Από το «Χωριάτικο» στα beach bars και τα strip clubs – Τα παρατσούκλια του Γιαννακόπουλου, το στρατηγείο και η εσωτερική ιεραρχία – Δικογραφία 850 σελίδων

Ένα πολυδαίδαλο επιχειρηματικό δίκτυο, με δραστηριότητα από γνωστές αλυσίδες αρτοποιίας και ζαχαροπλαστικής στην Αττική και τη Θεσσαλία έως πολυτελή εστιατόρια και beach bars στη Μύκονο και τη Ρόδο, αλλά και νυχτερινά κέντρα και strip clubs στην Αθήνα, περιγράφεται στην ογκώδη δικογραφία των περίπου 850 σελίδων που σχημάτισε η Διεύθυνση Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος. Στο επίκεντρο της έρευνας βρίσκεται το δίκτυο επιχειρήσεων που συνδέεται, σύμφωνα με τις αρχές, με τον 58χρονο Άγγελο Γιαννακόπουλο, ιδιοκτήτη των φούρνων «Χωριάτικο», ο οποίος είχε τον ηγετικό ρόλο σε μια εγκληματική οργάνωση με πολυεπίπεδη δραστηριότητα.

Η δικογραφία αποτυπώνει, σύμφωνα με τα στοιχεία της αστυνομικής έρευνας, έναν μηχανισμό που φέρεται να λειτουργούσε επί σειρά ετών, χρησιμοποιώντας εκατοντάδες εταιρικά σχήματα, παρένθετα πρόσωπα, σύνθετες μισθωτικές σχέσεις και τραπεζικούς λογαριασμούς στο εξωτερικό. Το επιχειρηματικό δίκτυο φέρεται να δραστηριοποιούνταν σε ένα ευρύ φάσμα της αγοράς, από την παραγωγή και πώληση αρτοσκευασμάτων έως την εστίαση, την τουριστική εκμετάλλευση παραλιών και τη νυχτερινή διασκέδαση, με κοινό παρονομαστή, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, τη συστηματική αποφυγή φορολογικών και ασφαλιστικών υποχρεώσεων.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που περιλαμβάνονται στη δικογραφία, συνελήφθησαν 58 άτομα, εκ των οποίων 42 στην Αττική, 15 στη Ρόδο και ένα στη Μύκονο, ενώ έχουν ταυτοποιηθεί ακόμη 89 πρόσωπα που ερευνώνται για ενδεχόμενη συμμετοχή στο κύκλωμα. Παράλληλα, οι αρχές εντόπισαν 13 πρόσωπα που φέρονται να μην υπήρξαν ποτέ, καθώς τα στοιχεία τους εμφανίζονταν σε εταιρικά έγγραφα με τη χρήση πλαστών ευρωπαϊκών ταυτοτήτων και διαβατηρίων, καθώς και έξι πρόσωπα που είχαν αποβιώσει αλλά εξακολουθούσαν να εμφανίζονται ως διαχειριστές επιχειρήσεων.

Τα αδικήματα που αποδίδονται, κατά περίπτωση, στους εμπλεκομένους περιλαμβάνουν συγκρότηση, ένταξη και διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης, διακεκριμένη απάτη σε βάρος του Δημοσίου, του e-ΕΦΚΑ και οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης, διακεκριμένη φοροδιαφυγή, πλαστογραφία, μη καταβολή χρεών και ασφαλιστικών εισφορών και νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες. Για επιμέρους πρόσωπα διερευνώνται επίσης αδικήματα που σχετίζονται με μαστροπεία, ληστεία, παραβάσεις της νομοθεσίας περί όπλων και παραβάσεις του μεταναστευτικού κώδικα.

Η αφετηρία

Η αφετηρία της έρευνας εντοπίζεται στις 14 Ιανουαρίου 2026, όταν περιήλθε στη Διεύθυνση Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος καταγγελία για κύκλωμα που φέρεται να στρατολογούσε αλλοδαπές γυναίκες από το εξωτερικό, υποσχόμενο εργασία ως χορεύτριες σε νυχτερινά καταστήματα. Σύμφωνα με την καταγγελία, οι γυναίκες εξωθούνταν στη συνέχεια στην πορνεία, ενώ τα έσοδά τους παρακρατούνταν για την αποπληρωμή ενός υποτιθέμενου χρέους που αφορούσε τη μεταφορά τους στην Ελλάδα.

Η αρχική αυτή υπόθεση αποτέλεσε την αφετηρία για μια πολύ ευρύτερη έρευνα. Μετά από εισαγγελική παραγγελία, εφαρμόστηκαν ειδικές ανακριτικές πράξεις, μεταξύ των οποίων άρση του απορρήτου των επικοινωνιών με 19 διαδοχικά βουλεύματα του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών, συγκαλυμμένη έρευνα και φυσική και τεχνική επιτήρηση υπόπτων.

