Το μήνυμα Μητσοτάκη για το 25% είχε αποδέκτες εντός και εκτός ΝΔ – Γιατί ανοίγει τώρα η συζήτηση για την επόμενη των εκλογών

Takeaways by to pontiki AI

• Η αναφορά του Κυριάκου Μητσοτάκη για το όριο του 25% στις εκλογές λειτουργεί ως μήνυμα προς το εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας σχετικά με την ηγεσία του κόμματος.
• Η τοποθέτηση του πρωθυπουργού επιχειρεί να θέσει συγκεκριμένα κριτήρια εκλογικής επιτυχίας, περιορίζοντας παράλληλα τα σενάρια αμφισβήτησής του από εσωκομματικούς αντιπάλους, όπως ο Αντώνης Σαμαράς.
• Παράλληλα, η δήλωση αποτελεί προειδοποίηση προς την κομματική βάση ότι η ψήφος διαμαρτυρίας ενδέχεται να προκαλέσει σοβαρά ζητήματα κυβερνησιμότητας και εσωτερικής αναταράξεως στην παράταξη.
• Τέλος, το μήνυμα απευθύνεται και στην αντιπολίτευση, υπενθυμίζοντας ότι η πολιτική αξιολόγηση και η ανάγκη για αξιόπιστες προτάσεις διακυβέρνησης αφορούν όλες τις ηγεσίες των κομμάτων.

Η αναφορά του Κυριάκου Μητσοτάκη στη συνέντευξή του στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ για το όριο του 25% και την προοπτική αποχώρησής του από την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας, αν το κυβερνών κόμμα υποχωρήσει σε ένα τέτοιο ποσοστό στις επόμενες εκλογές, λειτουργεί ως μήνυμα με πολλούς αποδέκτες.

Απευθύνεται προς όσους συζητούν την επόμενη ημέρα στη Νέα Δημοκρατία, προς τους αντιπάλους του, προς τον Αντώνη Σαμαρά, που θα ήθελε στις δεύτερες εκλογές η Νέα Δημοκρατία να πάει με άλλον αρχηγό, αλλά και προς ψηφοφόρους που σκέφτονται να εκφράσουν τη δυσαρέσκειά τους στην κάλπη.

Ο πήχης της αποτυχίας και το μήνυμα προς τον Σαμαρά

Προς το εσωτερικό της ΝΔ, η τοποθέτηση μπορεί να λειτουργήσει ως προσπάθεια προκαθορισμού των κριτηρίων της εκλογικής αποτυχίας.

Εφόσον το σημείο αναφοράς τοποθετείται τόσο χαμηλά, μια επίδοση υψηλότερη, ακόμη και χωρίς αυτοδυναμία, αφήνει στον πρωθυπουργό περιθώριο να επικαλεστεί την πρωτιά και τη διαφορά από τον δεύτερο.

Η αναφορά επιχειρεί να περιορίσει τα περιθώρια των σεναρίων διαδοχής μετά τις εκλογές και ενδεχομένως γίνεται εκ του ασφαλούς, γιατί ο πρωθυπουργός πιστεύει πως δεν υπάρχει περίπτωση να συγκεντρώσει ένα τόσο χαμηλό ποσοστό.

Δεν προκύπτει, βεβαίως, ότι ένα αποτέλεσμα 27% ή 29% δεν θα οδηγούσε σε πολιτικές αναταράξεις ή σε ισχυρές γκρίνιες. Όλα θα εξαρτηθούν από το εύρος των απωλειών, τον συσχετισμό των κομμάτων και τη δυνατότητα σχηματισμού κυβέρνησης. Ωστόσο, η διάκριση ανάμεσα στον επιθυμητό στόχο της αυτοδυναμίας και στο αποτέλεσμα που δικαιολογεί αλλαγή ηγεσίας δημιουργεί μια ενδιάμεση περιοχή, την οποία ο κ. Μητσοτάκης μπορεί να επιχειρήσει να υπερασπιστεί.

Δεύτερος αποδέκτης είναι ο χώρος της δεξιάς αμφισβήτησης, με επίκεντρο τον Αντώνη Σαμαρά. Στην ίδια συνέντευξη, ο πρωθυπουργός υπερασπίστηκε τη διεύρυνση της ΝΔ, επικαλούμενος την ιδρυτική παρακαταθήκη του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Η παρέμβαση εντάσσεται στη σύγκρουση για τη φυσιογνωμία της παράταξης. Υπό αυτή την οπτική, η συζήτηση για το 25% συνδέει τις διαρροές ψηφοφόρων με ένα ευρύτερο ερώτημα: Ποιος μπορεί να κρατήσει ενωμένη και εκλογικά ισχυρή τη Νέα Δημοκρατία; Επίσης, αποτελεί απάντηση στην όποια αμφισβήτηση μπορεί να εκδηλώσει ο Αντώνης Σαμαράς μεταξύ πρώτων και δεύτερων εκλογών και στην όποια πίεση μπορεί να ασκήσει για αλλαγή ηγεσίας, προκειμένου ο ίδιος να στηρίξει τη Νέα Δημοκρατία στις δεύτερες εκλογές. Άλλωστε, υπάρχει πάντα και το 18% που ο ίδιος είχε λάβει στις εκλογές του 2012 ως μέτρο σύγκρισης.

