Το κυβερνητικό άγχος με τον Τραμπ, τα γκάλοπ και το ερώτημα για το ΠΑΣΟΚ, η μεταγραφή της Κασιμάτη, η Κουμουνδούρου και τα ΜΜΕ ΣΥΡΙΖΑ
Καλημέρα
Καλές οι ενεργειακές συμφωνίες – χρειάστηκε η διευκρινίσει η Κίμπερλι ότι όλα πάνε καλά – και επιβεβλημένη, όπως τη βλέπουν, η προσπάθεια να οικοδομηθεί σχέση εμπιστοσύνης με τον Τραμπ.
Αλλά τα όρια είναι ίσως δεδομένα και οι προσδοκίες ας είναι χαμηλές.
Τουλάχιστον αυτό αρχίζουν να σκέφτονται στην Αθήνα οι πιο έμπειροι και ψύχραιμοι διπλωματικοί κύκλοι.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν πήγε στο Νταβός και αυτό ίσως αποδειχθεί σοφό – είτε προέκυψε από τις συνθήκες, είτε το επιδίωξε. Όσο πιο «κοντά» είναι κανείς στον Τραμπ, τόσο πρέπει να… φυλάγεται. Βέβαια πήγε στη σύνοδο κορυφής και θέλησε να… συμβιβάσει ΕΕ και Ουάσιγκτον.
- Το ευρύτερο διεθνές περιβάλλον είναι εκρηκτικό και δεν παρέχει καμία βεβαιότητα. Από τη Βενεζουέλα και τη Γροιλανδία, έως τον εμπορικό πόλεμο και τη Mercosur, όλα μοιάζουν κινούμενη άμμος. Λίγη αυτοσυγκράτηση δεν βλάπτει, ειδικά αν σκεφτεί κανείς ότι καλύτερα είναι να μην ανακατευτεί ο Τραμπ στα του Αιγαίου και της νοτιοανατολικής Μεσογείου.
Συμπεράσματα από τον πρώτο κύκλο γκάλοπ
Ο πρώτος κύκλος των δημοσκοπήσεων μετά τις γιορτές των Χριστουγέννων ολοκληρώνεται αυτές τις ημέρες, χωρίς μεγάλες εκπλήξεις: Η ΝΔ κάπως στην περιοχή του 24%-25% στην πρόθεση ψήφου, το ΠΑΣΟΚ ευθεία γραμμή, ίσως και με λίγη κάμψη, κάπου στο 13% εκτίμηση ψήφου( για πρόθεση αφήστε τα), η Ζωή Κωνσταντοπούλου ενισχυμένη μετά τα του ΟΠΕΚΕΠΕ στη Βουλή, Βελόπουλος και ΚΚΕ κρατάνε, ΣΥΡΙΖΑ ρευστοποιείται και μετά χάος.
– Οι εταιρείες προσπαθούν να μετρήσουν Τσίπρα και Καρυστιανού, αλλά δεν τις… αφήνουν. Μόνο τη δυνητική ψήφο, άλλως… δεξαμενή, επιτρέπεται να καταγράψουν. Έχει ενδιαφέρον λοιπόν εδώ οι τάσεις που παρατηρούνται, αλλά προς το παρόν μόνο για τον Τσίπρα (ελαφρά καθοδική από τον Νοέμβριο). Τα συγκριτικά για την Καρυστιανού θα τα δούμε πιο μετά, καθότι τώρα άρχισαν να την μετρούν – άρα με τι να συγκρίνουν;
Το ερώτημα είναι το ΠΑΣΟΚ
Πέρα από τα δύο κόμματα (Τσίπρα, Καρυστιανού), που αναμένονται, το ενδιαφέρον επικεντρώνεται σε ένα πεδίο: Τι (θα) κάνει το ΠΑΣΟΚ.
Η «βελόνα» φαίνεται να κουνιέται μόνο προς τα κάτω και όχι τυχαία: Το ΠΑΣΟΚ δείχνει ευάλωτο τόσο στην κινητικότητα αμιγώς στο χώρο της κεντροαριστεράς (Τσίπρας), όσο και στα τυχόν παλιρροιακά κύματα από το πολιτικό εγχείρημα της Καρυστιανού.
Το ερώτημα είναι λοιπόν, εάν θα αντέξει μέχρι να εμφανιστούν τα δύο κόμματα ή θα έχει προλάβει από νωρίτερα να χάσει κι άλλες δυνάμεις. Κι αν αντέξει μέχρι να εμφανιστούν, θα καταφέρει να αντέξει και αφού εμφανιστούν; Αλλά ακόμα κι αν πετύχει και το δεύτερο, θα καταφέρει να αντέξει μόλις ο Μητσοτάκης βάλει στην προεκλογική περίοδο τα σκληρά διλήμματα, που θα απευθύνονται «προνομιακά» στη δεξιόστροφη βάση του. Θα προτιμούσα να έχω την απορία του Άμλετ, παρά του Πασόκου…
– Παρεμπιπτόντως, αναρωτιέμαι μήπως έχουν δίκιο όσοι (από τη Χαριλάου) λένε ότι δεν πρέπει να μιλάει κανείς στο ΠΑΣΟΚ για τα αδιέξοδα, τη βελόνα, τις στρατηγικές, τις συνεργασίες, αν και τι θα πρέπει να ψηφίσει το συνέδριο και όλα αυτά τα… ενοχλητικά. Διότι, όταν… κοιμάται κάποιος, δεν είναι σωστό να τον… ξυπνάς.
