβάστε επίσης

Από τη Βαστίλη στο Σύνταγμα, η Gen Z στην αντεπίθεση – Πώς η οργή εξαπλώνεται από χώρα σε χώρα

Χιλιάδες διαδηλωτές στη Μαδρίτη μετά τον θάνατο της Μαρικάρμεν – «Αγία της Αριστεράς» για το ακροδεξιό Vox η 87χρονη

Ελβάν Μπενουά: Το «πρόσωπο» των μαθητικών κινητοποιήσεων παραδίδει μαθήματα πολιτικής επικοινωνίας (Video)

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.