Ημέρα κρίσης για τον Τραμπ: Οι Δημοκρατικοί βλέπουν ευκαιρία ανατροπής σε Βουλή και Γερουσία – Οι φόβοι για παρεμβάσεις και η επόμενη ημέρα

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, έχει επανειλημμένα καλέσει τους ψηφοφόρους να συμπεριφερθούν σαν να βρίσκεται ο ίδιος στο ψηφοδέλτιο στις σημερινές εκλογές. Δεν είναι, φυσικά, υποψήφιος. Ωστόσο, υπάρχουν σοβαροί λόγοι να πιστεύουμε ότι οι ενδιάμεσες εκλογές της Τρίτης θα αποτελέσουν, πάνω απ’ όλα, ένα δημοψήφισμα για την απόδοσή του κατά τα δύο πρώτα χρόνια της δεύτερης θητείας του.

Η ιστορία, οι δημοσκοπήσεις και τα στοιχεία της πρόωρης ψηφοφορίας δείχνουν ότι ενδέχεται να είναι μια δύσκολη εκλογική βραδιά για το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα του Τραμπ. Ωστόσο, ο εκλογικός χάρτης, σε συνδυασμό με έναν νέο γύρο αναδιάρθρωσης των εκλογικών περιφερειών, ενδέχεται να περιορίσει τα κέρδη των Δημοκρατικών.

Οι Δημοκρατικοί επιδιώκουν να εξασφαλίσουν την πλειοψηφία τόσο στη Βουλή των Αντιπροσώπων όσο και στη Γερουσία, περιορίζοντας έτσι την εξουσία του Τραμπ, ο οποίος μέχρι σήμερα έχει αντιμετωπίσει ελάχιστους περιορισμούς από ένα Ρεπουμπλικανικό Κογκρέσο που έχει ευθυγραμμιστεί σε μεγάλο βαθμό με τις επιλογές του. Παράλληλα, κρίνονται και αρκετές σημαντικές θέσεις κυβερνητών.

Περισσότεροι από 50 εκατομμύρια Αμερικανοί έχουν ήδη ψηφίσει, ωστόσο εκατομμύρια ακόμη αναμένεται να προσέλθουν στις κάλπες την Τρίτη. Την ίδια στιγμή, οργανώσεις που παρακολουθούν την εκλογική διαδικασία εκφράζουν ανησυχίες ότι ο Τραμπ και οι πιστοί του σύμμαχοι ενδέχεται να επιχειρήσουν να παρέμβουν στη διεξαγωγή των εκλογών.

Φοβούμενοι ένα ακραίο ενδεχόμενο, οι Δημοκρατικοί και ανεξάρτητες οργανώσεις έχουν εκπαιδεύσει δεκάδες χιλιάδες εθελοντές, οι οποίοι θα παρακολουθούν τη διαδικασία στα εκλογικά τμήματα.

Ακολουθούν τα βασικά ζητήματα που βρίσκονται στο επίκεντρο, σύμφωνα με το AP:

Ο Τραμπ είπε «κάντε σαν να είμαι στο ψηφοδέλτιο». Τι λένε οι ψηφοφόροι;

Ο Ρεπουμπλικανός πρόεδρος επιχειρεί να ανατρέψει έναν ιστορικό κανόνα: Σχεδόν σε κάθε ενδιάμεση εκλογική αναμέτρηση της σύγχρονης αμερικανικής ιστορίας, το κόμμα που βρίσκεται στον Λευκό Οίκο χάνει έδρες στο Κογκρέσο — ορισμένες φορές μάλιστα πολλές.

Οι Δημοκρατικοί ελπίζουν ασφαλώς ότι το ίδιο θα συμβεί και φέτος.

Το κόμμα εμφανίζεται αισιόδοξο, καθώς ο Τραμπ καταγράφει χαμηλά ποσοστά δημοτικότητας, ενώ οι ψηφοφόροι εκφράζουν έντονη ανησυχία για τον πόλεμο με το Ιράν και την εκτόξευση των τιμών της βενζίνης και άλλων βασικών αγαθών.

Ο Τραμπ ποντάρει στην εκλογική του βάση, η οποία αποτελείται κυρίως από λευκούς ψηφοφόρους της εργατικής τάξης και είχε καθοριστική συμβολή στις προεδρικές νίκες του 2016 και του 2024. Εκτιμά ότι η μαζική συμμετοχή τους μπορεί να διασώσει τους Ρεπουμπλικανούς συμμάχους του.