Η μεταγραφή της Νίνας λόγω καχεξίας στην Αττική
Την αντίδραση του Γιώργου Παπανδρέου, αλλά και εκείνη του Δημήτρη Διαμαντίδη ζυγίζουν στο ΠΑΣΟΚ για τη μεταγραφή (αεροδρομίου) της Νίνας Κασιμάτη.
Για την ακρίβεια και με ποδοσφαιρικούς όρους, θα πρόκειται για… επιστροφή στην ομάδα που την ανέδειξε, κάπως σαν τον… Παντελίδη του Παναθηναϊκού (εκ Κηφισιάς αυτός).
Η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ δεν θα διακινδύνευε κρίση στις σχέσεις της με τον Γιώργο. Αλλά ένεκα της ανάγκης (να «διορθώσει» τα ποσοστά στην Αττική) βλέπετε, είναι αναγκασμένη να ενισχύει την ομάδα. Το ΠΑΣΟΚ εξακολουθεί να έχει πρόβλημα στο λεκανοπέδιο άλλωστε – γι’ αυτό και η Διαμαντοπούλου θα είναι υποψήφια στο νότιο τομέα της Β’ Αθήνας, υποθέτω…
Προσοχή
Μου μεταφέρουν τα τελευταία 24ωρα ότι το κόμμα Καρυστιανού ανεβάζει μεν στροφές στην οργανωτική προετοιμασία του – ομάδες στο fb, συγκρότηση πυρήνων ανά την Ελλάδα, προγραμματικές ομάδες κλπ – αλλά χαμηλώνει λίγο τις ταχύτητες των δημόσιων εμφανίσεων. Τόσο της ίδιας της Μαρίας Καρυστιανού, όσο και άλλων στελεχών και συνεργατών της, που άρχισαν να μιλάνε στα μέσα ενημέρωσης.
Η ιστορία με τις αμβλώσεις «δίδαξε» ότι ο δημόσιος λόγος, οι συνεντεύξεις και όλα αυτά θέλουν προσοχή…
Ενδιαφέρον για Κουμουνδούρου και ΜΜΕ
Μαθαίνω ότι κάτι κινείται με τα… περιουσιακά του ΣΥΡΙΖΑ.
Η κινητικότητα έχει να κάνει όχι μόνο με τα γνωστά οικονομικά αδιέξοδα, αλλά και με τις πολιτικές διεργασίες στην κεντροαριστερά…
Υπάρχει, μου λένε, επιχειρηματικό ενδιαφέρον και για το κτίριο της Κουμουνδούρου και για τα μέσα ενημέρωσης του ΣΥΡΙΖΑ.
Ενδιαφέρον που δεν είναι άσχετο δηλαδή με τη διαδικασία ανασύνθεσης, ανασυγκρότησης, αναδιάταξης, όπως θέλετε πείτε το, – καθώς εγώ δεν μπορώ να πω ευθέως για το κόμμα Τσίπρα, – του χώρου…
Ο Αρχύτας της ΕΑΒ μένει στο διαβάστηκε και το drone ψάχνει απογείωση
Στην Ελλάδα τα UAV πετάνε πρώτα στις εξαγγελίες και μετά στα δοκιμαστικά. Ο «Αρχύτας» της ΕΑΒ –ένα ελληνικό μη επανδρωμένο αερόχημα, τύπου drone, που αναπτύσσεται με τη συνδρομή ελληνικών πανεπιστημίων και έχει παρουσιαστεί ως VTOL, δηλαδή με κάθετη απογείωση και προσγείωση– κουβαλά εδώ και χρόνια τον τίτλο του «επόμενου μεγάλου βήματος».
Στο μεταξύ, άλλαξαν διοικήσεις, άλλαξαν αρμοδιότητες, η εταιρεία πέρασε υπό το υπουργείο Εθνικής Άμυνας, όμως το βασικό ερώτημα μένει ίδιο: πότε θα δούμε αποτέλεσμα πέρα από παρουσιάσεις. Η τελευταία υπενθύμιση ήρθε… λογιστικά. Στις οικονομικές καταστάσεις του 2024, που δημοσιεύτηκαν με καθυστέρηση, η ΕΑΒ σημειώνει ότι συνεχίζει την ανάπτυξη του «Αρχύτα», με στόχο «εμπορική αξιοποίηση μέσα στο 2026». Κάπως έτσι, ο πήχης ξαναμπαίνει μπροστά και το μήνυμα παραμένει στο «διαβάστηκε», την ώρα που αλλού τα drones βγαίνουν γραμμή παραγωγής.
Διαβάστε επίσης: