Η παγίδα των αμοιβών και η μάχη της κάλπης: Πώς οι πολιτικές υποσχέσεις προσκρούουν στη σκληρή πραγματικότητα της αγοραστικής δύναμης

Η κατάταξη της Visual Capitalist, που τοποθετεί την Αθήνα στην 55η θέση παγκοσμίως ανάμεσα σε 69 μητροπόλεις με μέσο καθαρό μηνιαίο μισθό μόλις 1.321 δολάρια (περίπου 1.113 ευρώ), αποτυπώνει ανάγλυφα το μεγάλο οικονομικό χάσμα που συνεχίζει να χωρίζει την ελληνική πρωτεύουσα από την υπόλοιπη Ευρώπη.

Όταν η Αθήνα βρίσκεται ελάχιστα πάνω από την Κωνσταντινούπολη και πίσω από πόλεις όπως η Λισαβόνα, το Πεκίνο ή η Κουάλα Λουμπούρ, το πρόβλημα δεν είναι απλώς αριθμητικό, είναι βαθύτατα δομικό. Τα στοιχεία της Eurostat επιβεβαιώνουν την ίδια τραγική εικόνα, κατατάσσοντας την Ελλάδα προτελευταία στην Ευρωπαϊκή Ένωση στον μέσο ετήσιο μισθό, ενώ σε όρους πραγματικής αγοραστικής δύναμης η χώρα μας πιέζεται πλέον ακόμα και από τη Βουλγαρία.

Σε αυτό το φόντο της εισοδηματικής καθίζησης, το πολιτικό σύστημα επιδίδεται σε μια γνώριμη πλειοδοσία υποσχέσεων, πλασάροντας «κοστολογημένες» παροχές που στην πράξη ελάχιστα αγγίζουν τη δομική ακρίβεια που γονατίζει τα νοικοκυριά.

Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας υπόσχεται σταδιακή αύξηση του κατώτατου μισθού στα 950 ευρώ με ορίζοντα το 2027 (και μέσο μισθό στα 1.500 ευρώ). Πρόκειται για μια τακτική σταγονομέτρου: μέχρι το 2027, οι ονομαστικές αυτές αυξήσεις θα έχουν ήδη καταβροχθιστεί από τον πληθωρισμό της καθημερινότητας, τις αχόρταγες τιμές των ενοικίων και τα φουσκωμένα τιμολόγια ρεύματος, αφήνοντας το πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα ουσιαστικά καθηλωμένο.

Από την άλλη πλευρά, ο Αλέξης Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ υπόσχονται άμεση αύξηση του κατώτατου μισθού στα 1.000 ευρώ (με νομοθετική παρέμβαση στην αρχή της θητείας) και στόχο για μέσο μισθό στα 1.800 ευρώ σε βάθος τετραετίας. Η ρητορική αυτή ποντάρει στην ακαριαία αναδιανομή, την υποχρεωτική επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας και την τιμαριθμική αναπροσαρμογή. Όμως, το ερώτημα παραμένει αμείλικτο: πώς θα απορροφήσουν οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις μια τόσο βίαιη προσαρμογή χωρίς να μετακυλήσουν το κόστος εκ νέου στις τιμές των προϊόντων ή να προχωρήσουν σε απολύσεις;

Το ΠΑΣΟΚ κινείται στο ίδιο μοτίβο, ζητώντας την επιστροφή του καθορισμού του κατώτατου μισθού στους κοινωνικούς εταίρους μέσω της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, ένα νέο Εθνικό Μισθολόγιο και τη μείωση του ΦΠΑ στα βασικά αγαθά. Ωστόσο, η μείωση των έμμεσων φόρων εγκυμονεί τον κίνδυνο να απορροφηθεί από τα περιθώρια κέρδους των μεσαζόντων χωρίς να φτάσει ποτέ στο ράφι, δημιουργώντας παράλληλα «μαύρη τρύπα» στα δημόσια έσοδα.

Η πικρή αλήθεια που αποφεύγουν να πουν τα κομματικά επιτελεία είναι ότι κανένα νούμερο στη μακέτα των εξαγγελιών δεν πρόκειται να σώσει τους εργαζόμενους , όταν ο μισθός εξανεμίζεται μέσα στο πρώτο δεκαήμερο για τη στέγαση και τα βασικά αγαθά. Τα 950 ευρώ του Μητσοτάκη το 2027 ή τα 1.000 ευρώ του Τσίπρα θα παραμένουν απλώς ασπιρίνες σε έναν ασθενή που χρειάζεται χειρουργείο.

Διαβάστε επίσης:

Τραβάει το σχοινί ο Ερντογάν: «Η Ελλάδα πρέπει να σταματήσει να εξοπλίζει τα νησιά που έχουν αποστρατιωτικοποιημένο καθεστώς»

Μαρινάκης για Σαμαρά: Δεν είναι αντίπαλός μας, κάποιοι, για να απευθυνθούν σε συγκεκριμένο ακροατήριο δημιουργούν ανύπαρκτα θέματα – Αιχμές και από Βορίδη

Ανεβάζει την ένταση η Τουρκία: Ερευνητικό σκάφος στο Καστελλόριζο, κινήσεις για πάρκα και απειλές για το Αιγαίο

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.