search
ΤΡΙΤΗ 17.11.2026 06:33
MENU CLOSE

53 χρόνια από την ηρωική εξέγερση του Πολυτεχνείου: Μεγαλύτερη όσο ποτέ η επικαιρότητά του

17.11.2026 06:20
poreia_polytexneiou_new

Προσθέστε το topontiki.gr ως προτιμώμενη πηγή στη Google

Add topontiki.gr on Google

Τα κόμματα τής μνημονιακής Αριστεράς υπονόμευσαν την ιστορικότητά του- Παραμένει ζητούμενο η εναλλακτική προοδευτική διακυβέρνηση

Μητρόπουλος: Το plan B του Βαρουφάκη είχε έρθει στην Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ (Video) - Media

Συχνά λέγεται ότι κανένας αγώνας δεν είναι χαμένος και ότι οι κραδασμοί και οι ρηγματώσεις που προξενούνται στο παλιό σύστημα προστίθενται μετά από κάθε λαϊκή κινητοποίηση, διαμορφώνοντας εν τέλει ένα ασυγκράτητο και ανίκητο κοινωνικό ρεύμα που παρασύρει το παλιό και αναδιαμορφώνει τη νέα κοινωνικο-οικονομική πραγματικότητα.

Σ’αυτή την παραδοχή υπορρέει ότι κάθε επέτειος αυτογνωσίας και λαμπρών επαναστατικών γεγονότων ενός κοινωνικού συνόλου, κάθε λαϊκή κινητοποίηση εναντίον ενός αυθαίρετου, τυραννικού ή εκμεταλλευτικού συστήματος, δεν «εξατμίζεται». Εγγράφεται στην κοινωνική συνείδηση, κληρονομείται από τις νέες γενιές και σιγά-σιγά δημιουργείται ένα κοινωνικό συνειδησιακό κεκτημένο που εν τέλει θα ανατρέψει το σύστημα οριστικά και θα εγκαθιδρύσει στην εξουσία τον δημοκρατικώς Δρώντα Λαό.

Στη σημερινή Ελλάδα όμως, ή ακριβέστερα στη διαδρομή των τελευταίων 16 χρόνων, δεν φαίνεται ότι κάτι τέτοιο επαληθεύεται. Το αντίθετο μάλιστα!! Κάθε χρόνο και χειρότερα…

Η μνημονιακή ετερονομία, η φτώχεια και η κοινωνική συρρίκνωση

1.Η χώρα, δεμένη χειροπόδαρα στη μνημονιακή ετερονομία, προσπαθεί, ανάπηρη και διαρκώς συρρικνούμενη, να επιβιώσει… Και οι νέοι, οι φυσιολογικοί φορείς των κοινωνικών αλλαγών, άλλοι μεν έχουν μεταναστεύσει για να βρουν μια καλύτερη ζωή σε άλλες χώρες (αφού η «άστοργη» μητέρα-πατρίδα δεν τους έδωσε τη θέση που τους αξίζει), άλλοι, δε, που παραμένουν σχεδόν αναγκαστικά, είτε ζουν ακόμη στις οικογενειακές εστίες ελλείψει ικανοποιητικού εισοδήματος, είτε περιφέρονται από εργασία σε εργασία και από τόπο σε τόπο στις λεγόμενες «ευέλικτες μορφές απασχόλησης» για να επιβιώσουν ή, όλο και σπανιότερα, για να ζήσουν τις οικογένειές τους.

Υπ’αυτές τις προϋποθέσεις:

-Μπορεί να δημιουργηθεί ένα ελπιδοφόρο και νικηφόρο νέο Πολυτεχνείο που θα ανακόψει τον δρόμο τής απόλυτης ετερονομίας και διαρκούς συρρίκνωσης;

-Μπορεί να διαμορφωθεί ένα έλλογο παλλαϊκό ρεύμα που θα καταγγείλει τη διάβρωση όλων των θεσμών από το πάντα υπάκουο και υποτελές διακομματικό βρυξελληνικό ρεύμα που «παραλαμβάνει αντί αληθείας» ό,τι εκπορεύεται από τα ευρωπαϊκά όργανα και έχει οδηγήσει την Ελλάδα στις τελευταίες θέσεις σε όλους τους οικονομικούς και κοινωνικούς δείκτες;

Η απάντηση είναι «όχι». Οι μηχανισμοί «άλωσης» των συνειδήσεων, αφομοίωσης των προσώπων και ποδηγέτησης τής ατομικής και συλλογικής γνώμης δεν το επιτρέπουν.