Ωστόσο, λίγο πριν από την ημέρα των εκλογών, υπάρχουν ενδείξεις ότι οι Δημοκρατικοί εμφανίζουν μεγαλύτερο ενθουσιασμό για να ψηφίσουν εναντίον του Τραμπ και του κόμματός του.

Το αποτέλεσμα θα δείξει εάν ο Τραμπ και η πολιτική του συμμαχία εξακολουθούν να διαθέτουν την απαραίτητη δυναμική ώστε να αποφύγουν μια σοβαρή εκλογική ήττα.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η συμπεριφορά των Ισπανόφωνων και Αφροαμερικανών ψηφοφόρων, καθώς και των νεότερων ηλικιών, ομάδων που είχαν στραφεί προς τον Τραμπ πριν από δύο χρόνια. Θα διατηρήσουν τη στήριξή τους ή θα του γυρίσουν την πλάτη;

Η απάντηση θα έχει τεράστιες συνέπειες τόσο για τις ενδιάμεσες εκλογές όσο και για την επόμενη προεδρική αναμέτρηση.

Μπορούν οι Δημοκρατικοί να κερδίσουν και τα δύο σώματα του Κογκρέσου;

Δεν πρόκειται για κάτι που συμβαίνει συχνά.

Από το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η Βουλή των Αντιπροσώπων και η Γερουσία έχουν περάσει ταυτόχρονα από τον έλεγχο του ενός κόμματος στον άλλο μόλις τρεις φορές: το 1946, το 1994 και το 2006.

Κοινό χαρακτηριστικό αυτών των αναμετρήσεων ήταν η έντονη επιθυμία των ψηφοφόρων για πολιτική αλλαγή ή η ευρεία δυσαρέσκεια απέναντι στον εκάστοτε πρόεδρο.

Φέτος υπάρχουν και οι δύο αυτές συνθήκες, και οι Δημοκρατικοί επιχειρούν να αξιοποιήσουν την ευκαιρία.

Στελέχη και των δύο κομμάτων εκτιμούν ότι οι Δημοκρατικοί βρίσκονται σε τροχιά κατάκτησης της πλειοψηφίας στη Βουλή των Αντιπροσώπων, όπου οι Ρεπουμπλικανοί ξεκίνησαν την τρέχουσα κοινοβουλευτική περίοδο με οριακό προβάδισμα 220-215 εδρών.

Ωστόσο, παραμένει αβέβαιο το μέγεθος της εκλογικής μετατόπισης.

Οι Δημοκρατικοί διεκδικούν περισσότερες από 60 εκλογικές περιφέρειες, μεταξύ των οποίων και αρκετές στις οποίες ο Τραμπ είχε επικρατήσει με διψήφια διαφορά.

Ωστόσο, η αναδιάρθρωση των εκλογικών περιφερειών και ο βαθύς πολιτικός διχασμός ανάμεσα στις μεγάλες μητροπολιτικές περιοχές και την αγροτική Αμερική έχουν περιορίσει τον αριθμό των πραγματικά ανταγωνιστικών αναμετρήσεων.

Ενδεικτικές περιπτώσεις που θα μπορούσαν να δώσουν τα πρώτα μηνύματα είναι:

• Πενσιλβάνια, 1η εκλογική περιφέρεια: Ο Ρεπουμπλικανός βουλευτής Brian Fitzpatrick επιχειρεί να διατηρήσει την έδρα του στα προάστια της Φιλαδέλφειας.
• Φλόριντα, 22η και 25η περιφέρεια: Πρόκειται για δύο περιφέρειες που, μετά την αναδιάρθρωση των εκλογικών χαρτών την άνοιξη, θεωρούνταν πιθανές νίκες για τους Ρεπουμπλικανούς.
• Βιρτζίνια, 2η περιφέρεια: Ο Ρεπουμπλικανός βουλευτής Jen Kiggans βρίσκεται ξανά αντιμέτωπος με την πρώην Δημοκρατική βουλευτή Elaine Luria.
• Βιρτζίνια, 1η περιφέρεια: Η Δημοκρατική εισαγγελέας Shannon Taylor επιχειρεί να εκτοπίσει τον Ρεπουμπλικανό βουλευτή Rob Wittman.

Η μάχη της Γερουσίας

Η Γερουσία αποτελεί ακόμη πιο αμφίρροπη αναμέτρηση.

