«Πρώτα παίρνουμε το Μανχάταν, μετά το Βερολίνο»: Η Αριστερά του Μαμντάνι συναντά την Ελίφ Εράλπ

Η νίκη του Die Linke στο Βερολίνο συνδέεται με τη νίκη του Ζόραν Μαμντάνι στη Νέα Υόρκη: Στέγαση, στήριξη των νέων και η υπόσχεση για πιο προσιτές πόλεις. Όμως η Ελίφ Εράλπ πρέπει ακόμη να κατακτήσει αυτό που πέτυχε ο Αμερικανός στις κάλπες: Να κυβερνήσει.

Ο Λέοναρντ Κοέν έβαλε τις δύο πόλεις στο ίδιο τραγούδι («First we take Manhattan, then we take Berlin»). Η πολιτική επιτρέπει πλέον να τις βάλουμε και στην ίδια συζήτηση. Πρώτα, η Νέα Υόρκη εξέλεξε δήμαρχο τον Ζόραν Μαμντάνι, έναν δημοκρατικό σοσιαλιστή που έκανε το κόστος ζωής στην πόλη κεντρικό άξονα της υποψηφιότητάς του. Τώρα, το Die Linke κερδίζει στο Βερολίνο με μια πρόταση που επίσης βρίσκει στη στέγαση και στους νέους δύο από τα βασικά στηρίγματά της.

Η ομοιότητα ανοίγει τη συζήτηση για μια Αριστερά που ανακτά την πρωτοβουλία. Η διαφορά, όμως, επιβάλλει να διευκρινίσουμε πόσο μακριά μπορεί να φτάσει αυτή η ανάκαμψη.

Ο Μαμντάνι κέρδισε μια δημαρχία. Η Ελίφ Εράλπ έφερε το κόμμα της στην πρώτη θέση ενός κατακερματισμένου κοινοβουλίου. Ανάμεσα στα δύο υπάρχει μια απόσταση που μετριέται σε συμμάχους, διαπραγματεύσεις και στην ικανότητα να μετατρέπονται οι υποσχέσεις σε αποφάσεις.

View this post on Instagram

A post shared by The Left in the EU Parliament (@theleft_eu)

Τα ενοίκια

Η μεγαλύτερη σύνδεση ανάμεσα στη Νέα Υόρκη και το Βερολίνο εμφανίζεται κάθε μήνα στον τραπεζικό λογαριασμό των κατοίκων τους.

Η στέγαση επιτρέπει να μετατραπούν οι ιδεολογικές συζητήσεις σε μια άμεση εμπειρία: πόσο κοστίζει να παραμείνεις στην πόλη, πόσο μακριά πρέπει να μετακινηθείς από τη δουλειά σου και ποιο μέρος του μισθού εξαφανίζεται πριν καν αρχίσεις να ζεις.

Μια πόλη μπορεί να προσφέρει ευκαιρίες και, ταυτόχρονα, να γίνεται απρόσιτη για εκείνους που θέλουν να επωφεληθούν από αυτές.

Ο Μαμντάνι έκανε το πάγωμα των ρυθμιζόμενων ενοικίων κεντρικό σύνθημα της εκστρατείας του. Τον Ιούνιο, η υπηρεσία της Νέας Υόρκης που είναι αρμόδια για τον καθορισμό των αυξήσεων ενέκρινε πάγωμα για περίπου ένα εκατομμύριο κατοικίες, το οποίο θα εφαρμοστεί στις αντίστοιχες ανανεώσεις μισθώσεων από τον Οκτώβριο του 2026. Μια προεκλογική υπόσχεση άρχισε έτσι να μετατρέπεται σε δημόσια πολιτική.