Στην πορεία, οι αστυνομικοί, σε συνεργασία με την Αρχή Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες και την ΑΑΔΕ, εντόπισαν, σύμφωνα με τη δικογραφία, έναν μηχανισμό που δεν περιοριζόταν στη λειτουργία νυχτερινών καταστημάτων, αλλά επεκτεινόταν σε εκατοντάδες επιχειρήσεις διαφορετικών κλάδων. Στο επίκεντρο βρέθηκε ένα σύστημα διαδοχικής ίδρυσης και εγκατάλειψης εταιρειών, μέσω του οποίου φέρεται να συσσωρεύονταν οφειλές προς το Δημόσιο και τους ασφαλιστικούς οργανισμούς, ενώ η πραγματική λειτουργία των επιχειρήσεων συνεχιζόταν υπό νέα εταιρικά σχήματα.

Για τις ανάγκες της οικονομικής έρευνας εξετάστηκαν κινήσεις τουλάχιστον 520 τραπεζικών λογαριασμών, οι οποίοι συνδέονταν με περισσότερα από 300 φυσικά και νομικά πρόσωπα. Παράλληλα, στη δικογραφία συσχετίστηκαν τρεις υποθέσεις της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Ρόδου και μία υπόθεση του Τμήματος Οικονομικού Εγκλήματος της Εισαγγελίας Εφετών Αθηνών, καθώς οι δραστηριότητες του δικτύου σε νησιωτικές περιοχές παρουσίαζαν κοινά χαρακτηριστικά με τις υπόλοιπες ερευνώμενες υποθέσεις.

Οι εκατοντάδες εταιρείες και το σύστημα της διαδοχικής επιχειρηματικής επανεκκίνησης

Κεντρικό κεφάλαιο της δικογραφίας αποτελεί η περιγραφή του εταιρικού μοντέλου που φέρεται να χρησιμοποιούσε η οργάνωση. Σύμφωνα με τα στοιχεία της αστυνομικής έρευνας, το δίκτυο περιλάμβανε περισσότερες από 340 αλληλοσυνδεόμενες εταιρείες, με τη μορφή μονοπρόσωπων ΙΚΕ, ΕΕ, ΟΕ, ΕΠΕ και ΑΕ, οι οποίες εκμεταλλεύονταν καταστήματα με υψηλή εμπορική αναγνωρισιμότητα και σημαντικό κύκλο εργασιών.

Σε ευρύτερο επίπεδο, οι αρχές αναφέρουν ότι η οργάνωση λειτουργούσε ή έλεγχε συνολικά 433 επιχειρηματικές οντότητες, με τις 340 να αφορούν καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος, όπως αρτοποιεία, καφέ, εστιατόρια, μπαρ, κέντρα διασκέδασης και καταστήματα strip show. Οι υπόλοιπες εταιρείες φέρονται να είχαν υποστηρικτικό ρόλο, μεταξύ άλλων στη μίσθωση προσωπικού και στη διαχείριση ακινήτων.

Η φερόμενη μεθοδολογία βασιζόταν στη διατήρηση της ίδιας εμπορικής δραστηριότητας, ακόμη και όταν άλλαζε το νομικό πρόσωπο που εμφανιζόταν ως υπεύθυνο για τη λειτουργία της επιχείρησης. Αρχικά, ένα ακίνητο μισθωνόταν μακροχρόνια από το πρόσωπο που φέρεται να είχε τον κεντρικό έλεγχο ή από ενδιάμεση εταιρεία του δικτύου. Στη συνέχεια, το ακίνητο υπεκμισθωνόταν στην εταιρεία που αναλάμβανε τη λειτουργία του καταστήματος.

Η συγκεκριμένη εταιρεία εμφανιζόταν να διοικείται από έναν διαχειριστή ή εταίρο, ο οποίος, σύμφωνα με τις αρχές, συχνά λειτουργούσε ως «αχυράνθρωπος». Κατά τη δικογραφία, οι επιχειρήσεις συσσώρευαν οφειλές από ΦΠΑ, φόρο εισοδήματος, παρακρατούμενους φόρους μισθωτών υπηρεσιών, ασφαλιστικές εισφορές στον e-ΕΦΚΑ, επιστρεπτέες προκαταβολές και μισθώματα για την εκμετάλλευση παραλιών.

Όταν οι οφειλές διογκώνονταν και πλησίαζε η λήψη αναγκαστικών μέτρων είσπραξης ή η δέσμευση λογαριασμών, η εταιρεία εγκαταλειπόταν, διέκοπτε τη δραστηριότητά της ή οδηγούνταν σε λύση και εκκαθάριση. Την ίδια στιγμή, μια νέα εταιρεία, με διαφορετικό διαχειριστή, αναλάμβανε τη λειτουργία του ίδιου καταστήματος.

Σύμφωνα με την περιγραφή της ΔΑΟΕ, η μετάβαση γινόταν χωρίς ουσιαστικές αλλαγές στην καθημερινή λειτουργία: διατηρούνταν η ίδια εμπορική επωνυμία, ο εξοπλισμός, οι προμηθευτές και το προσωπικό, ενώ οι πελάτες συνέχιζαν να εξυπηρετούνται σαν να μην είχε αλλάξει τίποτα. Με αυτόν τον τρόπο, η επιχειρηματική δραστηριότητα φέρεται να συνεχιζόταν, ενώ οι παλαιές εταιρείες παρέμεναν φορτωμένες με χρέη που ήταν δύσκολο να εισπραχθούν.

