Κιμ Κίλιαν για την περιπέτεια με τον καρκίνο – «Το να σου ξυρίζουν το κεφάλι είναι κάτι που δεν ξεχνάς ποτέ» (Video)

Για την περιπέτεια που πέρασε με τον καρκίνο που μοιράστηκε πρόσφατα μίλησε η Κίμ Κίλιαν, αποκαλύπτοντας ότι πληροφορήθηκε για τον όγκο στο στήθος της, έπειτα από ένα τυχαίο χειρουργείο.

Σε συνέντευξή της στην Κατερίνα Καινούργιου, η δημοσιογράφος τόνισε ότι ο λόγος που θέλησε να μιλήσει για την περιπέτεια αυτή, είναι να δώσει ένα αισιόδοξο μήνυμα σε όσες γυναίκες περνούν κάτι αντίστοιχο.

«Το πέρασα, είμαι εδώ και είμαι καλά» τόνισε. «Το να σου ξυρίζουν το κεφάλι είναι κάτι που δεν το ξεχνάς ποτέ» ανέφερε, στη συνέχεια, με τη φωνή της να λυγίζει.

«Ένας λόγος για τον οποίο σήμερα είμαι εδώ είναι επειδή, μετά από αυτό που πέρασα με την υγεία μου, θέλω να δώσω ένα μήνυμα σε όλες τις γυναίκες που περνάνε αυτή τη στιγμή αυτό ή που είναι δίπλα σε ανθρώπους που περνάνε αυτό και να τους πω ότι εδώ είμαι και είμαι καλά. Επέλεξα να το μοιραστώ με τον κόσμο όταν τελείωσα με τις θεραπείες. Το σκεφτόμουνα πολύ, γιατί γενικά πάντα μου άρεσε η επαφή με τον κόσμο, αλλά δεν ήθελα να κάνω ανάρτηση πιο πριν όσο περνούσα αυτή τη διαδικασία, γιατί δεν ήθελα κανείς να στενοχωρηθεί, δεν ήθελα λύπηση, οπότε εγώ ήθελα να το μοιραστώ αυτό ακριβώς τη στιγμή που αισθανόμουν ότι πέρασα μια πολύ δύσκολη φάση και πάω προς τη θετική κατεύθυνση» ανέφερε.

Η διάγνωση έγινε τυχαία

«Η διάγνωση έγινε με έναν πολύ περίεργο τρόπο και αισθάνομαι πολύ τυχερή μέσα στην ατυχία μου. Είχα καρκίνο στο μαστό. Πήγα για κάτι τελείως διαφορετικό στον γιατρό και βγήκα με μια διάγνωση από το χειρουργείο. Οπότε όλα αυτά γίνανε με πολύ περίεργο τρόπο, για τον οποίο βέβαια είμαι πολύ ευγνώμων τώρα. Αυτό που έχω να πω και αυτό είναι και ένα μήνυμα που θέλω να περάσω σε όλες τις γυναίκες. Το σώμα μας μάς μιλάει. Εμένα το σώμα μου μού μίλησε με όλους τους τρόπους που είχε να με προειδοποιήσει. Να σου δώσω ένα παράδειγμα. Είχα πάει να κάνω τα νύχια μου μανικιούρ και ξαφνικά, ενώ δεν είχα κάτι στα χέρια μου, άρχισαν να με πονάνε τα δάχτυλά μου και άρχισα να κλαίω, γιατί ο πόνος ήταν σαν να σου γυρνάνε σε μια ανοιχτή πληγή ένα μαχαίρι. Έκλαιγε μαζί μου και η κοπέλα που μου έκανε τα νύχια και φεύγοντας μου λέει “απλά πηγαίνετε να κάνετε εξετάσεις”. Και αυτό ήταν έναν μήνα πριν» αφηγήθηκε η Κιμ Κίλιαν.