Οι Ρεπουμπλικανοί διαθέτουν σήμερα πλειοψηφία 53-47. Για να αποκτήσουν τον έλεγχο, οι Δημοκρατικοί χρειάζονται καθαρό κέρδος τεσσάρων εδρών, γεγονός που σημαίνει ότι πρέπει να επικρατήσουν σε πολιτείες τις οποίες είχε κερδίσει ο Τραμπ.

Στους βασικούς στόχους τους περιλαμβάνονται:

• Οχάιο
• Αϊόβα
• Κάνσας
• Τέξας
• Αλάσκα

Τα πρώτα αποτελέσματα από την ανατολική ακτή ενδέχεται να προσφέρουν σημαντικές ενδείξεις.

Ο Δημοκρατικός Roy Cooper θεωρείται φαβορί για να κερδίσει μια ανοιχτή έδρα στη Βόρεια Καρολίνα, ενώ ο Δημοκρατικός γερουσιαστής Jon Ossoff αναμένεται ευρέως να επανεκλεγεί στη Τζόρτζια.

Εάν αποτύχει ένας ή και οι δύο από αυτούς τους υποψηφίους — ή εάν επικρατήσουν με οριακή διαφορά — αυτό θα μπορούσε να προμηνύει ισχυρότερη από την αναμενόμενη επίδοση των Ρεπουμπλικανών σε άλλες πολιτείες.

Θα επιχειρήσει ο Τραμπ να παρέμβει στις εκλογές;

Πρόκειται για ένα ερώτημα που συνήθως δεν τίθεται στην αμερικανική πολιτική.

Η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί εάν ο πρόεδρος θα αξιοποιήσει τους τεράστιους πόρους της ομοσπονδιακής κυβέρνησης για να παρέμβει στην εκλογική διαδικασία.

Με βάση την πρόσφατη ρητορική του, τις νομικές κινήσεις της κυβέρνησής του και το πολυετές ιστορικό του στην προώθηση αβάσιμων ισχυρισμών περί εκτεταμένης εκλογικής νοθείας σε αναμετρήσεις που χάνει, υπάρχουν λόγοι να αντιμετωπίζεται σοβαρά αυτός ο κίνδυνος.

Τις τελευταίες ημέρες, η κυβέρνηση Τραμπ άφησε να εννοηθεί ότι θα μπορούσε να υπάρξει ομοσπονδιακή παρέμβαση στην Αλάσκα, αφού δικαστής απέρριψε αγωγή του υπουργείου Δικαιοσύνης, η οποία επιχειρούσε να εμποδίσει την επικύρωση των αποτελεσμάτων της εκλογικής αναμέτρησης για τη Γερουσία σε περίπτωση ήττας του Ρεπουμπλικανού γερουσιαστή Dan Sullivan.

Ο Τραμπ χαρακτήρισε την υπόθεση «εκλογική νοθεία στο υψηλότερο επίπεδο».

Παράλληλα, η κυβέρνηση επιχείρησε ανεπιτυχώς να εμποδίσει την Καλιφόρνια να καταμετρήσει 20.000 ψηφοδέλτια πολιτών τους οποίους η ομοσπονδιακή κυβέρνηση έχει χαρακτηρίσει ως «πιθανώς» μη πολίτες.

Το υπουργείο Δικαιοσύνης του Τραμπ αποστέλλει περίπου 1.000 υπαλλήλους για την παρακολούθηση της ψηφοφορίας και τη διασφάλιση της εφαρμογής της ομοσπονδιακής νομοθεσίας.

Ωστόσο, οι εκλογικοί παρατηρητές ανησυχούν περισσότερο για το ενδεχόμενο ο Τραμπ να αναπτύξει ομοσπονδιακούς πράκτορες της υπηρεσίας μετανάστευσης ή ακόμη και την Εθνοφρουρά σε περιοχές με μεγάλη συγκέντρωση Δημοκρατικών ψηφοφόρων, προκαλώντας κλίμα εκφοβισμού.

Η κυβέρνηση Τραμπ δηλώνει ότι δεν έχει αυτή τη στιγμή κανένα τέτοιο σχέδιο.

Παρόλα αυτά, αυτή την εβδομάδα βρίσκεται σε εξέλιξη μια τεράστια επιχείρηση προστασίας της εκλογικής διαδικασίας, στην οποία συμμετέχουν εκατοντάδες οργανώσεις των Δημοκρατικών και ανεξάρτητοι φορείς παρακολούθησης.

