Η Άννα Φόνσου στο topontiki.gr: Για το «Σπίτι του Ηθοποιού» άφησα καριέρα και προσωπική ζωή – Μου λείπουν οι φίλες μου, η Αλίκη, η Τζένη, η Ζωή (Video)

«Τα λέμε όλα» με την Άννα Φόνσου, που μας υποδέχεται στο «Σπίτι του Ηθοποιού», στο σπίτι των απόμαχων της υποκριτικής τέχνης που έχει γίνει έργο ζωής για την ίδια. Μια θρυλική μορφή του ελληνικού κινηματογράφου, αλλά και μια φιλόξενη οικοδέσποινα που μάς άνοιξε το σπίτι της καρδιάς της και την καρδιά της. Μας μίλησε για τη ζωή, την κινηματογραφική καριέρα της, τους ανθρώπους και τα γεγονότα που την καθόρισαν, για τον πατέρα της, το ΚΚΕ και τους συλλογικούς αγώνες.

Μεγάλο μέρος της κουβέντας μας ήταν για το «Σπίτι του Ηθοποιού», αυτό για το οποίο εξάλλου εγκατέλειψε προσωπικές στιγμές, σχέδια και φιλοδοξίες. Την αγχώνει, όμως, τι θα γίνει όταν «φύγει»…

Μιλά για μια πολύ σκληρή πραγματικότητα που βιώνουν σήμερα οι ηθοποιοί, εξευτελιστικές αμοιβές, στημένες οντισιόν, κυριαρχία των followers απέναντι στο ταλέντο, απαξίωση της θεατρικής παιδείας.

Αναπολεί με νοσταλγία την εποχή που ο σεβασμός προς τους μεγάλους δημιουργούς, ο ρομαντισμός και η αλληλεγγύη αποτελούσαν αυτονόητες αξίες. Λέει ότι την αγωνιστικότητα την κληρονόμησε από τον πατέρα της, έναν άνθρωπο που δεν λύγισε ποτέ μπροστά στις δυσκολίες.

Της λείπουν αγαπημένοι φίλοι που έχουν φύγει, όπως και η καλημέρα που θέλει να πει στην Αλίκη Βουγιουκλάκη, τη Ζωή Λάσκαρη, τη Τζένη Καρέζη ή τον Θανάση Βέγγο, αλλά δεν τους βρίσκει στο τηλέφωνο…

Μερικά από όλα όσα είπε η Άννα Φόνσου στο topontiki.gr:

«Άφησα την καριέρα μου, την προσωπική μου ζωή και είπα θα κάνω αυτό. Δεν το έκανα για να με θυμούνται, δεν με ενδιαφέρει η υστεροφημία μου. Θέλω να ξέρω ότι οι ηθοποιοί σε μια δύσκολη στιγμή θα έχουν να πάνε κάπου να κοιμηθούν, να φάνε, να τους χαϊδέψουμε, να τους μιλήσουμε, να τους δώσουμε κουράγιο. Αυτό με γεμίζει στη ζωή μου».

«Με αγχώνει τι θα γίνει όταν φύγω με το «Σπίτι του Ηθοποιού». Πιστεύω ότι πρέπει να συνεχιστεί αυτό το έργο. Σε μια τέτοια υποβαθμισμένη περιοχή ότι λειτουργεί όλο αυτό είναι σπουδαίο».

«Δεν θα μπορούσα να ζήσω χωρίς «Το Σπίτι του Ηθοποιού». Χωρίς το θέατρο πια μπορώ να ζήσω και χωρίς την τηλεόραση. Υπήρξε εποχή που ήθελα να φιλοξενήσω περισσότερους ανθρώπους, αλλά δεν μπορούσαμε. Βοηθούσαμε όμως με χρήματα, με φαγητό».

«Οι νέοι ηθοποιοί να διαμαρτυρηθούν για τις στημένες οντισιόν. Για να πάνε να δουλέψουν με ποσοστό και τους βγαίνει να παίρνουν το βράδυ 7 ευρώ. Που δεν τους φτάνει ούτε για ένα σουβλάκι πλέον… Πρέπει όλα αυτά να τα σκεφτούν και πουν όλοι μαζί ότι δεν θα τα δεχτούμε. Αν τα κάνουν συλλογικά, ίσως και οι επιχειρηματίες να αλλάξουν στάση. Σήμερα 3-4 επιχειρηματίες έχουν όλα τα θέατρα και κάνουν κουμάντο».

«Στην τηλεόραση παίζουν οι ίδιοι και οι ίδιοι. Είναι ένας θίασος που αλλάζει συνεχώς έργα. Μπορούν να καθίσουν εκεί και να μην παίζουν και στο θέατρο και στο ραδιόφωνο και στις διαφημίσεις. Καταρχήν, δεν μπορείς να είσαι καλός σε όλα αυτά. Εγώ θα ήμουν η χειρότερη ηθοποιός που υπήρχε. Από το θέατρο ξεκινούν όλα».

