Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.
Προσθέστε το topontiki.gr ως προτιμώμενη πηγή στη Google
Add topontiki.gr on GoogleΒαθιά μέσα στη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε τη Δευτέρα ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, έγινε σαφές γιατί επιμένει τόσο πεισματικά να στηρίζει τον υπουργό Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ, εν μέσω της πολιτικής θύελλας που έχει ξεσπάσει με αφορμή την προσπάθεια παραπομπής του σε δίκη για καθαίρεση.
Στην πραγματικότητα, ο Τραμπ υπερασπίζεται τον ίδιο του τον εαυτό.
Η απομάκρυνση του πρώην παρουσιαστή του Fox News από τη θέση του υπουργού Άμυνας θα ισοδυναμούσε με παραδοχή ότι ο πόλεμος στο Ιράν —του οποίου ο Χέγκσεθ αποτελεί τον πιο ένθερμο υποστηρικτή στην κυβέρνηση— ήταν ένα λάθος, εκτιμά το CNN.
Μια τέτοια απόφαση θα υπονόμευε επίσης την προσπάθεια του Τραμπ να παρουσιάσει ως επιτυχία μια στρατιωτική περιπέτεια που, στην καλύτερη περίπτωση, δεν έχει καταλήξει σε σαφή αποτελέσματα και, στη χειρότερη, εξελίσσεται σε στρατηγική καταστροφή.
Ο Τραμπ έδωσε τη Δευτέρα την πιο ισχυρή μέχρι σήμερα δημόσια ψήφο εμπιστοσύνης στον Χέγκσεθ, λίγο μετά την κατάθεση από τον μεγαλύτερο πολιτικό του αντίπαλο στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, τον βουλευτή Τόμας Μάσι, οκτώ άρθρων παραπομπής κατά του υπουργού Άμυνας στη Βουλή των Αντιπροσώπων.
Η δήλωση στήριξής του έγινε στο πλαίσιο ακόμη μίας αλλόκοτης δημόσιας εμφάνισης. Ο Τραμπ χαρακτήρισε τη συνάντηση με τους δημοσιογράφους «λίγο διασκεδαστική», ενώ επανέφερε την ιδέα να προσφέρει στον επικεφαλής του UFC, Ντάνα Γουάιτ, τη θέση του εκπροσώπου Τύπου του Λευκού Οίκου, διευκρινίζοντας στη συνέχεια ότι «αστειευόταν κάπως».
«Αλλά πραγματικά, τι έχει κάνει ο Χέγκσεθ;» αναρωτήθηκε ο Τραμπ μπροστά στους δημοσιογράφους.
«Κέρδισε τον πόλεμο. Ήταν επικεφαλής. Κέρδισε τον πόλεμο στη Βενεζουέλα, όπως είπα, μέσα σε 48 λεπτά. Ήταν άψογο. Δεν σκοτώθηκε κανείς. Και σίγουρα —νομίζω ότι έχει κερδίσει τον πόλεμο στο Ιράν, αλλά σίγουρα κερδίζει τον πόλεμο».
Η επιχείρηση των ειδικών δυνάμεων που οδήγησε στην απομάκρυνση του προέδρου της Βενεζουέλας, Νικολάς Μαδούρο, ήταν τολμηρή και επικίνδυνη, αλλά δύσκολα μπορεί να χαρακτηριστεί πόλεμος.
Εξίσου αμφισβητήσιμος είναι ο ισχυρισμός ότι οι ΗΠΑ έχουν νικήσει το Ιράν, τουλάχιστον σε στρατηγικό επίπεδο.
Πέρα από τον πόλεμο, υπάρχουν και πολιτικοί λόγοι για τους οποίους ένας πρόεδρος που περιορίζεται όλο και περισσότερο σε έναν στενό κύκλο έμπιστων συνεργατών ενδέχεται να μην είναι διατεθειμένος να απομακρύνει τον Χέγκσεθ.
Ο επικεφαλής του Πενταγώνου είναι το μέλος του υπουργικού συμβουλίου που έχει καταφέρει περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον να αντιγράψει την πολιτική ταυτότητα του Τραμπ.
Τόλμησε να απομακρύνει τους δημοσιογράφους από το Πεντάγωνο, πρωτοστατεί στους πολιτισμικούς πολέμους και στις εκστρατείες κατά της λεγόμενης «woke» κουλτούρας, ενώ φαίνεται αποφασισμένος να αντιμετωπίσει την προσπάθεια παραπομπής του ως παράσημο τιμής.
Εάν ο Τραμπ απέρριπτε τον άνθρωπο που μετονόμασε το Πεντάγωνο σε «Υπουργείο Πολέμου», ουσιαστικά θα αποκήρυττε το δικό του πολιτικό brand.