Η ζημία των 95,5 εκατ. ευρώ και τα ποσά που ερευνώνται

Τα οικονομικά στοιχεία που περιλαμβάνονται στη δικογραφία αποτυπώνουν το μέγεθος της υπόθεσης. Με βάση τα δεδομένα της ΑΑΔΕ και του ΚΕΑΟ/e-ΕΦΚΑ που παρατίθενται για τον Σεπτέμβριο του 2026, οι βασικές ληξιπρόθεσμες οφειλές, χωρίς προσαυξήσεις, ανέρχονται σε 76.960.295,42 ευρώ.

Από το ποσό αυτό, 38.177.451,83 ευρώ αφορούν οφειλές προς τη φορολογική διοίκηση και το Δημόσιο. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται περίπου 21,77 εκατ. ευρώ από ΦΠΑ, 6,55 εκατ. ευρώ από φόρο εισοδήματος, 4,11 εκατ. ευρώ από φόρους μισθωτών υπηρεσιών, 593.228 ευρώ από επιστρεπτέες προκαταβολές και 763.538 ευρώ από μισθώματα παραλιών προς οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης, μεταξύ άλλων οφειλών.

Άλλα 38.782.843,59 ευρώ αφορούν μη καταβληθείσες ασφαλιστικές εισφορές προς τον e-ΕΦΚΑ. Με τις προσαυξήσεις και τα πρόστιμα, οι συνολικές απαιτήσεις αυξάνονται σε 95.557.335,09 ευρώ, εκ των οποίων 45.274.701,40 ευρώ αναλογούν στην ΑΑΔΕ και 50.282.633,69 ευρώ στον e-ΕΦΚΑ.

Πέρα από τις βεβαιωμένες οφειλές, οι αρχές εντόπισαν, μέσω δειγματοληπτικών ελέγχων επιχειρήσεων στην Αττική, στη Μύκονο και στη Ρόδο για την περίοδο 2020-2025, ενδείξεις απόκρυψης καθαρών κερδών ύψους 30.519.402,73 ευρώ και μη απόδοσης φορολογητέων εκροών ύψους 43.295.172,62 ευρώ.

Επιπλέον, εξετάζεται υπόθεση ενδεχόμενης απάτης σε βάρος των οικονομικών συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Ελληνικού Δημοσίου σχετικά με επιχορήγηση 684.517,80 ευρώ, η οποία φέρεται να συνδέεται με επένδυση ύψους 1,24 εκατ. ευρώ προς εταιρεία στη Λάρισα.

Τα συνολικά ποσά που συνδέονται με τη μη καταβολή υποχρεώσεων και την αποκρυβείσα φορολογητέα ύλη προσεγγίζουν τα 120 εκατ. ευρώ. Η διαφορά από το ποσό των περίπου 95,6 εκατ. ευρώ που εμφανίζεται ως συνολική απαίτηση μετά τις προσαυξήσεις σχετίζεται με τη διαφορετική κατηγοριοποίηση των οικονομικών μεγεθών: οι βεβαιωμένες οφειλές, η φορολογητέα ύλη που φέρεται να αποκρύφθηκε και τα ποσά που τελούν υπό περαιτέρω έλεγχο δεν αποτελούν ταυτόσημες κατηγορίες.

Ο «Μεγάλος», το στρατηγείο στον Κηφισό και η εσωτερική ιεραρχία

Στην κορυφή της οργανωτικής πυραμίδας, σύμφωνα με τη δικογραφία, βρίσκεται ο Άγγελος Γιαννακόπουλος, ο οποίος φέρεται να είχε τον κεντρικό συντονισμό και τη στρατηγική εποπτεία του δικτύου. Στις τηλεφωνικές συνομιλίες που καταγράφηκαν στο πλαίσιο της έρευνας, εμφανίζεται να αναφέρεται με προσωνύμια όπως «Μεγάλος», «Daddy», «Φίλος», «Αφεντικό», «Boss» και «Φάνης».

Η αστυνομική αναφορά υποστηρίζει ότι ο 58χρονος είχε παρουσία στον χώρο των αρτοποιείων και της εστίασης από το 1996 και ότι λάμβανε τις βασικές αποφάσεις για τη λειτουργία των επιχειρήσεων, χωρίς να εμφανίζεται επισήμως ως διοικητικό στέλεχος στις εταιρείες που φέρονται να χρησιμοποιούνταν για τη συσσώρευση των οφειλών.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στην εργασιακή του παρουσία στο πληροφοριακό σύστημα «ΕΡΓΑΝΗ» κατά την περίοδο 2017-2026. Σύμφωνα με τα στοιχεία της δικογραφίας, εμφανιζόταν ως μισθωτός σε διάφορες επιχειρήσεις του δικτύου, με ειδικότητες που περιλάμβαναν υπάλληλο φύλαξης, εργάτη αρτοποιίας, ταμία, μάγειρα και διευθυντικό στέλεχος σε επιχειρήσεις της Μυκόνου και άλλων περιοχών.