Κι έτσι θεωρούμε πλέον, για πρώτη φορά από τη Μεταπολίτευση, ότι είναι περίπου φυσιολογικό:

●το 27,5% του πληθυσμού να αντιμετωπίζει κίνδυνο φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού, από το οποίο το 29,6% είναι παιδιά και το 29,1% γυναίκες,

●το 15% των νοικοκυριών να αδυνατεί να καλύψει τις βασικές ανάγκες και

●(άκουσον-άκουσον!), στη χώρα που από τα αρχαία χρόνια η μικρο-ιδιοκτησία ήταν κατάκτηση και του πλέον φτωχού συμπολίτη μας, ένα μεγάλο μέρος να έχει ξεσπιτωθεί από τα άγνωστης ιδιοκτησίας αρπακτικά funds και το κόστος τής στέγασης να απορροφά κατά μέσο όρο έως και το 40% τού διαθέσιμου εισοδήματος!!

Επιπροσθέτως το 46% των συμπολιτών μας αδυνατεί να ζεστάνει επαρκώς το σπίτι του τις κρύες νύχτες τού χειμώνα. Μεγάλο μέρος τού πληθυσμού έχει πλέον κακή υγεία και το ΕΣΥ βρίσκεται υπό κατάρρευση αφού κάθε Έλληνας και Ελληνίδα απεύχεται να χρειαστεί τα υποστελεχωμένα Νοσοκομεία, εκτός εάν έχει τη δυνατότητα τής ιδιωτικής ασφάλισης που εξυπηρετείται από τα ιδιωτικά Κέντρα παροχής υγείας τα οποία αγοράζει ασταμάτητα δημιουργώντας μονοπωλιακές καταστάσεις το γνωστό ευρωπαϊκό fund.

Η λεγόμενη ανταγωνιστικότητα, που συχνά-πυκνά οι οίκοι αξιολόγησης απαγγέλλουν για τη χώρα, στηρίζεται στην τόσο φτηνή εργασία σε σημείο που να συναγωνιζόμαστε την τελευταία στην ΕΕ Βουλγαρία, υλοποιώντας έτσι την περίφημη πρόνοια-διάταξη του β’ Μνημονίου Παπαδήμου (ν. 4046/2012, ΦΕΚ Α 28 σελ. 713, «ρήτρα Βουλγαρίας»).

Αλλά αυτή η ανταγωνιστικότητα είναι παραπλανητική αφού αναφέρεται απλώς στις εξαγωγές ενέργειας, στον τουρισμό και σε ορισμένες τεχνολογικές υπηρεσίες, θυγατρικές των πολυεθνικών κολοσσών. Γιατί, κατά τα άλλα, η ανταγωνιστικότητα της χώρας αφορά στην ταχύρρυθμη εκποίηση των κατασχεμένων περιουσιακών στοιχείων και στην αθρόα αγορά ακίνητης περιουσίας στις νησιωτικές και παραμεθόριες περιοχές αλλά και στην πρωτεύουσα από αλλοδαπούς, μεταξύ των οποίων κυρίως Ισραηλινούς, Τούρκους, Κινέζους κ.ά. Επομένως πρόκειται περί παραπλανητικής έννοιας που κάθε άλλο παρά λογίζεται ως ανάπτυξη στα συγγράμματα της κλασικής οικονομίας.

Η πολύχρονη εξάλλου και νομιμοποιημένη ληστεία των ενεργειακών παρόχων με το ανοσιούργημα του θεσμού τού γ’ γενικευμένου και ανακεφαλαιωτικού Μνημονίου (ν. 4336/2015), δηλαδή του Χρηματιστηρίου Ενέργειας, διαχέει δυστυχία και απορία σε όλο και περισσότερους συμπολίτες μας τής λεγόμενης «μεσαίας τάξης».