«Υπάρχει μια απαξίωση του επαγγέλματος. Δεν νομίζω αν ενδιαφέρει κανέναν καινούργιο παραγωγό αν εγώ έχω σπουδάσει. Αυτό που τους ενδιαφέρει είναι να έχεις πολλούς followers, να είσαι της μόδας και να βάζεις μια που είναι 20 χρονών να παίζει μια 50χρονη. Όταν εγώ έκανα κινηματογράφο, μας είχαν για πολίτες δεύτερης κατηγορίας. Όταν πεθάνουμε, μαθαίνουν και ασχολούνται με την καριέρα μας».

«Αυτή τη συλλογικότητα που έχω, την πήρα από τον πατέρα μου. Ο πατέρας μου ήταν ένας σπουδαίος κομμουνιστής, όπως εγώ ονειρεύομαι τους κομμουνιστές. Ήταν ο μοναδικός κομμουνιστής σε όλη την Τήνο. Του έγραψα γράμμα για να υπογράψει δήλωση μετάνοιας, αλλά δεν υπέγραψε ποτέ. Ήταν 5 χρόνια στην εξορία. Ο πατέρας μου ήταν αγωνιστής και με έκανε και μένα αγωνίστρια».

«Μου λείπει η παλιά εποχή, αλλά για ορισμένα πράγματα. Μου λείπει το πώς φλέρταραν οι άνθρωποι, έκαναν αγώνα για να κατακτήσουν μια γυναίκα. Έχει χαθεί τελείως ο ρομαντισμός. Τότε, ήταν καλύτερα τα πράγματα και στη δουλειά. Εμείς οι νέοι σεβόμασταν τους παλιούς ηθοποιούς. Και κυρίως σεβόμασταν το ταλέντο τους. Αυτοί οι άνθρωποι ξεκίνησαν από το μηδέν».

«Τα καινούργια παιδιά κάνουν κάτι στην τηλεόραση και δεν ξέρουν ότι μετά δεν θα τους θυμάται κανείς. Μόνο το όνομα του ήρωα που έπαιζαν. Δεν έχουν για τους παλιούς ηθοποιούς έναν σεβασμό. Βλέπω μεγάλη έπαρση. Δεν έρχονται να δουν «Το Σπίτι του Ηθοποιού», να δουν πώς περνούν αυτοί οι άνθρωποι. Μπορεί να έχουν λυμένα τα προβλήματά τους, δεν έχουν παιδευτεί».

«Τελευταία ο χάρος μας επισκέπτεται τακτικά. Ξυπνάω και λέω να πάρω την Αλίκη τηλέφωνο, δεν ζει. Να πάρω τη Λάσκαρη, δεν ζει. Τη Τζένη. Αυτές ήταν φίλες μου. Λέω δεν έχω φίλες πια. Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς αυτές τις γυναίκες. Ευτυχώς που έχω «Το Σπίτι του Ηθοποιού». Ο Βέγγος, ο Ηλιόπουλος ήταν φίλοι μου, μου λείπουν όλοι».

«Το μόνο μου απωθημένο ήταν ότι δεν έπαιξα στην Επίδαυρο. Αλλά πλέον είμαι καλά, δεν έχω απωθημένα. Αν υπήρχε μια πρόταση που θα μου ταίριαζε θα πήγαινα. Ο μόνος μου φόβος είναι αν δεν μαθαίνω εύκολα τα λόγια».

«Στη σημερινή εποχή δεν πρέπει να είσαι ούτε δέντρο, ούτε γυναίκα. Κακοποιούνται και τα δύο. Μου κάνει εντύπωση ότι βλέπω γυναίκες της εποχής μας και είναι φοβισμένες. Φοβούνται τη ζωή, δεν ξέρω».

«Ο Ηλιόπουλος μου έμαθε να είμαι ευγενής και να διεκδικώ, να μην παραιτούμαι. Ο Φωτόπουλος μου έμαθε τη γνώση. Ο Σταυρίδης μου έμαθε να διεκδικώ τα λεφτά μου. Ο Βέγγος μου έμαθε να σέβομαι τους τεχνικούς του κινηματογράφου. Τα περισσότερα όμως τα έμαθα από την Κατερίνα Ανδρεάδη και την Έλλη Λαμπέτη».

Διαβάστε επίσης:

Η κακοκαιρία χτύπησε και την Αθήνα: Δρόμοι – ποτάμια, κατάρρευση σκαλωσιάς, ζημιές σε ΙΧ από πτώσεις δέντρων- Σάρωσαν όλη την Ελλάδα τα έντονα φαινόμενα (Photos/Video)

Μυστήριο με τη δολοφονία της διασώστριας στη Σύρο: Δεν ασκήθηκαν ακόμη διώξεις, εν αναμονή νέας αυτοψίας και αναπαράστασης – Εντολή για φρούρηση του σπιτιού

Κορυφώνεται η κακοκαιρία: Έπεσαν πάνω από 100.000 κεραυνοί – Πού εντοπίζεται ο πυρήνας των καταιγίδων

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.