Οι αρχές εξετάζουν αυτή την πρακτική ως μέρος του τρόπου με τον οποίο φέρεται να δικαιολογούνταν η φυσική του παρουσία σε καταστήματα και οι οικονομικές συναλλαγές που σχετίζονταν με τις επιχειρήσεις. Στην ίδια κατεύθυνση εντάσσεται η χρήση έξι διαφορετικών τηλεφωνικών συνδέσεων, οι οποίες, σύμφωνα με την έρευνα, ήταν καταχωρημένες σε παρένθετα πρόσωπα ή εταιρείες-βιτρίνες. Σε ορισμένες περιπτώσεις φέρεται να χρησιμοποιούσε διαφορετικά ονόματα όταν απαντούσε στις κλήσεις.

Ως κεντρικό επιχειρησιακό σημείο του δικτύου περιγράφεται διώροφο κτιριακό συγκρότημα άνω των 3.000 τετραγωνικών μέτρων στη λεωφόρο Κηφισού, στο Περιστέρι. Στον πρώτο όροφο υπήρχε, σύμφωνα με την αστυνομική αναφορά, ιδιαίτερο γραφείο που χρησιμοποιούσε ο Γιαννακόπουλος, ενώ το κτίριο είχε μισθωθεί από εταιρεία και υπεκμισθωνόταν σε δεκάδες επιχειρήσεις του δικτύου.

Εκεί φέρεται να λειτουργούσε ένας άτυπος λογιστικός μηχανισμός που συντόνιζε τις εταιρικές μεταβολές, τις προσλήψεις και απολύσεις, τις μισθώσεις και υπεκμισθώσεις, καθώς και τις ηλεκτρονικές τραπεζικές συναλλαγές. Η δικογραφία καταγράφει, μάλιστα, μαζικές λύσεις μισθώσεων και εκκαθαρίσεις εταιρειών που στεγάζονταν στο κτίριο κατά τον Μάιο και τον Ιούνιο του 2026, τις οποίες οι αρχές εξετάζουν σε συνάρτηση με την εξέλιξη της έρευνας.

Ο οικογενειακός κύκλος, οι συνεργάτες και ο λογιστικός μηχανισμός

Σύμφωνα με την αστυνομική έρευνα, γύρω από τον φερόμενο ως επικεφαλής είχε αναπτυχθεί ένας στενός κύκλος προσώπων που φέρονται να είχαν διακριτούς ρόλους στη λειτουργία του δικτύου. Στη δικογραφία αναφέρονται μέλη της οικογένειάς του, μεταξύ των οποίων ο γιος του, Γεώργιος Γιαννακόπουλος, καθώς και η σύντροφός του και άλλα πρόσωπα που εμφανίζονται σε εταιρείες σχετικές με ακίνητα, τουρισμό και εστίαση.

Κομβικό ρόλο αποδίδεται επίσης σε πρόσωπο που αναφέρεται με τα αρχικά Δ. Κ. και φέρεται να είχε την ευθύνη του γενικού συντονισμού των εταιρικών σχημάτων, των επαφών με δικηγόρους και λογιστές, αλλά και της επικοινωνίας με στελέχη δημόσιων υπηρεσιών. Σύμφωνα με τη δικογραφία, η συγκεκριμένη συνεργάτιδα εμφανιζόταν σε επαφές λογιστών με διαφορετικές καταχωρίσεις που παρέπεμπαν στη σχέση της με το επιχειρηματικό δίκτυο.

Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται στο λογιστικό γραφείο με έδρα την οδό Χέυδεν στην Αθήνα και υποκατάστημα στη λεωφόρο Κηφισού. Σύμφωνα με την αστυνομική αναφορά, το γραφείο, υπό τη διεύθυνση του Π. Α. και με τη συμμετοχή των δύο θυγατέρων του και ομάδας λογιστών και υπαλλήλων, φέρεται να διεκπεραίωνε τις διαδοχικές συστάσεις και λύσεις εταιρειών, τις μεταβολές στο «ΕΡΓΑΝΗ», τις μισθωτικές διαδικασίες και τις ηλεκτρονικές τραπεζικές συναλλαγές.

Η δικογραφία περιγράφει, παράλληλα, πρόσωπα που φέρονται να είχαν την εποπτεία συγκεκριμένων κλάδων ή γεωγραφικών περιοχών. Στη Ρόδο, ιδιαίτερη αναφορά γίνεται σε συνεργάτες που συνδέονται με την εκμετάλλευση παραλιών και καταστημάτων, ενώ στη Μύκονο καταγράφονται πρόσωπα που φέρονται να είχαν επιχειρησιακό ρόλο στις τοπικές δραστηριότητες.

Η εικόνα που σχηματίζουν οι αρχές είναι αυτή ενός μηχανισμού με καταμερισμό εργασιών: άλλοι φέρονται να αναλάμβαναν την ίδρυση και τη διαχείριση εταιρειών, άλλοι την καθημερινή εποπτεία των καταστημάτων, άλλοι τις οικονομικές συναλλαγές και άλλοι τη διευθέτηση ζητημάτων με δημόσιες υπηρεσίες.