Και οι αδηφάγες τράπεζες, ανακεφαλαιοποιημένες πολλάκις με τα δισεκατομμύρια των πολιτών, έχουν καταστεί «καρκινώματα» στην πλάτη τής κοινωνίας αφού ακόμη και οι γλίσχρες καταθέσεις όσων τις διαθέτουν, όχι μόνο δεν έχουν απόδοση για την ετεροχρησιμοποίησή τους προς άγνωστη κατεύθυνση, αλλά διαρκώς απομειώνονται από τις διάφορες κρατήσεις για τη δήθεν ασφαλή φύλαξή τους.

Το υπερΤαμείο επιταχύνει την αποξένωση της πατρίδας από τη διαχείριση και εκμετάλλευση όλων των στοιχείων, όλων των υποδομών, όλων των καθιδρυμάτων τού διαχρονικού υλικού και άυλου πλούτου τής χώρας, κάτι πρωτοφανές στα παγκόσμια χρονικά. Και όλες οι μνημονιακές δυνάμεις προσποιούνται ότι πρόκειται περί μιας φυσιολογικής διαχειριστικής πράξης που υλοποιεί η χώρα έναντι των ηρτημένων δανείων. Εν πάση περιπτώσει, με μία μόνο λέξη μπορεί να περιγραφεί η οικονομική κατάσταση της χώρας και αυτή δεν είναι άλλη από «αλλοτρίωση».

Παιδεία, ελευθερία έκφρασης και η παρακαταθήκη του Πολυτεχνείου

2.Ως προς την Παιδεία, το δημόσιο οικοδόμημα της δωρεάν παιδείας τής κυβέρνησης του Γεωργίου Παπανδρέου πρεσβύτερου με τον Λουκή Ακρίτα και τον Ευάγγελο Παπανούτσο που διασώθηκε ακόμη και στα χρόνια τής Χούντας, για πρώτη φορά την περίοδο τής Μεταπολίτευσης, κλονίζεται.

Η στοιχειώδης και μέση εκπαίδευση περιφρονείται και στη θέση της φυτρώνουν τα διάφορα ιδρυματικά παραρτήματα («Ωνάσεια» κ.λπ.), προς τα οποία στρέφεται ολοένα και περισσότερο η προσοχή τής Πολιτείας επειδή φιλοξενούν τους λίγους μαθητές που υποτίθεται ότι ξεχωρίζουν… Κι έτσι παρατηρείται το φαινόμενο τα υποστελεχωμένα και καθημαγμένα δημόσια σχολεία να υποδέχονται την πλειονότητα των λαϊκών παιδιών και τα ημιδημόσια ή ιδιωτικά τους γόνους τής αστικής τάξης, επιφέροντας ανεπανόρθωτες βλάβες στο κοινωνικό σώμα.

Εξάλλου η πανεπιστημιακή εκπαίδευση, με τη στρεβλή και απαράδεκτη θεωρία τού «επαυξημένου» Συντάγματος που δέχθηκε το ΣτΕ, γίνεται όλο και περισσότερο ιδιωτική με τα πρόχειρα, απαράσκευα και κερδοσκοπικά πανεπιστήμια, αυτοτελή ή με μισθωμένους τίτλους γνωστών ξένων πανεπιστημίων, που φιλοξενούν όλο και περισσότερους φοιτητές με δίδακτρα ωσάν να πρόκειται περί εμπορικής επιχείρησης. Τέτοιο πλήγμα στη δωρεάν πανεπιστημιακή εκπαίδευση δεν είχε διανοηθεί ούτε η Χούντα…

3.Ως προς την ελευθερία έκφρασης πολιτικών, ιδεολογικών και κοινωνικών φρονημάτων, τα θεσμικά περιθώρια στενεύουν.

