Γιατί ο Μητσοτάκης επιμένει για εκλογές το ‘27 – Τι μετρούν στο Μαξίμου, τα συν και τα πλην του φθινοπώρου και της Άνοιξης

Από τους Ωρεούς της Βόρειας Εύβοιας, μεσούντος του θέρους, ο Κυριάκος Μητσοτάκης επανέλαβε αυτό που έχει γίνει πλέον καθημερινό ρεφρέν.

Εκλογές την άνοιξη του 2027. Κι όμως, όσο πιο κατηγορηματικός γίνεται στα λόγια, τόσο πιο ανοιχτό δείχνει το σενάριο στην πράξη. Γιατί η εικόνα ενός πρωθυπουργού που περιοδεύει ακατάπαυστα ακόμη και μέσα στον Αύγουστο, με έναν κομματικό μηχανισμό σε πλήρη ανάπτυξη και βουλευτές νυν και φερέλπιδες σε προεκλογικό τέμπο, δύσκολα συμβιβάζεται με μια κάλπη που απέχει ενάμιση χρόνο. Αυτή ακριβώς η αντίφαση τροφοδοτεί το σενάριο του φθινοπώρου.

Από την άλλη, όμως, όσοι ξέρουν τον πρωθυπουργό γνωρίζουν ότι σε τέτοια θέματα θέλει να φαίνεται θεσμικός. Δεν μπορούν να κατανοήσουν πώς ο κ. Μητσοτάκης, όταν μέρα παραμέρα λέει ότι οι εκλογές θα γίνουν την Άνοιξη του 2027, θα εμφανιστεί στις αρχές Σεπτεμβρίου να πει ότι οι εκλογές θα γίνουν το φθινόπωρο.

Ο ίδιος δίνει μια θεσμική εξήγηση, την ίδια που επαναλαμβάνει και ιδιωτικά: «τρέχουμε συνέχεια» και δεν περιμένουμε την προεκλογική περίοδο για να πλησιάσουμε τους πολίτες. Πειστικό επιχείρημα αλλά όχι για όλους. Ούτε καν εντός Μαξίμου.

Στενοί συνεργάτες και κορυφαίοι υπουργοί θεωρούν το ενδεχόμενο του Σεπτεμβρίου άκρως πιθανό και προετοιμάζονται αναλόγως. Δεν είναι τυχαίο ότι ο γραμματέας της ΝΔ Κωνσταντίνος Κυρανάκης μίλησε ήδη για «προεκλογική περίοδο», ούτε ότι ο πρόεδρος της Βουλής Νικήτας Κακλαμάνης άφησε να εννοηθεί πως η Συνταγματική Αναθεώρηση κλείνει τέλος Αυγούστου αφήνοντας τον πρωθυπουργό «ελεύθερο βαρών» να πατήσει το κουμπί νωρίτερα, αν το θελήσει.

Τι μετρούν, λοιπόν, στο Μέγαρο Μαξίμου; Πρώτα και κύρια τα στοιχεία των δημοσκοπήσεων. Οι δημοσκόποι δουλεύουν πριν από τις διακοπές και θα ξαναδουλέψουν γύρω στις 25 Αυγούστου, ώστε ο κ.Μητσοτάκης να δει καθαρά «πού βρίσκονται τα νούμερα». Και μαζί με τους αριθμούς, την οικονομία γιατί εκεί κρίνεται στην πραγματικότητα η απόφαση.

Φθινόπωρο 26 vs Άνοιξη 27

Τα υπέρ της Άνοιξης του 2027. Το πρώτο επιχείρημα είναι πολιτικής υφής: ολοκληρώνοντας τη θητεία, ο πρωθυπουργός αποδεικνύει για μία ακόμη φορά τη θεσμικότητα και τη συνέπειά του σε ό,τι λέει. Ταυτόχρονα, αφαιρεί ένα βολικό αντεπιχείρημα γιατί να μπει η χώρα σε εκλογική περιπέτεια οκτώ μήνες νωρίτερα, τη στιγμή που η αυτοδυναμία δεν φαίνεται εξασφαλισμένη στις μετρήσεις;

Το δεύτερο είναι καθαρά υπολογιστικό: τα μέτρα της ΔΕΘ, ύψους περίπου 2 δισ. ευρώ, θα αρχίσουν να «πιάνουν» στην τσέπη του κόσμου από τον Ιανουάριο του 2027. Πέρυσι, τα αντίστοιχα μέτρα φέρεται να απέδωσαν στην κυβέρνηση περίπου δύο μονάδες. Εκλογές τώρα σημαίνει να χαθεί αυτό το «δώρο». Στο ίδιο μοτίβο κινούνται και οι εκκρεμείς πληρωμές. Το πακέτο στους αγρότες μετά τον Οκτώβριο, το επίδομα ενοικίου και η ενίσχυση των 300 ευρώ στους συνταξιούχους τον Νοέμβριο.