Οι «αχυράνθρωποι», τα πλαστά ευρωπαϊκά έγγραφα και οι αποβιώσαντες διαχειριστές

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά κεφάλαια της δικογραφίας αφορά τα πρόσωπα που φέρονται να χρησιμοποιούνταν ως τυπικοί ιδιοκτήτες ή διαχειριστές των εταιρειών. Σύμφωνα με τις αρχές, το δίκτυο διέθετε περισσότερους από 100 «αχυρανθρώπους», Έλληνες και αλλοδαπούς, οι οποίοι εμφανίζονταν ως μοναδικοί εταίροι ή νόμιμοι εκπρόσωποι εταιρειών, χωρίς να έχουν την πραγματική δυνατότητα ή την ουσιαστική αρμοδιότητα να διοικούν τις επιχειρήσεις.

Οι συγκεκριμένοι άνθρωποι φέρονται να προέρχονταν συχνά από ευάλωτα οικονομικά περιβάλλοντα και να λάμβαναν μηνιαία αμοιβή περίπου 1.000 ευρώ για τη συμμετοχή τους στα εταιρικά σχήματα. Σύμφωνα με την αστυνομική έρευνα, σε αρκετές περιπτώσεις δεν διέθεταν αξιόλογη περιουσία, με αποτέλεσμα οι οφειλές που συσσωρεύονταν στις εταιρείες να είναι πρακτικά αδύνατο να εισπραχθούν από τους ίδιους.

Το σύστημα αυτό φέρεται να επέτρεπε σε πρόσωπα που ασκούσαν πραγματικό έλεγχο στις επιχειρήσεις να παραμένουν στο παρασκήνιο, ενώ οι τυπικοί διαχειριστές εμφανίζονταν αντιμέτωποι με τις φορολογικές, ασφαλιστικές και άλλες νομικές συνέπειες. Οι οφειλές έμεναν στις εταιρείες και στους εμφανιζόμενους διαχειριστές, ενώ η εμπορική δραστηριότητα συνεχιζόταν μέσω νέων σχημάτων.

Ακόμη πιο σοβαρά είναι τα ευρήματα που αφορούν 13 πρόσωπα τα οποία, σύμφωνα με τη δικογραφία, δεν υπήρξαν ποτέ. Οι αρχές διαπίστωσαν ότι είχαν χρησιμοποιηθεί πλαστά δελτία ταυτότητας και διαβατήρια, με στοιχεία που παρέπεμπαν σε υπηκόους ευρωπαϊκών χωρών, προκειμένου να εκδοθούν ΑΦΜ και να εμφανιστούν οι συγκεκριμένοι άνθρωποι ως διαχειριστές εταιρειών.

Παράλληλα, έξι πρόσωπα που είχαν εμφανιστεί ως διαχειριστές εταιρειών του δικτύου είχαν αποβιώσει μεταξύ του 2023 και του Μαΐου του 2026. Σύμφωνα με την έρευνα, τα ονόματά τους είχαν χρησιμοποιηθεί σε εταιρικά σχήματα που συσσώρευσαν σημαντικές οφειλές, πριν αντικατασταθούν από άλλα πρόσωπα.

Η χρήση ανύπαρκτων ή αποβιωσάντων διαχειριστών αποτελεί, κατά την εκτίμηση των αρχών, ένα από τα στοιχεία που δείχνουν πόσο συστηματικά φέρεται να είχε οργανωθεί η αποσύνδεση της πραγματικής επιχειρηματικής δραστηριότητας από την τυπική εταιρική ευθύνη.

Οι λογαριασμοί στο εξωτερικό, τα POS και η διαδρομή του χρήματος

Ιδιαίτερο βάρος δίνεται στη δικογραφία στη διακίνηση των εσόδων μέσω τραπεζικών λογαριασμών και ιδρυμάτων πληρωμών του εξωτερικού. Σύμφωνα με την έρευνα, επιχειρήσεις του δικτύου χρησιμοποιούσαν τερματικά POS συνδεδεμένα με λογαριασμούς εκτός Ελλάδας, με στόχο, κατά τις αρχές, να αποφεύγονται οι κατασχέσεις από την ΑΑΔΕ και το ΚΕΑΟ και να δυσχεραίνεται η παρακολούθηση των χρηματοροών.

Η ΔΑΟΕ, μέσω της Εισαγγελίας Εφετών Αθηνών, προχώρησε στην έκδοση 14 Ευρωπαϊκών Εντολών Έρευνας και αιτημάτων διεθνούς δικαστικής συνδρομής, προκειμένου να διερευνηθούν τραπεζικοί λογαριασμοί, εταιρικές συναλλαγές και διαδρομές χρημάτων.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που περιλαμβάνονται στη δικογραφία, 47 ελληνικές εταιρείες του δικτύου διατηρούσαν λογαριασμούς με ιρλανδικό IBAN, μεταξύ άλλων μέσω των συστημάτων πληρωμών myPOS και SumUp. Επιπλέον, 20 εταιρείες φέρονται να διακινούσαν κεφάλαια μέσω της Banking Circle, με λογαριασμούς που έφεραν δανέζικο IBAN.

