Συγκλονισμένος είναι ο δημοσιογραφικός χώρος από τον αιφνίδιο θάνατο του Γιώργου Παπαδάκη ύστερα από οξύ έμφραγμα που υπέστη χθες Κυριακή (4/1), ενώ βρισκόταν σπίτι του στο Κολωνάκι.

Συντετριμμένοι, οι συνάδελφοί του αποχαιρετούν μέσα από τη μικρή οθόνη και τα social media, τον άνθρωπο που καλημέριζε επί 34 χρόνια το τηλεοπτικό κοινό μέσα από το «Καλημέρα Ελλάδα».

Ο θάνατός του Γιώργου Παπαδάκη βύθισε τον ΑΝΤ1 στο πένθος, ένα κανάλι που τον φιλοξένησε για περισσότερο από τρεις δεκαετίες. Ο Γιώργος Λιάγκας αναφερόμενος στον αιφνίδιο χαμό του δημοσιογράφου, μίλησε για τη φιλία που τους συνέδεε, αποκαλύπτοντας -μεταξύ άλλων- ότι επιθυμία του ιδίου ήταν να γίνει ο διάδοχός του στην πρωινή ενημερωτική ζώνη.

«Σήμερα είναι μια δύσκολη μέρα. Τώρα κοιτάξτε, επειδή λένε όλοι για τον ΑΝΤ1, εγώ δεν είμαι ο ΑΝΤ1. Εγώ θα μιλήσω για τον εαυτό μου. Φιλοξενούμαστε στον ΑΝΤ1, αλλά ο καθένας μπορεί να μιλάει για τον εαυτό του και όχι εξ ονόματος του ΑΝΤ1, μίλησε ο πρόεδρός του, ο Θοδωρής Κυριακού, τα στελέχη του ΑΝΤ1, εγώ δεν είμαι στέλεχος του ΑΝΤ1. Και μπορώ να μιλήσω ως άνθρωπος. Δηλαδή και σ’ άλλο κανάλι να ήμουν, τα ίδια θα ‘λεγα» είπε αρχικά ο Γιώργος Λιάγκας και πρόσθεσε:

«Με τον Γιώργο δίπλα, μας συνέδεε… Μια μακρά φιλία. Διότι δεν είναι μόνο η επαγγελματική συνύπαρξη… Μάλιστα ήταν ο άνθρωπος που… Τώρα μπορώ να το πω που έφυγε από τη ζωή… Που προσπαθούσε όλα αυτά τα χρόνια να με πείσει, λέγοντάς μου ότι μόλις τελειώσω εγώ την πρωινή ζώνη, είναι πρώτη φορά που το λέω… Δεν θα ‘θελα να το πω ποτέ, θα ‘θελα να ζήσει πάρα πάρα πολλά χρόνια. Λοιπόν, μου έλεγε ότι όλα αυτά τα χρόνια, είσαι ο διάδοχός μου, θέλω να ‘σαι ο διάδοχός μου, εσύ είσαι ο μόνος που μπορεί να κάνεις πρωινή ζώνη και τα λοιπά και τα λοιπά.

Και του έλεγα. ότι δεν θέλω να γίνω σαν κι εσένα. Τι εννοούσα; Δεν εννοώ δημοσιογραφικά, θα ήταν τιμή μου να γίνω σαν τον Γιώργο. Εννοώ σ’ έναν άνθρωπο που δεν είχε ζωή. Κάνοντας την πρωινή ζώνη και έχοντας ξυπνητήρι κάθε μέρα τέσσερις παρά τέταρτο δεν έχεις ζωή. Δεν έχεις ζωή, δεν μπορείς να δεις τα παιδιά σου, δεν μπορείς να ζήσεις, δεν ζεις. Άρα λοιπόν ο μόνος λόγος που του ‘λεγα Γιώργο δεν πρόκειται και είναι και η απόφασή μου, δεν πρόκειται ποτέ και όλα αυτά που είχαν γραφτεί στο παρελθόν ήταν ηλίθια, ποτέ δεν το ‘χω σκεφτεί ποτέ, δεν θέλω να το κάνω αυτό.

Και για μένα ο Γιώργος ήτανε δηλαδή το αρνητικό παράδειγμα… Που δεν ήθελα να το κάνω ποτέ την πρωινή ζώνη, γιατί δεν ζούσε ο Γιώργος. Έβλεπα έναν άνθρωπο εργασιομανή… Ένα πραγματικά πανέξυπνο, δημιουργικό, δουλευταρά… Έναν γλυκύτατο άνθρωπο, εκτός δουλειάς ο Γιώργος και εντός δουλειάς, αλλά εκτός δουλειάς ήταν ακόμα πιο γλυκός άνθρωπος. Έναν καλό πατέρα, έναν καλό σύζυγο. Έναν άνθρωπο με μια πολύ μεγάλη καρδιά που αγαπούσε πραγματικά όλους τους ανθρώπους, που δεν είχε να πει κακία για κανέναν άνθρωπο».