Ποια εκδοχή του Δημοκρατικού Κόμματος θα επικρατήσει;

Παρότι η δημοτικότητα του Τραμπ έχει καταρρεύσει το 2026, η συνολική εικόνα του Δημοκρατικού Κόμματος δεν είναι ιδιαίτερα θετική.

Αυτό σημαίνει ότι οι βασικές εσωκομματικές τάσεις — η προοδευτική αριστερή πτέρυγα και το φιλελεύθερο έως μετριοπαθές κατεστημένο — θα επιχειρήσουν να ερμηνεύσουν τα εκλογικά αποτελέσματα προς όφελός τους, στο πλαίσιο της συνεχιζόμενης μάχης για την πολιτική ταυτότητα του κόμματος.

Ο υποψήφιος των Δημοκρατικών για τη Γερουσία στο Μίσιγκαν, Abdul El-Sayed, αποτελεί την πιο προβεβλημένη υποψηφιότητα της προοδευτικής πτέρυγας.

Εάν καταφέρει να νικήσει τον Ρεπουμπλικανό Mike Rogers και να διατηρήσει την έδρα υπό τον έλεγχο των Δημοκρατικών, το προοδευτικό κίνημα θα καταγράψει μια σημαντική πολιτική νίκη.

Άλλο είναι, άλλωστε, να εκλέγουν οι Νεοϋορκέζοι δήμαρχο τον Zohran Mamdani, έναν δημοκρατικό σοσιαλιστή, και άλλο να καταφέρνει ένας ανοιχτά προοδευτικός υποψήφιος όπως ο El-Sayed να επικρατήσει σε μια πολιτεία-κλειδί, η οποία έχει στηρίξει τον Τραμπ δύο φορές.

Από την άλλη πλευρά, οι προοδευτικοί ενδέχεται να χάσουν πολιτική επιρροή εάν οι υποψήφιοί τους αποτύχουν.

Ενδεχόμενες ήττες των Δημοκρατικών στο Μίσιγκαν και στη Μινεσότα — όπου η αντικυβερνήτης Peggy Flanagan υπερασπίζεται μια ανοιχτή έδρα που μέχρι σήμερα ελέγχεται από τους Δημοκρατικούς, απέναντι στη Ρεπουμπλικανή Michele Tafoya — θα μπορούσαν να στερήσουν από το κόμμα τον έλεγχο της Γερουσίας και να πυροδοτήσουν έντονη εσωκομματική αντιπαράθεση.

Υπάρχει, ωστόσο, και ένα τρίτο ενδεχόμενο: Δημοκρατικοί όλων των ιδεολογικών αποχρώσεων να επικρατήσουν σε Βουλή, Γερουσία και κυβερνητικές εκλογές, εξασφαλίζοντας τη στήριξη ψηφοφόρων από αστικές, προαστιακές αλλά και αγροτικές περιοχές.

Ένα τέτοιο αποτέλεσμα δεν θα έδινε οριστική απάντηση στη συζήτηση για την ιδεολογική ταυτότητα του κόμματος. Αντίθετα, θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο για μια ιδιαίτερα ανταγωνιστική και απρόβλεπτη μάχη για το χρίσμα των προεδρικών εκλογών.

Ποια θα είναι η επίδραση της προσπάθειας του Τραμπ για τον επανασχεδιασμό των εκλογικών περιφερειών;

Ο Τραμπ προκάλεσε πολιτική θύελλα στο Τέξας πέρυσι, όταν πίεσε την πολιτεία, η οποία ελέγχεται από τους Ρεπουμπλικανούς, να επαναχαράξει τα όρια των εκλογικών περιφερειών της.

Ο κυβερνήτης της Καλιφόρνιας, Gavin Newsom, απάντησε πείθοντας τους ψηφοφόρους της πολιτείας του να προχωρήσουν σε αντίστοιχη κίνηση.

Ακολούθησαν και άλλες πολιτείες, τόσο Δημοκρατικές όσο και Ρεπουμπλικανικές.

Στο μεταξύ, το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ περιόρισε σημαντικά μέρος της εφαρμογής του Voting Rights Act, του νόμου για την προστασία του εκλογικού δικαιώματος, επιτρέποντας έτσι σε αρκετές πολιτείες του Νότου να επαναχαράξουν περιφέρειες που είχαν πλειοψηφία ή σχεδόν πλειοψηφία μαύρων ψηφοφόρων.