Στην ίδια έρευνα περιλαμβάνεται μεταφορά 1,5 εκατ. ευρώ τον Αύγουστο του 2025 από ελεγχόμενη εταιρεία προς λογαριασμούς της βρετανικής εταιρείας Pema Corporation Limited, με έδρα το Λονδίνο. Εξετάζεται επίσης πίστωση 2.600.400 ευρώ από κυπριακή εταιρεία στις 28 Ιουλίου 2021, σε συνάρτηση με την αγορά ακινήτου στη Μύκονο, ενώ οι αρχές ερευνούν συνολικά επτά κυπριακές εταιρείες holding.

Παράλληλα, διερευνώνται λογαριασμοί οκτώ εταιρειών στη Βουλγαρία, καθώς και ενδοκοινοτικές συναλλαγές εκατομμυρίων ευρώ μεταξύ εταιρειών του δικτύου και 24 αλλοδαπών επιχειρήσεων, προκειμένου να διαπιστωθεί αν τιμολόγια και συναλλαγές είχαν πραγματικό οικονομικό αντικείμενο.

Η ΔΑΟΕ ζήτησε τη δέσμευση δύο τραπεζικών λογαριασμών, ενός στην Ιρλανδία και ενός στη Δανία, οι οποίοι φέρονται να ανήκουν σε δύο αλλοδαπές γυναίκες που δεν έχουν συλληφθεί και, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, βρίσκονται στη Ρουμανία και στη Γερμανία αντίστοιχα. Οι λογαριασμοί φέρονται να ήταν συνδεδεμένοι με POS ελληνικών επιχειρήσεων.

Στους δύο αυτούς λογαριασμούς έχουν εντοπιστεί, σύμφωνα με τις πληροφορίες της έρευνας, περίπου 6 εκατ. ευρώ. Οι αρχές εκτιμούν ότι τα συνολικά ποσά που ενδέχεται να συνδέονται με την υπόθεση μπορεί να είναι μεγαλύτερα, καθώς συνεχίζεται η παράλληλη έρευνα της Αρχής για τη νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες σε άλλους λογαριασμούς και θυρίδες.

Η διαδρομή που περιγράφεται στη δικογραφία φέρεται να ολοκληρωνόταν με την επιστροφή χρημάτων στην Ελλάδα μέσω εμβασμάτων από το εξωτερικό. Τα ποσά αυτά, σύμφωνα με την αστυνομική έρευνα, εμφανίζονταν ως εισροές από αλλοδαπές εταιρείες και χρησιμοποιούνταν για την αγορά ακινήτων, τουριστικών επιχειρήσεων, οχημάτων και άλλων περιουσιακών στοιχείων, μεταξύ των οποίων και ακίνητα στο Ντουμπάι.

Οι επενδύσεις σε ακίνητα και η πολυτελής επιχειρηματική επέκταση

Η δικογραφία εξετάζει, παράλληλα, τον τρόπο με τον οποίο κεφάλαια που φέρονται να προέρχονταν από τις δραστηριότητες του δικτύου διοχετεύονταν σε επενδύσεις. Στο επίκεντρο βρίσκονται ακίνητα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, τουριστικές επιχειρήσεις, οχήματα υψηλής αξίας και άλλες αγορές που ερευνώνται ως πιθανοί αποδέκτες χρημάτων τα οποία δεν είχαν προηγουμένως αποδοθεί στις φορολογικές και ασφαλιστικές αρχές.

Η έρευνα εξετάζει επίσης συναλλαγές που εμφανίζονταν ως αποζημιώσεις απόλυσης στελεχών, καθώς και εταιρικές μεταφορές κεφαλαίων μεταξύ διαφορετικών νομικών προσώπων. Στόχος είναι να διαπιστωθεί ποια ποσά αντιστοιχούσαν σε πραγματικές συναλλαγές και ποια ενδέχεται να χρησιμοποιήθηκαν για την απόκρυψη της προέλευσης των χρημάτων ή τη μεταφορά τους σε περιουσιακά στοιχεία.

Η πολυπλοκότητα του δικτύου, όπως περιγράφεται στη δικογραφία, έγκειται ακριβώς στο γεγονός ότι η φερόμενη οικονομική δραστηριότητα δεν περιοριζόταν σε έναν κλάδο ή σε μία εταιρεία. Αντίθετα, επιχειρήσεις διαφορετικών αντικειμένων εμφανίζονταν να συνδέονται μέσω κοινών προσώπων, μισθωτικών σχέσεων, λογιστικών υπηρεσιών και τραπεζικών συναλλαγών, δημιουργώντας ένα πλέγμα επιχειρηματικών σχέσεων που εκτεινόταν από την Αττική έως τη Μύκονο, τη Ρόδο και το εξωτερικό.

