Κριτική ταινίας: «Τρυφερό κτήνος»-Προσοχή! Η παιδοφιλία δεν είναι παιχνίδι

Τίτλος ταινίας: «Τρυφερό κτήνος»

Σύνοψη: Ένα πρωί, μια ομάδα αστυνομικών εισβάλλει στο σπίτι της Λούσι, στη γερμανική εξοχή, και συλλαμβάνει τον  σύζυγό της για διακίνηση πορνογραφικού υλικού. Είναι πράγματι ο άνδρας της παιδόφιλος και ποιά είναι η σχέση του με τον γιο της;

Σκηνοθεσία: Μαρί Κρόιτσερ

Παίζουν: Λεά Σεϊντού, Γιέλα Χάσσε, Κατρίν Ντενέβ

Πόσο θεμιτό είναι να βάζεις στο στόχαστρο του φακού σου την παιδοφιλία και να προσπαθείς να τη διαβάσεις απ’ όλες τις πλευρές, όπως το πράττει η Αυστριακή σκηνοθέτης Μαρί Κρόιτσερ στο «Τρυφερό κτήνος»; Από τον τίτλο ακόμη (πρωτότυπος: «Gentle monster»), έστω κι αν αναφέρεται στον τρόπο που υπογράφει ο διακινητής υλικού παιδικής πορνογραφίας, υπάρχει ένας ύποπτος συνδυασμός ιδιοτήτων. Μήπως, στη συγκεκριμένη διαστροφή υπάρχουν ίχνη τρυφερότητας και ελαφρυντικά στον δράστη; Θέλουμε να πιστεύουμε πως όχι, αλλά η Κρόιτσερ δεν αποσαφηνίζει τις απόψεις της, διατηρώντας απλώς την ικανότητά της να «κάνει σινεμά». Τη γνωρίσαμε από τον «Κορσέ», αλλά κι εκεί η κατασκευαστική της ικανότητα επισκιάστηκε από τη διανοητική της θολούρα.

Εδώ προσεγγίζει τις επιπτώσεις της πράξης που περιγράψαμε, προσπαθώντας να διεισδύσει στις επιπτώσεις της στο οικογενειακό περιβάλλον του θύτη. Η σύζυγος δε λέει να το πιστέψει, ο γιος δεν γνωρίζουμε εάν έχει πέσει θύμα του πατέρα του. Με αυτές τις ανησυχίες, η μητέρα, μια διακεκριμένη μουσικός, προσπαθεί να συνδυάσει τις ανησυχίες της (την αγωνία, την αμφιβολία, την οργή) με την τέχνη της. Αυτές είναι και οι καλύτερες στιγμές της ταινίας. Ο τρόπος με τον οποίον συνδυάζεται το συναίσθημα, με τη μουσική και την εικόνα, αποτελεί πραγματικά μια σκηνοθετική βιρτουοζιτέ, με την υπογραφή της Κρόιτσερ. Από εκεί και πέρα, το φιλμ προσπαθεί να ανιχνεύσει το τρόπο με τον οποίον η Λούσι, η μητέρα, προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα σε αυτά τα δύο, στην πραγματικότητα, η οποία είναι οφθαλμοφανής, με τη δυνατότητα της τέχνης να φωτίζει διαφορετικά τα πράγματα. Σημαντική υποστύλωση στην οικοδόμηση του θέματος αποτελεί η παράλληλη ιστορία της αστυνομικού, η οποία διαχειρίζεται την υπόθεση της διακίνησης του υλικού, αλλά και το δικό της «τέρας», τον πατέρα της – όχι για τους ίδιους λόγους. 

Όλα αυτά, βέβαια, απαιτούν πολύ χρόνο για την ανάπτυξή τους, με πολλές άχρηστες σιωπές και επαναλήψεις. Δεν ρισκάρει πολλά η Κρόιτσερ, περιδινίζεται γύρω από το ίδιο κέντρο, τις ίδιες σκέψεις: πόσο γνωρίζουμε τον δικό μας άνθρωπο; Οι σιωπές στον κινηματογράφο έχουν σημασία, όταν υποκρύπτουν κάποιο νόημα. Στο «Τρυφερό κτήνος», παρά τη συνέπεια στον αφηγηματικό ρυθμό, αυτό που κρύβουν οι σιωπές γίνεται ολοένα και περισσότερο προβλέψιμο. Άλλωστε, η ίδια η πράξη της παιδοφιλίας είναι εκ προοιμίου εγκληματική, άρα δεν έχουμε να σκεφτούμε και πολλά. Είναι πρόβλημα της ηρωίδας να το αντιληφθεί και δυστυχώς, στην ταινία, καθυστερεί πολύ.

Αξιολόγηση: ** 1/2

Διαβάστε επίσης:

«The Odyssey»: «Σαρώνει» και στην Ελλάδα, πάνω από 1 εκατομμύριο είδαν την ταινία του Christopher Nolan – Η δεκάδα του εγχώριου Box Office

Κριτική ταινιών: «Η κότα» και «Tennis maestro» – Ο λόγος στο ευρωπαϊκό σινεμά

«Back to the Beginning»: Στους κινηματογράφους η ταινία για την αποχαιρετιστήρια συναυλία των Black Sabbath και του Ozzy Osbourne

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.