Στο σενάριο της Άνοιξης, ο Πρωθυπουργός δίνει επίσης χρόνο στον ΣΥΡΙΖΑ να ανασυνταχθεί μετά την εκλογή νέας ηγεσίας του το Σάββατο, αλλά και στο ΠΑΣΟΚ να κάνει τη φθινοπωρινή του εξόρμηση προκειμένου να χτυπήσει τον Αλέξη Τσίπρα.

Τα υπέρ του φθινοπώρου. Οι θιασώτες της πρόωρης κάλπης θεωρούν ανέφικτο να κρατηθεί αυτός ο εξοντωτικός ρυθμός των καθημερινών περιοδιών και του προεκλογικού τοξικού κλίματος για μήνες. Από τον Σεπτέμβριο μέχρι μια ανοιξιάτικη κάλπη, λένε, θα κατεβάσουν όλοι τα μολύβια όλοι θα τρέχουν για την ψήφο και ο μηχανισμός θα δουλεύει για τις εκλογές, όχι για τη διακυβέρνηση. Και υπάρχει και το ρίσκο του χρόνου. Υπάρχει η λαϊκή ρήση: «Όσα δεν φέρνει ο χρόνος, τα φέρνει η ώρα». Άρα, μπορεί να συμβεί οτιδήποτε στο επόμενο διάστημα. Και θυμίζουν την περίπτωση του τραγικού δυστυχήματος των Τεμπών, που συνέβη λίγο πριν από τις εκλογές του 2023. Μια φθινοπωρινή προσφυγή, με αυτή τη λογική, γλιτώνει την κυβέρνηση από απρόοπτα.

Ταλαντεύεται η ζυγαριά

Και τα δύο σκέλη ακούγονται εύλογα γι’ αυτό, άλλωστε, η ζυγαριά παραμένει ανοιχτή. Στο τέλος ο κ.Μητσοτάκης θα αποφασίσει με γνώμονα τους αριθμούς, δημοσίως όμως θα εξακολουθεί να επαναλαμβάνει το «άνοιξη του 2027» μέχρι τη στιγμή που, ενδεχομένως, το ανατρέψει.

Υπάρχει, τέλος, και το κυοφορούμενο κόμμα Σαμαρά. Ο πρωθυπουργός έχει επιλέξει να μη σχολιάζεται ευθέως κάτι που δεν έχει ακόμη λάβει σάρκα και οστά αυτό δεν τον εμποδίζει, βέβαια, να αφήνει «κομψά» καρφιά, όπως η αναφορά του στα εγκαίνια της γέφυρας της Χαλκίδας από τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη το 1993.

Στο στρατόπεδο Σαμαρά, πάντως, η κινητικότητα είναι υπαρκτή. Οι «σαμαρικοί» διαβάζουν τη δήλωση Κακλαμάνη ως «παγίδα» για να αναγκαστεί ο πρώην πρωθυπουργός να ανοίξει νωρίς τα χαρτιά του και εκτιμούν ότι θα «πατήσει το κουμπί» είτε με την προκήρυξη είτε πολύ κοντά σε αυτήν. Ένας ακόμη παράγοντας στην εξίσωση που στήνεται αυτές τις μέρες στο Μαξίμου.

Διαβάστε επίσης

Διώξεις για ΟΠΕΚΕΠΕ: Αμιγώς «γαλάζιο» το σκάνδαλο, με τη «βούλα» της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, λέει η αντιπολίτευση

Σεπτέμβρης με… Τέμπη για το Μαξίμου – Επιτροπή της Ευρωβουλής έρχεται σε Αθήνα και Λάρισα

Άδωνις Γεωργιάδης για ΟΠΕΚΕΠΕ: Προβλέπει ότι οι 4 βουλευτές που παραπέμπονται θα αθωωθούν

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.