Οι συνομιλίες για δημόσιους υπαλλήλους και τα δώρα πριν από τους ελέγχους

Ξεχωριστό κεφάλαιο της δικογραφίας αφορά τις τηλεφωνικές συνομιλίες που καταγράφηκαν από τις αρχές μεταξύ της Δ. Κ. και του Δ. Ζ., ο οποίος φέρεται να λειτουργούσε ως διαμεσολαβητής του δικτύου με στελέχη δημόσιων υπηρεσιών, μεταξύ των οποίων ο ΕΦΚΑ, η φορολογική διοίκηση και η Επιθεώρηση Εργασίας.

Σύμφωνα με την αστυνομική αναφορά, στις συνομιλίες χρησιμοποιούνταν κωδικές εκφράσεις όπως «δικοί μας», «βαφτιστήρια», «θεία» και «ξαδέλφη», οι οποίες εξετάζονται από τις αρχές στο πλαίσιο της διερεύνησης πιθανών σχέσεων με δημόσιους λειτουργούς. Η αναφορά κάνει λόγο για συνολικά επτά δημόσιους υπαλλήλους που εμφανίζονται να συνδέονται με τις υπό διερεύνηση επικοινωνίες και συναντήσεις.

Ιδιαίτερη θέση στην έρευνα έχει η υπόθεση σοβαρού εργατικού ατυχήματος αλλοδαπής καθαρίστριας σε κατάστημα «Bread Factory» στη λεωφόρο Συγγρού, τον Μάρτιο και τον Απρίλιο του 2026. Σύμφωνα με τα στοιχεία της δικογραφίας, η εργαζόμενη εμφανιζόταν τυπικά προσληφθείσα σε μία εταιρεία, ενώ φέρεται να παρείχε εργασία σε άλλη επιχείρηση του δικτύου.

Μετά το ατύχημα, οι αρχές κατέγραψαν, σύμφωνα με την αναφορά, επικοινωνίες που αφορούσαν τις ενέργειες οι οποίες έπρεπε να γίνουν ενόψει ελέγχου από την Επιθεώρηση Εργασίας στην Καλλιθέα. Στις συνομιλίες εξετάζεται το ενδεχόμενο να επιχειρήθηκε να περιοριστούν οι συνέπειες του ελέγχου και να αποτραπεί η αποκάλυψη της πραγματικής σχέσης μεταξύ των εταιρειών.

Στις 3 Απριλίου 2026, τρεις ημέρες πριν από προγραμματισμένο ραντεβού στην Επιθεώρηση Εργασίας, οι δύο συνομιλητές φέρονται να συζητούσαν την αγορά δώρων για συγκεκριμένους δημόσιους υπαλλήλους. Στη σχετική αναφορά γίνεται λόγος για αρώματα, κραγιόν της Yves Saint Laurent αξίας περίπου 40 ευρώ το τεμάχιο και προϊόντα αρτοποιίας, ενώ οι συνομιλητές φέρονται να αναφέρονταν σε διαφορετικές κατηγορίες δώρων ανάλογα με το είδος της εξυπηρέτησης που επιδίωκαν.

Ωστόσο, η ίδια η ΔΑΟΕ επισημαίνει ότι από την έρευνα δεν διακριβώθηκε αν τα συγκεκριμένα αντικείμενα παραδόθηκαν τελικά στους δημόσιους υπαλλήλους ή αν έγιναν αποδεκτά από αυτούς. Το στοιχείο αυτό αποτελεί κρίσιμη διάκριση, καθώς οι καταγεγραμμένες συνομιλίες και οι αναφορές σε δώρα δεν αποδεικνύουν από μόνες τους ότι πραγματοποιήθηκε δωροδοκία.

Η σύγκρουση για τη «Σπηλιά» στη Μύκονο και η απαίτηση των 20 εκατ. ευρώ

Η δικογραφία περιλαμβάνει και στοιχεία για συγκρούσεις που φέρονται να συνδέονται με τον επιχειρηματικό έλεγχο καταστημάτων υψηλής εμπορικής αξίας. Χαρακτηριστική είναι η υπόθεση του εστιατορίου «Σπηλιά», στην περιοχή της Αγίας Άννας, στον Καλαφάτη της Μυκόνου.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν συσχετιστεί με την υπόθεση, το φθινόπωρο του 2023 εταιρείες συμφερόντων του δικτύου απέκτησαν το 50% της εταιρείας που συνδέεται με την επιχείρηση. Ακολούθησε έντονη διαμάχη με τον πρόεδρο της εταιρείας Ν. Χ. και τον γιο του Ε. Χ. για τον έλεγχο του εστιατορίου.

Την 1η Ιουνίου 2024, ο Άγγελος Γιαννακόπουλος φέρεται να μετέβη στο κατάστημα μαζί με τον υπεύθυνο ασφαλείας της οργάνωσης και άλλα άτομα, όπου σημειώθηκε επεισόδιο που οδήγησε σε εκατέρωθεν μηνύσεις για σωματικές βλάβες και απειλές.

