Το 16ο συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας μπορεί χθες το μεσημέρι να έκλεισε τις πύλες του, ωστόσο τα όσα ειπώθηκαν στις δυόμισι μέρες των εργασιών του θα καθορίσουν την πορεία της NΔ στο δρόμο προς τις εκλογές αλλά και μετά από αυτές. Ως προς τον χρόνο των εκλογών, ο πρωθυπουργός σε τρεις διαδοχικές ομιλίες του επέμενε πως αυτός θα είναι η άνοιξη του 2027, βάζοντας φρένο στα σενάρια της εκλογικής μάχης του φθινοπώρου.

Την ίδια ώρα όμως έθεσε σε ετοιμότητα όλο το κομματικό μηχανισμό, ζητώντας από στελέχη, βουλευτές και υπουργούς να βγουν έξω να μιλήσουμε την κοινωνία να μεταφέρουν όπως είπε τη φωτιά και την ενέργεια του συνεδρίου.

Τα κορυφαία στελέχη του κόμματος, στις δικές τους ομιλίες το Σάββατο, έθεσαν τους προβληματισμούς την ατζέντα τους αλλά και το πώς βλέπουν τη δική τους λειτουργία και παρουσία μέσα στο κόμμα. Και χωρίς αμφιβολία, η ομιλία που συγκέντρωσε το μεγαλύτερο ενδιαφέρον και που για ορισμένους ήταν και ένα ιδεολογικό πολιτικό μανιφέστο ήταν αυτή του υπουργού Άμυνας Νίκου Δένδια.

Άλλωστε ο κομματικός μηχανισμός είχε φροντίσει η αίθουσα του συνεδρίου να είναι γεμάτη την ώρα που μιλούσε και τα χειροκροτήματα θερμά και να επαναλαμβάνονται αρκετές φορές.

Πλατφόρμα για να… ξαναβρεί η ΝΔ τον εαυτό της

Η ομιλία του ήταν μια προσεκτικά δομημένη πολιτική πλατφόρμα με πολλαπλούς αποδέκτες και μηνύματα διπλής ανάγνωσης. Πίσω από το θερμό «αισθάνομαι σπίτι μου, με την οικογένειά μου» που εξέπεμψε στην κατάμεστη αίθουσα, ο υπουργός έστησε ένα σαφές πλαίσιο, μια ΝΔ που οφείλει να ξαναβρεί τον εαυτό της, και ένα στέλεχος που θεωρεί ότι έχει την ευθύνη να της θυμίσει ποιος είναι αυτός ο εαυτός.

Οι αιχμές προς το Μέγαρο Μαξίμου ήταν εμφανείς, αν και διατυπωμένες με τη μετριοπάθεια που ο ίδιος θεωρεί συστατικό της παράταξης. «Η ΝΔ δεν είναι επαγγελματικός μηχανισμός εξουσίας, δεν συγκροτείται από συνασπισμούς συμφερόντων, δεν έχει στο DNA της τη νομή της εξουσίας», είπε, βάζοντας έμμεσα στο στόχαστρο τη σημερινή λειτουργία του κόμματος και της κυβέρνησης. Πιο καθαρό μήνυμα ήταν η αναφορά στις «περίκλειστες καγκελαρίες των τεχνοκρατών» και στους «μισθοφόρους της εξουσίας», φράσεις που στο εσωκομματικό λεξιλόγιο διαβάζονται ως ευθεία αμφισβήτηση του στιλ διακυβέρνησης Μητσοτάκη. Η αναφορά ότι το κόμμα «δεν πάσχει από ηθική δυσχρωματοψία», σε μια εποχή που οι σκιές διαφθοράς απασχολούν την κοινωνία, δεν ήταν τυχαία επιλογή λέξεων, ήταν θέση.

Ακόμη πιο εύγλωττη ήταν η ανάλυση του εκλογικού αποτελέσματος. Ο Δένδιας, επαναλαμβάνοντας τη δική του εκτίμηση για τις δημοσκοπήσεις, θύμισε ότι στις ευρωεκλογές χάθηκε το 55% της δύναμης του 2023, ότι «ένας στους δύο πολίτες μάς έστειλε ξεκάθαρο μήνυμα» και ότι «η αδυναμία της αντιπολίτευσης δεν πρέπει να δημιουργεί σε εμάς αίσθηση μονοκρατορίας». Η φράση «αλλιώς κινδυνεύουμε εμείς να μας αλλάξουν αυτοί» λειτούργησε ως προειδοποίηση προς την κορυφή και ως απαίτηση αυτοκριτικής.