Στο Βερολίνο, η ανάλυση του ZDF τοποθετεί τα ενοίκια και την αγορά ακινήτων ως το σημαντικότερο εκλογικό πρόβλημα και αποδίδει στο Die Linke τη μεγαλύτερη εμπιστοσύνη για την αντιμετώπισή του. Το κόμμα έχει επίσης υποστηρίξει τη μεταφορά κατοικιών μεγάλων ιδιοκτητών σε συλλογική ιδιοκτησία, μια διαφορετική και βαθύτερη παρέμβαση από το πάγωμα ορισμένων ενοικίων.

Η πολιτική σύνδεση μπορεί να διατυπωθεί ως εξής: Το δικαίωμα να συνεχίσεις να ζεις στην πόλη μετατρέπεται σε πρόταση για το μέλλον.

Οι νέοι εμφανίζονται και στις δύο εικόνες

Υπάρχει επίσης μια γενεακή ομοιότητα, αν και χρειάζεται προσοχή ώστε να μην γίνονται αυτόματες συγκρίσεις μεταξύ ποσοστών.

Το ερευνητικό κέντρο CIRCLE του Tufts University υπολόγισε ότι το 75% των ψηφοφόρων ηλικίας 18 έως 29 ετών στήριξε τον Μαμντάνι. Η ανάλυσή του, βασισμένη σε exit polls, ανέδειξε τους νέους ως την ηλικιακή ομάδα με τη μεγαλύτερη υποστήριξη προς τον υποψήφιο. Μεταξύ των νέων γυναικών, η υποστήριξη έφτασε το 82%.

Στο Βερολίνο, η Forschungsgruppe Wahlen καταγράφει υποστήριξη προς το Die Linke από σχεδόν τους μισούς ψηφοφόρους κάτω των 30 ετών, με μεγαλύτερη στήριξη από τις γυναίκες: 55% έναντι 40% στους άνδρες. Τα δημογραφικά στοιχεία και οι εκλογές είναι διαφορετικά, όμως και στις δύο περιπτώσεις καταγράφεται ιδιαίτερη δυναμική στους νέους ψηφοφόρους.

Τα στοιχεία αυτά αμφισβητούν κάθε αφήγημα που παρουσιάζει τη στροφή των νέων προς τα δεξιά ως αναπόφευκτη εξέλιξη. Υποδεικνύουν κάτι περισσότερο: Ποιος καταφέρνει να εκπροσωπήσει τις ανησυχίες αυτής της γενιάς και να προσφέρει μια απάντηση που να γίνεται αντιληπτή ως συγκεκριμένη και αναγνωρίσιμη.

Μια Αριστερά μέσα στο μεγάλο κόμμα και μια άλλη που το ανταγωνίζεται

Ο Μαμντάνι συμμετείχε στις δημοτικές εκλογές ως υποψήφιος των Δημοκρατικών, αφού είχε αμφισβητήσει την κατεύθυνση αυτού του πολιτικού χώρου. Τον Νοέμβριο του 2025 κέρδισε απέναντι στον Άντριου Κουόμο, ο οποίος κατέβηκε ως ανεξάρτητος, και στον Ρεπουμπλικανό Κέρτις Σλίβα.

Το Die Linke λειτουργεί ως αυτόνομο κόμμα και ανταγωνίζεται τους σοσιαλδημοκράτες και τους οικολόγους. Η άνοδός του μπορεί να ενισχύσει την ηγετική του θέση στην Αριστερά, ενώ παράλληλα εκλογικά αποδυναμώνει τους σχηματισμούς με τους οποίους αργότερα χρειάζεται να καταλήξει σε συμφωνία.

Πρόκειται για μια σημαντική στρατηγική διαφορά.

Στη Νέα Υόρκη, η διαμάχη για το ποιος εκπροσωπεί το προοδευτικό εκλογικό σώμα πέρασε μέσα από την υποψηφιότητα των Δημοκρατικών. Στο Βερολίνο, αυτή η διαμάχη συνεχίζεται μετά την καταμέτρηση, γύρω από ένα τραπέζι διαπραγματεύσεων.