«Ήταν δική του απόφαση το τηλεοπτικό του τέλος»

«Το τηλεοπτικό του τέλος ήταν η απόφασή του να τελειώσει την καθημερινή του εκπομπή. Είχαμε βρεθεί τότε σε ένα τραπέζι… Τον είχα ρωτήσει “Ρε Γιώργο γιατί έχεις αδυνατίσει τόσο πολύ; Είναι στεναχώρια; Είναι κάτι άλλο;” Μου λέει “Γιώργο μου δεν είναι στεναχώρια, είναι” μου λέει “κάτι αιματολογικές εξετάσεις που είχα κάνει και μου λείπει ένα ένζυμο, το οποίο δεν μ’ αφήνει να παχύνω”. Και εκεί λέει “Όλα τα χρόνια της ζωής μου προσπαθούσαμε να αδυνατίσουμε, τώρα”, λέει, “είμαι σε μια φάση που προσπαθώ να παχύνω”. Ήταν ένα ένζυμο.

Του λέω “Πώς είσαι;” “Ανθρώπινα;” Μου λέει “Κοίταξε να δεις. Είναι δύσκολο. Και το δύσκολο δεν είναι τώρα”, μου λέει, “το δύσκολο θα ‘ναι από τον Σεπτέμβριο. Το θέμα είναι τον Σεπτέμβριο που όλοι εσείς θα ξυπνάτε νωρίς, θα πάτε, θα είναι η αδρεναλίνη στο κόκκινο… Εγώ θα κάθομαι και θα βλέπω εκπομπές στην τηλεόραση; Και άντε να πείσω λέει το βιολογικό μου ρολόι που επί σαράντα χρόνια ξύπναγε στις τέσσερις το πρωί, τέσσερις παρά τέταρτο… Ότι πρέπει να ξυπνάω επτά-οκτώ, σαν έναν φυσιολογικό άνθρωπο. Το 90% των ανθρώπων που δεν έχουν πολύ πρωινή δουλειά, εκείνη την ώρα ξυπνάνε. Επτά, εξήμισι, επτά, επτάμισι, οκτώ, εκείνη την ώρα ξυπνάνε οι άνθρωποι που δεν έχουνε δουλειά να κάνουνε.

Έβλεπα μια στεναχώρια. Ήταν δική του απόφαση, έτσι; Θέλω να το πω ξεκάθαρα, ήταν δική του απόφαση. Ούτε αυτά που είχαν γραφτεί για τηλεθεάσεις και τα λοιπά. Ήταν μια δική του απόφαση, θεώρησε ότι πρέπει κάποια στιγμή να αφιερώσει χρόνο στην οικογένειά του» είπε ενώ στη συνέχεια, αναφέρθηκε στην κατάσταση της υγείας του τον τελευταιο καιρό πριν τον θάνατό του αλλά και τα σενάρια που κυκλοφορούσαν για την υγεία του.

«Κοιτάξτε τώρα, υπάρχουν πάρα πολλά σενάρια από χθες. Εγώ χθες ήμουνα σ’ ένα οικογενειακό τραπέζι… Το απόγευμα όταν το έμαθα… Με πήραν τηλέφωνο και μου το ‘πανε, πριν ακόμα γραφτεί γιατί με είχανε πληροφορήσει από το νοσοκομείο ότι ουσιαστικά μεταφέρθηκε νεκρός ο Γιώργος Παπαδάκης… Παρά τις προσπάθειες που έγιναν στο Λαϊκό Νοσοκομείο…

Το ΚΑΡΠΑ που έγινε εκεί, βάσει του πρωτοκόλλου, ο Γιώργος πέθανε στο σπίτι του. Έπαθε οξύ έμφραγμα και ανακοπή. Ήτανε μπαμ και κάτω. Δεν υπέφερε. Παίζει ρόλο κι αυτό, δεν ήταν κάτι το οποίο δεν το κατάλαβε καν ο ίδιος… Κεραυνοβολήθηκε.

Έχασε τις αισθήσεις του, πέθανε, τελείωσε. Τον πήγανε νεκρό στο… στο νοσοκομείο, στο Λαϊκό τον Γιώργο. Έγινε μετά το πρωτόκολλο αλλά χωρίς ουσία, δεν μπόρεσαν να… να τον επαναφέρουν ποτέ πίσω, ούτε υπήρχε καμιά πιθανότητα. Ήταν πολύ οξύ το έμφραγμα και η ανακοπή που του οδήγησε… Ήταν τόσο οξύ το έμφραγμα που έκανε ανακοπή δηλαδή».

Διαβάστε επίσης:

Ο Κώστας Καραμανλής αποχαιρετά τον Γιώργο Παπαδάκη

Επιμένουν στη ΝΔ στα περί ανασχηματισμού

Στο Παρίσι ο Μητσοτάκης για τη συμμαχία των προθύμων