Σε συσχετισθείσα δικογραφία του Τμήματος Δίωξης Εκβιαστών, τον Μάρτιο του 2025, καταγράφεται ότι ο Ν. Χ. φέρεται να απευθύνθηκε σε ομάδα που αποδίδεται στον Έντβαρντ Νταμοτσίδη, γνωστό ως «Έντικ», προκειμένου να πιεστεί ο Γιαννακόπουλος να αποχωρήσει από την επιχείρηση.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που εξετάζονται, μέλος της συγκεκριμένης ομάδας φέρεται αρχικά να απαίτησε 200.000 ευρώ τον μήνα για «προστασία» των καταστημάτων του δικτύου στην Αθήνα. Στη συνέχεια, φέρεται να τέθηκε ζήτημα εξαγοράς του μεριδίου του Γιαννακόπουλου έναντι 20 εκατ. ευρώ, με παράλληλη παραίτησή του από κάθε άλλη αξίωση.

Ο ίδιος φέρεται να αρνήθηκε την πρόταση και να ανέθεσε σε συνεργάτη του τις επαφές και την προσωπική του φύλαξη, η οποία, σύμφωνα με την έρευνα, περιλάμβανε συνοδεία μοτοσικλετών και ένοπλη προστασία. Τα περιστατικά αυτά περιγράφονται στο πλαίσιο της διερεύνησης των σχέσεων ανάμεσα σε επιχειρηματικές αντιπαραθέσεις και πρόσωπα που φέρονται να είχαν επαφές με ομάδες εκβιαστών.

Οι δημοπρασίες των παραλιών στη Ρόδο και οι καταγγελίες για εκφοβισμό

Στη Ρόδο, η έρευνα επικεντρώνεται ιδιαίτερα στον τρόπο με τον οποίο εταιρείες που φέρονται να συνδέονται με το δίκτυο συμμετείχαν σε διαγωνισμούς για την εκμετάλλευση παραλιών και τουριστικών θέσεων υψηλής εμπορικής αξίας.

Σύμφωνα με τη δικογραφία, το καλοκαίρι του 2023 εταιρείες του δικτύου συμμετείχαν σε πλειοδοτικούς διαγωνισμούς του Δήμου Ρόδου και της ΕΤΑΔ για την παραχώρηση 95 θέσεων σε παραλίες, μεταξύ των οποίων οι περιοχές Άντονι Κουίν, Λαδικό, Τσαμπίκα, Έλλη, Φαληράκι, Κολύμπια και Ιαλυσός.

Οι αρχές εξετάζουν περιστατικά που φέρονται να σημειώθηκαν στις δημοπρασίες της 29ης Ιουνίου και της 17ης Ιουλίου 2023. Σύμφωνα με την αστυνομική αναφορά, στις διαδικασίες παρευρέθηκαν ο Γιαννακόπουλος, συνεργάτες του και ομάδα εύσωμων ανδρών, οι οποίοι φέρονται να είχαν εργασιακή σχέση με νυχτερινά κέντρα και strip clubs στην Αθήνα.

Οι συγκεκριμένοι άνδρες φέρονται να είχαν προσληφθεί για σύντομο χρονικό διάστημα σε εταιρεία της Ρόδου με ειδικότητες όπως «υπάλληλοι γραφείου» και «θυρωροί». Κατά την έρευνα, εξετάζεται αν η παρουσία τους στις δημοπρασίες είχε ως στόχο να εκφοβίσει ανταγωνιστές και να αποτρέψει την υποβολή προσφορών.

Με αυτόν τον τρόπο, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, εταιρείες του δικτύου κατόρθωσαν να εξασφαλίσουν δεκάδες συμβάσεις παραχώρησης αιγιαλού, καταθέτοντας σε ορισμένες περιπτώσεις ιδιαίτερα υψηλές προσφορές. Ενδεικτικά, για θέση στην παραλία Έλλη αναφέρεται προσφορά 145.180 ευρώ.

Η δικογραφία υποστηρίζει ότι, αφού εξασφάλιζαν τις παραχωρήσεις, οι εταιρείες κατέβαλλαν συνήθως την πρώτη δόση και στη συνέχεια άφηναν απλήρωτα τα μισθώματα για τα επόμενα έτη. Όταν οι οφειλές βεβαιώνονταν και άρχιζαν οι διαδικασίες είσπραξης ή αποβολής, η εταιρεία φέρεται να διέκοπτε τη λειτουργία της και να αντικαθίστατο από νέο νομικό πρόσωπο, με διαφορετικό διαχειριστή.

Επιπλέον, το δίκτυο είχε καταφέρει να ελέγχει 28 πόστα παραλιών στη Ρόδο. Η συγκεκριμένη δραστηριότητα εξηγεί, κατά τις αρχές, την ιδιαίτερη βαρύτητα που δίνεται στο νησί και τον αριθμό των συλλήψεων που πραγματοποιήθηκαν εκεί.

Διαβάστε επίσης:

Πώς λειτουργούσε το κύκλωμα του «Χωριάτικου»: Από τα POS του εξωτερικού στις πολυτελείς αγορές – «Αχυράνθρωποι» ακόμη και νεκροί

«Χωριάτικο»: Εντοπίστηκαν ύποπτοι λογαριασμοί στην Ιρλανδία – Κινήσεις για δέσμευση χρημάτων

Ρίζος Ρίζος: Από την ισχύ στη ΓΕΝΟΠ στις offshore και τη σύλληψη για το «Χωριάτικο»

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.