Η συσπείρωση της βάσης και το ρίσκο της επόμενης ημέρας

Προς την κομματική βάση, αντίστοιχα, μπορεί να διαβαστεί ως προειδοποίηση ότι η ψήφος διαμαρτυρίας έχει συνέπειες μεγαλύτερες από μια προσωρινή αποδυνάμωση της κυβέρνησης. Μια σοβαρή υποχώρηση θα μπορούσε να ανοίξει ταυτόχρονα ζήτημα κυβερνησιμότητας και ηγεσίας. Το στοίχημα για το Μαξίμου είναι να μετατρέψει τον φόβο της εσωκομματικής αναταραχής σε κίνητρο επιστροφής δυσαρεστημένων ψηφοφόρων, χωρίς να εμφανιστεί ότι ζητά απλώς προσωπική διάσωση του πρωθυπουργού. Ως προς αυτό, κορυφαία στελέχη της Νέας Δημοκρατίας θεωρούν ότι σωστά ο πρωθυπουργός έβαλε νωρίς τα διλήμματα και τους στόχους και ότι αυτή η αναφορά τελικώς θα συσπειρώσει ένα εκλογικό ακροατήριο που, με τη βεβαιότητα ότι η ψήφος διακυβέρνησης θα δοθεί στις δεύτερες εκλογές, θα μπορούσε να εκφραστεί πολύ πιο χαλαρά στην πρώτη κάλπη. Προς αυτή την κατεύθυνση λειτουργεί και το αφήγημα που διατυπώνουν πολύ συχνά ο κυβερνητικός εκπρόσωπος και άλλα κορυφαία στελέχη, ότι δεν υπάρχουν δύο κάλπες και ότι όλα θα κριθούν στις πρώτες εκλογές.

Υπάρχει, όμως, και μήνυμα προς την αντιπολίτευση. Η υπενθύμιση ότι όλοι οι αρχηγοί κρίνονται εκλογικά επεκτείνει τη συζήτηση πέρα από τη ΝΔ. Η ίδια η λογική αξιολόγησης αφορά και τους ανταγωνιστές του πρωθυπουργού. Πολιτικά, το υπονοούμενο είναι σαφές: Η φθορά του κυβερνώντος κόμματος δεν απαλλάσσει τις άλλες ηγεσίες από την υποχρέωση να παρουσιάσουν αξιόπιστη πρόταση διακυβέρνησης και να κερδίσουν την εμπιστοσύνη των πολιτών, αλλά ούτε και από το να κριθούν τελικά και αυτές από το ποσοστό που θα λάβουν.

Το ρίσκο για τον ίδιο βρίσκεται στην αριθμητική σαφήνεια της απάντησης. Ένας συγκεκριμένος πήχης μπορεί σήμερα να απομακρύνει τη συζήτηση περί διαδοχής, αύριο όμως να χρησιμοποιηθεί από τους επικριτές του. Εάν ενισχυθεί η εικόνα εκλογικής υποχώρησης, το 25% θα επανέρχεται ως σημείο πολιτικής πίεσης.

Το δυσκολότερο ενδεχόμενο παραμένει μια ΝΔ πρώτη, αλλά χωρίς αυτοδυναμία και χωρίς εύκολη δυνατότητα συνεργασιών. Τότε η συζήτηση μπορεί να μεταφερθεί από την εκλογική επικράτηση στο πρόσωπο που θα μπορούσε να εξασφαλίσει κυβερνητική πλειοψηφία. Καμία από τις δημόσιες δηλώσεις δεν επιτρέπει να προεξοφληθεί συμφωνία διαδοχής ή αποδοχή διαφορετικού πρωθυπουργού από πιθανούς εταίρους. Ούτε, άλλωστε, μια αλλαγή προσώπου αρκεί για να γεφυρώσει πολιτικές διαφωνίες.

Η σημασία της παρέμβασης βρίσκεται, τελικά, στη συνύπαρξη δύο επιδιώξεων: στη διεκδίκηση τρίτης θητείας και στην οριοθέτηση της προσωπικής ευθύνης για το αποτέλεσμα. Ο κ. Μητσοτάκης αποδέχθηκε ότι μια βαριά εκλογική υποχώρηση θα έθετε ζήτημα ηγεσίας. Επιχειρεί έτσι να κρατήσει την πρωτοβουλία μιας συζήτησης που μπορεί να επηρεάσει ολόκληρη την παράταξη. Μέχρι τότε, η απόσταση ανάμεσα στην κυβερνητική φιλοδοξία και στην εκλογική αντοχή θα παραμένει το πεδίο της πολιτικής αντιπαράθεσης στη χώρα. Το αν το 25% θα λειτουργήσει ως ανάχωμα στην αμφισβήτηση ή ως αφετηρία της θα το κρίνει η κάλπη. Και φυσικά, υπάρχει πάντα η διαφορά με τα υπόλοιπα κόμματα, αλλά και το δεδομένο της πρωτιάς, έστω και με χαμηλό ποσοστό.

Διαβάστε επίσης

Δούρου: Αυτόνομη κάθοδος αν δεν υπάρξει ενότητα – Ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι στην επόμενη Βουλή

ΠΑΣΟΚ: Η Ελλάδα δεν μπορεί να συμβιβάζεται με τον χαμηλό πήχη που θέτει ο κ. Μητσοτάκης

Οργή στο ΠΑΣΟΚ για Τσίπρα – Η Χαριλάου έτοιμη για την τελική αναμέτρηση με ΕΛΑΣ με κερδισμένο τον… Μητσοτάκη

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.