Η νίκη στο Βερολίνο δεν σημαίνει ακόμη ότι κυβερνά

Το Die Linke έφτασε στο 25,1%, έναντι 19,2% για το CDU. Το αποτέλεσμα υπερδιπλασιάζει το 12,2% του 2023, αλλά απέχει πολύ από μια κατάσταση στην οποία το κόμμα μπορεί να κυβερνήσει μόνο του.

Η κατανομή επιτρέπει έναν συνασπισμό Die Linke – Πρασίνων – SPD με 77 έδρες, πάνω από τις 66 που απαιτούνται για την πλειοψηφία. Επιτρέπει επίσης έναν άλλο συνασπισμό υπό το CDU, μαζί με τους Πράσινους και το SPD, με 68 έδρες. Και οι δύο υπολογισμοί εξαρτώνται από το τελικό αποτέλεσμα του BSW.

Το παράδοξο είναι εμφανές: Η Εράλπ μπορεί να κέρδισε την πρωτιά, ωστόσο χρειάζεται άλλα κόμματα για να μετατρέψει αυτή τη νίκη σε κυβέρνηση.

Ούτε λευκή επιταγή ούτε καθολική φόρμουλα

Υπάρχει ένα ακόμη στοιχείο που μετριάζει μια υπερβολικά ενθουσιώδη ανάγνωση.

Η ανάλυση της Forschungsgruppe Wahlen περιγράφει βαθιά δυσαρέσκεια μεταξύ των Βερολινέζων: το 45% πιστεύει ότι κανένα κόμμα δεν είναι κατάλληλο για να λύσει τα προβλήματα της πόλης. Και μόλις το 37% θεωρεί ότι η απαλλοτρίωση μεγάλων στεγαστικών εταιρειών θα έλυνε τα προβλήματα της αγοράς ακινήτων.

Η εμπιστοσύνη στο ζήτημα της στέγασης δεν ισοδυναμεί με εξασφάλιση πλειοψηφικής υποστήριξης για όλα τα προτεινόμενα μέτρα. Ούτε δύο εκλογικές νίκες αρκούν για να αποδείξουν έναν γενικευμένο πολιτικό μετασχηματισμό.

Επιτρέπουν, όμως, να εντοπιστεί μια ευκαιρία: Μια Αριστερά που συνδέει την ταυτότητά της με τα καθημερινά προβλήματα μπορεί να διευρύνει τον χώρο της.

Το ενοίκιο, οι μεταφορές και η δυνατότητα να χτίσεις μια σταθερή ζωή προσφέρουν μια γλώσσα που συνδέει το πολιτικό πρόγραμμα με την καθημερινή εμπειρία.

Ο Μαμντάνι βρίσκεται ήδη αντιμέτωπος με τη δοκιμασία της εφαρμογής. Η Εράλπ πρέπει πρώτα να εξασφαλίσει μια πλειοψηφία που θα της επιτρέψει να προσπαθήσει.

Από τη Νέα Υόρκη μέχρι το Βερολίνο δίνεται η ίδια υπόσχεση: Ότι η ζωή σε μια μεγάλη πόλη δεν θα καταλήξει να αποτελεί προνόμιο.

Η επιτυχία θα μετρηθεί από το πόσοι άνθρωποι θα μπορούν να παραμείνουν.

Διαβάστε επίσης:

Εκλογές στη Γερμανία: Χαιρέκακο σχόλιο από το Κρεμλίνο – Δεν ήθελαν να αγοράζουν φθηνό φυσικό αέριο από τη Ρωσία

Γροιλανδία: Η Δανία «αδειάζει» τον Τραμπ – Το ΝΑΤΟ και όχι οι ΗΠΑ αναλαμβάνουν την ασφάλεια του νησιού

Γερμανία: Στο χείλος της αβύσσου Μερτς και CDU – Εφιαλτικά σενάρια για πολιτική παράλυση

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.