Στο ίδιο μήκος κύματος, ζήτησε να «ακούμε τους βουλευτές, γιατί με την ψήφο τους παραμένουμε υπουργοί» – ένα μήνυμα προς την κοινοβουλευτική ομάδα που τους τελευταίους μήνες εκφράζει δυσφορία για τον τρόπο που λαμβάνονται οι αποφάσεις και ένα μήνυμα στήριξης προς τους βουλευτές καθώς το προηγούμενο διάστημα τον ρόλο αυτό είχε αναλάβει σχεδόν μονοπωλιακά ο υπουργός υγείας Άδωνις Γεωργιάδης.

Τα μηνύματα προς τις άλλες κατευθύνσεις ήταν εξίσου μετρημένα. Προς τη βάση της παράταξης, με την επίκληση Καραμανλή, Ράλλη, Αβέρωφ, Έβερτ και την προσήλωση «στο μπλε που δεν ξεθωριάζει». Προς τους «ξεχασμένους και παραγκωνισμένους», όσους «δεν προσλαμβάνουν στην τσέπη τους το αφήγημα της ισχυρής ανάπτυξης»  μια άμεση παραδοχή ότι το κυβερνητικό αφήγημα έχει κενά. Προς τη φιλελεύθερη δεξιά, με τη μνεία στον Σαμαρά και την επιλογή του να στείλεις στη φυλακή τη Χρυσή Αυγή, που λειτουργεί ως υπενθύμιση πολιτικού κεφαλαίου. Και προς την ΟΝΝΕΔ και τους νέους, που ο ίδιος αντιμετωπίζει ως φυσικούς συμμάχους ενός εγχειρήματος ανανέωσης. Η επανειλημμένη αναφορά στην «επανίδρυση του κράτους, το μεγάλο πρόταγμα της κυβέρνησης του Κώστα Καραμανλή», δεν διαβάζεται ως απλή ιστορική μνεία, είναι σαφής τοποθέτηση σε έναν άξονα που υπερβαίνει το σήμερα.

Η περιγραφή μίας… άλλης ΝΔ

Ως προς το μανιφέστο της Νέας Δημοκρατίας του αύριο, εκεί κρύβεται το πιο ενδιαφέρον τμήμα της ομιλίας. Ο Δένδιας περιγράφει μια ΝΔ φιλελεύθερη αλλά «πραγματικά λαϊκή», αντίθετη στον λαϊκισμό και στον «εκχυδαϊσμό της πολιτικής», αλλά και κριτική προς «την επιδοματική πολιτική». Ζητά να μιλάμε στους πολίτες «με πολιτικούς όρους, όχι με επικοινωνιακούς», φράση-ευθεία βολή στο επιτελικό μοντέλο και στην θεοποίηση της επικοινωνίας για την οποία κατηγορείται πολλές φορές στο Μέγαρο Μαξίμου. Προτείνει ένα νέο παραγωγικό υπόδειγμα πέρα από τουρισμό και υπηρεσίες, με βιομηχανία, τεχνητή νοημοσύνη, καινοτομία και νεοφυείς επιχειρήσεις, και χρησιμοποιεί την Agenda 2030 της Άμυνας ως πιλότο για το πώς μπορεί να μεταρρυθμιστεί συνολικά το κράτος, με λιγότερη σπατάλη και απτά αποτελέσματα.

Το αφήγημα είναι σαφές. Η μεταρρύθμιση των Ενόπλων Δυνάμεων δεν είναι μόνο υπουργικό έργο, είναι «υπόδειγμα» που μπορεί να εφαρμοστεί παντού. Είναι η απάντηση Δένδια στο ερώτημα «τι Νέα Δημοκρατία θέλω» ένα κόμμα που δείχνει ότι αλλάζει με μετρήσιμα αποτελέσματα, που σέβεται τους θεσμούς, που δεν φοβάται «τις αντιδράσεις των οργανωμένων λίγων» και που επαναφέρει στο προσκήνιο τη συλλογική λειτουργία, τη λογοδοσία και τον κοινοβουλευτικό χαρακτήρα.

Σε ένα συνέδριο όπου όλοι παρακολουθούσαν το ποιος θα κάνει το επόμενο βήμα, ο Νίκος Δένδιας δεν μίλησε ως ένας απλός υπουργός που κάνει απολογισμό του έργου του. Μίλησε ως κάποιος που έχει το δικό του σχέδιο για την επόμενη μέρα της παράταξης και φρόντισε να ακουστεί.

Διαβάστε επίσης:

Σπανάκης για τον χώρο που μεταβίβασε στην αδελφή του και στεγάζονται τα ΕΛΤΑ: «Δεν εισπράττω ούτε ένα ευρώ»

Νίκος Παππάς: Να επιστρέψει ο Πολάκης, ο Φάμελλος να συνεδριάσει τα όργανα και ο Τσίπρας να απαντήσει για τη συνεργασία – «Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα αυτοδιαλυθεί»

Αλέξης Τσίπρας: «Τώρα είναι η ώρα», στις 26 Μαΐου η ανακοίνωση για το νέο κόμμα

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.