Σε θεωρητικό επίπεδο, οι αλλαγές αυτές εκτιμάται ότι προσφέρουν στους Ρεπουμπλικανούς καθαρό πλεονέκτημα εννέα εδρών.

Ωστόσο, η αναδιάρθρωση των περιφερειών βασίστηκε στη διασπορά των συντηρητικών ψηφοφόρων σε περισσότερες εκλογικές περιφέρειες.

Ιδιαίτερα στη Φλόριντα και το Τέξας, το Ρεπουμπλικανικό σχέδιο στηρίχθηκε στην υπόθεση ότι θα μπορούσε να αξιοποιήσει τη στήριξη των Λατίνων και άλλων μη λευκών ψηφοφόρων που είχαν ψηφίσει τον Τραμπ το 2024.

Αυτή τη φορά, όμως, η στήριξη αυτή ενδέχεται να μην επαναληφθεί.

Τα αποτελέσματα της Τρίτης θα δείξουν εάν η αναδιάρθρωση των εκλογικών περιφερειών θα αποδειχθεί ένα ξεκάθαρο πλεονέκτημα για τους Ρεπουμπλικανούς ή εάν θα επιβεβαιωθεί ότι ακόμη και στην πολιτική ισχύει ο νόμος των απρόβλεπτων συνεπειών.

Θα αποκτήσουν οι ΗΠΑ μεγαλύτερη φυλετική και εθνοτική ποικιλομορφία στους κυβερνήτες των πολιτειών;

Στα 250 χρόνια της αμερικανικής ιστορίας έχουν υπηρετήσει περισσότερα από 2.000 πρόσωπα ως κυβερνήτες πολιτειών — σχεδόν όλοι λευκοί άνδρες.

Σήμερα υπάρχει μόλις ένας μαύρος κυβερνήτης σε ολόκληρη τη χώρα, ο Wes Moore του Μέριλαντ, ενώ δεν έχει εκλεγεί ποτέ μαύρη γυναίκα ή γυναίκα ιθαγενικής καταγωγής σε αυτή τη θέση.

Παράλληλα, το Τέξας, παρότι διαθέτει τον μεγαλύτερο ισπανόφωνο πληθυσμό από κάθε άλλη αμερικανική πολιτεία, δεν έχει εκλέξει ποτέ Λατίνο κυβερνήτη.

Ο Moore διεκδικεί την επανεκλογή του, ωστόσο ενδέχεται να πλαισιωθεί από αρκετούς υποψηφίους που θα γράψουν ιστορία.

Επτά ακόμη υποψήφιοι κυβερνήτες από τα δύο μεγάλα κόμματα είναι μαύροι, άνδρες και γυναίκες. Εάν εκλεγούν, θα γίνουν οι πρώτοι μαύροι κυβερνήτες στην ιστορία των πολιτειών τους.

Στη Τζόρτζια, η Δημοκρατική Keisha Lance Bottoms και στη Μινεσότα, η Ρεπουμπλικανή Lisa Demuth διεκδικούν να γίνουν οι πρώτες μαύρες γυναίκες που θα εκλεγούν κυβερνήτες στις αντίστοιχες πολιτείες.

Ο John James στο Μίσιγκαν και ο Byron Donalds στη Φλόριντα επιχειρούν να γίνουν οι πρώτοι μαύροι Ρεπουμπλικανοί άνδρες που θα εκλεγούν κυβερνήτες.

Η Gina Hinojosa θα μπορούσε να σπάσει το ιστορικό φράγμα στο Τέξας και να γίνει η πρώτη Λατίνα κυβερνήτης της πολιτείας.

Τέλος, η Deb Haaland, πρώην υπουργός Εσωτερικών των ΗΠΑ, θα μπορούσε να γίνει η πρώτη γυναίκα ιθαγενικής αμερικανικής καταγωγής που θα αναλάβει τη θέση του κυβερνήτη σε οποιαδήποτε πολιτεία.

Διαβάστε επίσης:

Ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ: Μάχη μέχρι τέλους για τον έλεγχο του Κογκρέσου – Οι πολιτείες-κλειδιά, η μεγάλη συμμετοχή και το στοίχημα Τραμπ

Πότε κλείνουν οι κάλπες στις ΗΠΑ – Το χρονοδιάγραμμα σε ώρα Ελλάδας, πότε αναμένονται τα αποτελέσματα

Νέα επίθεση στον Ελ Σαγιεντ από τον Τραμπ: «Μισεί τους Εβραίους, τους λευκούς και τους μαύρους, θα σας χρεοκοπήσει»

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.