Τίτλος ταινίας: «Σας πιστεύουμε»

Σύνοψη: Ένα ζευγάρι βρίσκεται στο δικαστήριο, με διακύβευμα την επιμέλεια των δύο παιδιών τους. Η μητέρα δίνει αγώνα να τα σώσει από την επαφή με τον βιαστή πατέρα τους. Σε μια «ταινία δικαστηρίου» εκτίθενται δραματικά περιστατικά, με θύματα τα δύο «μετέωρα» παιδιά.

Σκηνοθεσία: Σαρλότ Ντεβιλέρς, Αρνό Ντιφεΐς

Παίζουν: Μιριέμ Ακεντιού, Λοράν Καπελουτό, Ναταλί Μπρουντς

Από την αρχή θα πρέπει να δηλωθεί πως η κύρια αρετή του φιλμ «Σας πιστεύουμε» δεν είναι η -όχι και τόσο πρωτότυπη- διαχείριση του θέματος, αλλά η ανατομική χρήση της κάμερας, σαν νυστέρι, σε κάθε πλάνο. Τόπος εξέλιξης της αφήγησης ένα δικαστήριο, με διακύβευμα την επιμέλεια των παιδιών. Για να ενισχυθεί η προηγούμενη εικόνα, θα πρέπει να θεωρήσουμε τη δικαστική αίθουσα σαν χώρο νεκροτομείου. Το κατάλευκο σκηνικό, τετραγωνισμένο, άχρωμο και άοσμο, ενισχύει τη συγκεκριμένη εντύπωση της «ανατομίας μιας πτώσης», όπως θα μας θύμιζε και μια συγγενική ταινία. Όλο αυτό το θανατερό περιβάλλον, περιβάλλεται από τζάμια, τα οποία επιτρέπουν ένα σχεδόν ενοχλητικό φως να ξεχύνεται στον χώρο.

Ο νεκρός που βρίσκεται στον πάγκο του νεκροτομείου είναι ο ίδιος ο γάμος, η σχέση δύο ανθρώπων. Δυστυχώς, όμως, οι παράπλευρες απώλειες είναι τα δύο παιδιά, η μεγαλύτερη κόρη και ο μικρός γιός. Τα όσα ακούγονται στην πενηντάλεπτη σκηνή του δικαστηρίου, κινηματογραφημένη σε πραγματικό χρόνο («real time», όπως αποκαλείται), προκαλούν ανατριχίλα, όπως ακριβώς σε μια δίκη για φονικό: ο πατέρας έχει ασελγήσει σεξουαλικά στον γιό του, η μητέρα νευρωσική, έχει καταφύγει ακόμη και σε ανοίκειες μεθόδους για την προστασία των παιδιών της, τα ίδια τα θύματα αρνούνται επίμονα να συναντήσουν τον πατέρα τους, ο οποίος τα διεκδικεί. 

Για να αποκτήσει ενδιαφέρον αυτή η σύγκρουση, οι δύο σκηνοθέτες (η Σαρλότ Ντεβιλέρς και ο Αρνό Ντιφεΐς) επιλέγουν μια κινηματογράφηση ολότελα διαφορετική, από αυτήν που έχουμε συνηθίσει στα δικαστικά δράματα. Σχεδόν με ντοκιμαντερίστικη διάθεση επιλέγουν να κινηματογραφήσουν τα πρόσωπα, μια σειρά από ασκήσεις σε κοντινά πλάνα και στην περίεργη γλώσσα των προσωπικών εκφράσεων. Κύριο υλικό στη συγκεκριμένη μεθοδολογία το πρόσωπο  της μητέρας Αλίς, όπως «εκπροσωπείται» από τις αντιδράσεις της εντυπωσιακής ηθοποιού Μιριέμ Ακεντιού.

Νομίζεις ότι δεν υποδύεται, βιώνει. Πότε απολύτως νευρωσική, πότε βουτηγμένη στην αγωνία, πότε απελπισμένη και πότε εκρηκτική, συνθέτει τη μοναδική πορτρετοθήκη «μιας μητέρας» σε απόγνωση. Το μουσείο κινηματογραφικών πορτρέτων συμπληρώνουν ο απαθής πατέρας, οι επαγγελματίες δικηγόροι και φυσικά τα απορημένα τέκνα. Μάλιστα, για τη σχεδόν ντοκιμαντερίστικη καταγραφή της δικαστικής διαδικασίας επιστρατεύτηκαν πραγματικοί δικηγόροι, στην ερμηνεία των σχετικών ρόλων. Η κάμερα παρακολουθεί τη μητέρα, το κεντρικό άτομο της αφήγησης, καθώς προσπαθεί να σκεπάσει προστατευτικά τα παιδιά της, δίνοντας την πιο κρίσιμη μάχη της ζωής της και της ζωής τους. Οι σκηνοθέτες, πολλές φορές με την κάμερα στο χέρι, αποδίδουν το άγχος της, την ασφυξία που η ίδια αισθάνεται, αλλά και που τη μεταδίδει στον γιο και στην κόρη της. Πολλαπλασιαστής του αισθήματος της ασφυξίας, για τον θεατή, το τετράγωνο κάδρο (όχι αυτό που γνωρίζουμε με την πλήρη οθόνη). Διόλου τυχαία, στο τέλος «πρωταγωνιστεί» ένας αναπνευστήρας, με τη σχεδόν «μουσική υπόκρουση» της πνιγμένης ανάσας.

Όλα τα προηγούμενα απαιτούν βαθειά γνώση του ζητήματος ( η Ντεβιλέρς εργάζεται σε υπηρεσία υγείας, η οποία ασχολείται με κακοποιημένα παιδιά) και ακόμη πιο στέρεα κινηματογραφική αντίληψη και ικανότητα. Μπορεί το θέμα να μην αποτελεί απαύγασμα πρωτοτυπίας, ωστόσο η αντιμετώπισή του από τους πρωτοεμφανιζόμενους σκηνοθέτες σίγουρα οδηγεί σε υψηλή βίντεο αρτ τέχνη. Η αποτύπωση των «προσωπικών» εκφράσεων, ακόμη κι όταν τα εμπλεκόμενα άτομα είναι ακροατές, η τόλμη να παρακολουθούν εκτός κεντρικής αφήγησης αντιδράσεις προσώπων και η μινιμαλιστική σύνθεση του σκηνικού, αποτελούν λαμπρά δείγματα πρωτοποριακού κινηματογράφου. Σχεδόν στα όρια της βίντεο αρτ η ταινία, μας συστήνει δύο σκηνοθέτες από τους οποίους σίγουρα θα ξαναέχουμε νέα. 

Αξιολόγηση: ***

Διαβάστε επίσης:

«Man On The Run»: Το ντοκιμαντέρ για τον Paul McCartney και τους Wings στους κινηματογράφους για μία βραδιά

Στην Ύδρα ο Μπραντ Πιτ για τα γυρίσματα της νέας του ταινίας (Video)

Ταινίες Πρώτης Προβολής: Εκρηκτικό «Sirat», «Το Καταφύγιο» του Τζέισον Στέιθαμ και «Άγιος Παΐσιος» (Videos)