Ωστόσο, την ώρα που ο πρόεδρος εξοργιζόταν για την αδικία που, όπως υποστήριζε, αντιμετωπίζει ο Χέγκσεθ, ανέδειξε παράλληλα και μια πολιτική παγίδα που αρχίζει να κλείνει γύρω του.
Ο Τραμπ δίνει μια μάχη του παρελθόντος.
Εκατομμύρια ψηφοφόροι στις ενδιάμεσες εκλογές μόλις καταδίκασαν την πολεμική του πολιτική και τη συγκρουσιακή προσέγγισή του. Επιμένοντας στην ίδια γραμμή, ενδέχεται να επιδεινώσει ακόμη περισσότερο τη θέση του.
Τόσο ο Τραμπ όσο και ο Χέγκσεθ φαίνεται να ζουν στη δική τους επιλεγμένη πραγματικότητα, σε έναν πόλεμο κατά τον οποίο ένα μικρότερο, λιγότερο ισχυρό και καταπιεστικό καθεστώς κατάφερε να επιβιώσει από την αμερικανική στρατιωτική επίθεση.
Ο πόλεμος έχει κοστίσει δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια και το κόστος συνεχίζει να αυξάνεται. Έχει αποξενώσει τους συμμάχους των ΗΠΑ στον Κόλπο και έχει πυροδοτήσει μια ενεργειακή κρίση, η οποία επιβαρύνει το κόστος ζωής.
Σε συνέντευξή του στην εκπομπή «60 Minutes» του CBS, την Κυριακή, ο Τραμπ δήλωσε ότι «δεν θα άλλαζε τίποτα» σχετικά με τη σύγκρουση.
Από την πλευρά του, ο Χέγκσεθ δήλωσε τη Δευτέρα στους δημοσιογράφους ότι θα ήταν ευτυχής να συζητά «όλη μέρα» για την επιτυχία των στρατιωτικών επιχειρήσεων της κυβέρνησης.
Οι ισχυρισμοί του Τραμπ ότι έχει εξαλείψει οριστικά το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν ενδέχεται να χρειαστούν χρόνια για να αξιολογηθούν πλήρως.
Ωστόσο, το να συνεχίζει να υποστηρίζει στους ψηφοφόρους ότι ένας πόλεμος που απορρίπτουν αποτελεί θρίαμβο μοιάζει με μια πολιτική επιλογή που οδηγεί διαρκώς σε ήττα.
Η παραπομπή αποτελεί την πιο σοβαρή συνταγματική συνέπεια που μπορεί να αντιμετωπίσει ένας δημόσιος αξιωματούχος.
Τουλάχιστον αυτό ίσχυε στον φυσιολογικό πολιτικό κόσμο, ο οποίος φαίνεται να διαλύθηκε από τη στιγμή που ο Τραμπ ανέλαβε την εξουσία.
Ο Χέγκσεθ κατηγορείται, μεταξύ άλλων, ότι διεξήγαγε παράνομα τον πόλεμο στο Ιράν, παραβιάζοντας τους συνταγματικούς περιορισμούς σχετικά με τις πολεμικές εξουσίες της εκτελεστικής εξουσίας.
Κατηγορείται επίσης ότι αγνόησε νόμους που έχουν σχεδιαστεί για τον περιορισμό των απωλειών μεταξύ των αμάχων, καθώς και ότι καταχράστηκε την εξουσία του, επιβλέποντας «εξωδικαστικές εκτελέσεις» εναντίον σκαφών που φέρονται να εμπλέκονται στη διακίνηση ναρκωτικών στην Καραϊβική και στον Ειρηνικό.
Καθένα από τα οκτώ άρθρα παραπομπής —τα οποία περιλαμβάνουν επίσης τις επιθέσεις στην Υεμένη και την προσπάθεια τιμωρίας του γερουσιαστή της Αριζόνα, Μαρκ Κέλι, επειδή είπε στους στρατιωτικούς ότι μπορούν να αρνηθούν να εκτελέσουν παράνομες διαταγές— εγείρει εξαιρετικά σοβαρά ζητήματα συνταγματικής τάξης.
«Η πραγματικότητα είναι ότι δεν τον κατηγορούμε επειδή δεν κάνει καλά τη δουλειά του. Αντιθέτως, ήταν πολύ αποτελεσματικός στο να σκοτώνει παιδιά σε σχολεία στο Ιράν. Ήταν πολύ αποτελεσματικός στις εξωδικαστικές εκτελέσεις. Δεν υπάρχει κανένα επιχείρημα σε αυτά τα άρθρα παραπομπής ότι είναι αναποτελεσματικός. Το επιχείρημα είναι ότι παραβίασε νόμους και το Σύνταγμα», δήλωσε ο Μάσι.
Ωστόσο, από μία άποψη, ο Τραμπ έχει δίκιο: Πρόκειται για μια βαθιά πολιτική διαδικασία.