Τα ΜΜΕ είναι πλέον, στη συντριπτική τους πλειοψηφία, παράρτημα-βοήθημα της μεγάλης επιχειρηματικής δράσης. Όλα στη σύγχρονη Ελλάδα ανήκουν στους μεγαλοεπιχειρηματίες. Η συνταγματική τους ποιότητα και η ανάδειξη των προβλημάτων τής κοινωνίας και της εκρηκτικής καθημερινότητας δεν αποτελούν τη βασική τους προτεραιότητα. Ο προ δεκαετιών διάλογος περί τού βασικού μετόχου είναι πλέον …μυθολογία.

Σήμερα, 53 χρόνια μετά την ηρωική νεανική εξέγερση του Πολυτεχνείου και παρά τα πρωτοφανή οικονομικά, κοινωνικά και εθνικά αδιέξοδα, με τη σταδιακή απώλεια διαχρονικών εστιών τού Ελληνισμού σε όλα τα σημεία τού ορίζοντα, «άκρα τού τάφου σιωπή στον κάμπο βασιλεύει»!

Τί άραγε προοιωνίζεται μια τέτοια ατμόσφαιρα όπου το επιτελικό κράτος των πολλών δεκάδων υπουργών, εκατοντάδων γραμματέων και χιλιάδων άλλων επιτελών, συμβούλων κ.λπ. γεννά καθημερινώς σκάνδαλα πρώτου μεγέθους, γιατί τα πολλά δευτερεύοντα και τριτεύοντα συνήθως δεν απασχολούν τη δημοσιότητα**;**

Η sui generis περιορισμένη ελευθερία των καθημαγμένων Ελλήνων δυστυχώς από μόνη της δεν μπορεί να αλλάξει την πορεία των πραγμάτων… Οι μνημονιακές δυνάμεις αποτελούν τη συντριπτική πλειοψηφία τού 50-55% των ψηφοφόρων που συνήθως ψηφίζουν κατά τις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις.

Και οι ασθενικές κινητοποιήσεις των διαφόρων παραγωγικών κλάδων απασχολούν την επικαιρότητα μόνο για λίγες ώρες… Αν μάλιστα αναλογιστούμε ότι στις κοινωνικές επαναστάσεις την εποχή τής ύστερης νεωτερικότητας πρωτοστατούσε το Εργατικό Κίνημα (με την ευρεία έννοια), τότε μπορούμε να επαληθεύσουμε, για άλλη μια φορά, τον ίδιο στίχο τού Σολωμού αφού το Ελληνικό Εργατικό Κίνημα βρίσκεται, εδώ και δεκαετίες, σε «χειμερία νάρκη», μη δυνάμενο να υπερασπιστεί ούτε τα στοιχειώδη κεκτημένα.

Λέγεται πάντως και δεν διαψεύδεται από την Ιστορία ότι η συνειδητοποίηση της κατάστασης από τους πολίτες είναι η μεγαλύτερη δύναμη και ότι το πυκνότερο σκοτάδι είναι λίγο προτού ξημερώσει… Μπορεί άραγε ο «από μηχανής θεός» των Ελλήνων να κάνει το θαύμα του**;**

Τιμή και δόξα στους νεκρούς και όλους τους αγωνιστές τού Πολυτεχνείου!

*Αλέξης Μητρόπουλος-Καθηγητής, Πρόεδρος ΕΝΥΠΕΚΚ

*Δημήτρης Μητρόπουλος-Νομικός

Διαβάστε επίσης:

Opinion Poll: Αμετάβλητοι οι συσχετισμοί, ντέρμπι ανάμεσα σε «αλλαγή» και «σταθερότητα» στο κριτήριο ψήφου – Ενέργεια, εξόδους, ρούχα χτυπά η κρίση

Ελλάδα και άλλες 4 χώρες ανακοίνωσαν τη δημιουργία κέντρου επιστροφής μεταναστών στη Ρουάντα – Aντιδράσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα

Κίμπερλι Γκίλφοϊλ: «Σε 11 μήνες έγιναν όσα δεν έγιναν τα προηγούμενα χρόνια – Άφησα ένα κομμάτι της ψυχής μου στην Ελλάδα φεύγοντας»

google_news_icon

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

Το topontiki.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Οι χρήστες που παραβιάζουν τους κανόνες συμπεριφοράς θα αποκλείονται. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.

ΤΡΙΤΗ 17.11.2026 06:29