«Ο καρκίνος ήταν σε αρχικό στάδιο αλλά ήταν επιθετικός. Όταν λοιπόν το έμαθα ότι “ναι, υπάρχει αυτή η διάγνωση”, το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα είναι πώς θα το πω στα παιδιά. Επειδή έχει νοσήσει και η μητέρα μου από καρκίνο του μαστού, ήξερα ακριβώς πώς είναι και αυτό δεν μου το έκανε πιο εύκολο, γιατί πιστέψτε με, είναι πιο δύσκολο για αυτούς που είναι δίπλα σου παρά για εσένα την ίδια. Γιατί αυτόν τον φόβο της απώλειας δεν τον ξεχνάς ποτέ» πρόσθεσε.

«Δεν φοβήθηκα για μένα. Φοβήθηκα ότι δεν έχω ολοκληρώσει κάποια πράγματα που εννοείται ότι αφορούν τα παιδιά. Ο χώρος της ημερήσιας θεραπείας, που λέγεται ο χώρος που γίνονται στα νοσοκομεία οι χημειοθεραπείες, γίνεται κάπως ένα δεύτερο σπίτι. Όταν μετά πήγαινα και έκανα μια ανοσοθεραπεία, έμπαινα στα δωμάτια που ήταν άλλες γυναίκες που ξεκινούσαν τη θεραπεία τους, τη χημειοθεραπεία, και έβλεπα το φόβο στα μάτια τους. Ήταν η καλύτερή μου να είμαι εκεί που έχω τελειώσει με τις θεραπείες μου και προσπαθούσα να τους πιάσω συζήτηση για να τους πω ότι “κοιτάξτε, είμαι μια χαρά, θα περάσει”. Ναι, θα περάσετε δύσκολα, θα έρθουν μέρες που δεν θα μπορείτε να περπατήσετε από τον καναπέ στην κουζίνα από την αδυναμία. Ναι, έτσι είναι, αλλά δείτε με. Μπαίνω με τα πόδια, φοράω το αθλητικό μου. Σε λίγο θα πάω για περπάτημα. Είμαι μια χαρά. Αντέχεται. Είναι πάρα πολύ δύσκολη διαδικασία. Είναι και ψυχολογικά δύσκολη διαδικασία, αλλά και αντέχεται και ξεχνιέται» είπε για την περίοδο των θεραπειών.

«Την εμπειρία του να σου ξυρίζουν το κεφάλι δεν την ξεχνάς ποτέ»

«Δεν υπήρξε στιγμή που να νιώσω ότι δεν θα τα καταφέρω. Μπαίνεις νικήτρια αλλά όλα αυτά που περνάς δεν σε βοηθάνε. Δεν ένιωσα ότι με ενοχλεί, όταν μου είπαν ότι ασφαλώς θα χάσω τα μαλλιά μου. Την εμπειρία του να σου ξυρίζουν το κεφάλι δεν την ξεχνάς ποτέ, αλλά τα μαλλιά ξαναβγαίνουν και αρχίζεις και αναγνωρίζεις ξανά τον εαυτό σου στον καθρέφτη» πρόσθεσε.

«Με σόκαρε η εικόνα μου εκείνη την περίοδο. Δεν γίνεται να μην σε σοκάρει αλλά ξεπερνιέται. Σπίτι μου κυκλοφορούσα χωρίς περούκα και μαντήλι, το βιώσαμε κανονικά», εξομολογήθηκε, εμφανώς συγκινημένη.

«Από την Ελλάδα λείπει το σύστημα υποστήριξης του ασθενούς, υπάρχουν άνθρωποι που φεύγουν από τη θεραπεία με το λεωφορείο. […] Σε όσες γυναίκες νοσούν από καρκίνο θέλω να τους πω ότι μπορούν να βγουν νικήτριες, ότι σε λίγο καιρό θα είναι αρκετά κοντά στον παλιό τους» κατέληξε.

Διαβάστε επίσης:

Γιώργος Σαμπάνης: Ξέσπασε σε δάκρυα για τον Μαζωνάκη – «Όσα τραγούδια τού έγραψα, παρουσιάζουν τον ίδιο» (Video)

Αλκίνοος Ιωαννίδης: «Σε αυτή τη χώρα κάποιος πρέπει να πεθάνει πάντα για να αλλάξει κάτι» (Video)

Βασίλης Ζούλιας για τη μάχη του με τον εθισμό: «Θέλεις να τελειώνεις με όποιον τρόπο – Εγώ πήδηξα στο κενό, αλλά έζησα» (Video)

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.