Ο Μάσι, ένας διαχρονικός αντίπαλος του Τραμπ, έχει προκαλέσει την οργή του προέδρου λόγω των επιτυχημένων προσπαθειών του να ψηφιστεί νόμος που ανοίγει τον δρόμο για τη δημοσιοποίηση των αρχείων Έπσταϊν.
Ο ίδιος ο Τραμπ συνέβαλε καθοριστικά στην πολιτική αποδυνάμωση του Μάσι, υποστηρίζοντας έναν αντίπαλό του στις εσωκομματικές εκλογές των Ρεπουμπλικανών.
«Είναι ένας άρρωστος, άρρωστος τύπος. Κάτι δεν πάει καλά μαζί του, πραγματικά», δήλωσε τη Δευτέρα ο Τραμπ, χαρακτηρίζοντας τον Μάσι «αποτυχημένο μέχρι το μεδούλι».
Ο Μάσι ανταπέδωσε τις προσβολές.
Μάλιστα, ειρωνεύτηκε τον Χέγκσεθ, προβλέποντας πώς θα αντιδράσει στην ασυνήθιστη συνέντευξη Τύπου που έχει προγραμματίσει για την Τρίτη.
«Ελπίζω να αναφερθεί στα οκτώ άρθρα παραπομπής και να μην εμφανιστεί απλώς για να παραθέσει λανθασμένα τη Βίβλο με τρόπο που θυμίζει Κουέντιν Ταραντίνο, να κάνει μερικές έλξεις και να αποκαλέσει όλους χοντρούς και ομοφυλόφιλους επειδή υποστηρίζουν την παραπομπή», δήλωσε ο Μάσι στους δημοσιογράφους.
Ο χρόνος κατάθεσης της πρότασης παραπομπής έχει επίσης ιδιαίτερη πολιτική σημασία.
Μετά τη συντριβή των Ρεπουμπλικανών στις ενδιάμεσες εκλογές, η πρωτοβουλία του Μάσι δίνει τη δυνατότητα σε δυσαρεστημένους Ρεπουμπλικανούς βουλευτές, οι οποίοι βρίσκονται πλέον σε πολιτική αποδρομή, να ψηφίσουν εκδικητικά εναντίον του Τραμπ και του πολέμου που συνέβαλε στην εκλογική τους ήττα.
Ένας σημαντικός αριθμός Ρεπουμπλικανών που θα αποστατήσουν από την κομματική γραμμή θα μπορούσε να υπονομεύσει την εξουσία του Χέγκσεθ και να αυξήσει το πολιτικό κόστος για τον Τραμπ, εάν συνεχίσει να τον στηρίζει.
Οι Δημοκρατικοί, από την πλευρά τους, απολαμβάνουν το θέαμα.
«Η απάντησή μου είναι ένα ξεκάθαρο ναι, όπως έχω ήδη καταστήσει σαφές, στην πρόταση παραπομπής», δήλωσε τη Δευτέρα ο επικεφαλής της μειοψηφίας των Δημοκρατικών στη Βουλή και πιθανότατα επόμενος πρόεδρος του σώματος, Χακίμ Τζέφρις.
Ο ίδιος χλεύασε το σχέδιο πολέμου στο Ιράν, αποκαλώντας το «Επιχείρηση Επική Αποτυχία».
Πρόσθεσε ότι «ο Πιτ Χέγκσεθ έχει καταχραστεί την εξουσία του, έχει υπονομεύσει την εθνική ασφάλεια της Αμερικής και είναι ο αρχιτέκτονας ενός απερίσκεπτου και δαπανηρού πολέμου επιλογής στο Ιράν, ο οποίος έχει εκτοξεύσει τις τιμές της βενζίνης για τους απλούς Αμερικανούς και έχει καταστήσει τη χώρα λιγότερο ασφαλή».
Οι Δημοκρατικοί της Βουλής θα ψήφιζαν με ενθουσιασμό υπέρ της παραπομπής οποιουδήποτε αξιωματούχου της κυβέρνησης Τραμπ.
Ωστόσο, στο νέο Κογκρέσο θα πρέπει να κινηθούν προσεκτικά, καθώς θα επιχειρήσουν να αποφύγουν τις υπερβολές στις έρευνες που σχεδιάζουν για τον Τραμπ, χωρίς παράλληλα να αγνοήσουν την απαίτηση των ψηφοφόρων για αντιμετώπιση της κρίσης ακρίβειας.
Η συγκεκριμένη διαδικασία, όμως, τους προσφέρει ένα σημαντικό πολιτικό πλεονέκτημα.
Η πρόταση παραπομπής προέρχεται από έναν Ρεπουμπλικανό. Επομένως, οι Δημοκρατικοί μπορούν να την υποστηρίξουν χωρίς να επωμιστούν οι ίδιοι το πολιτικό κόστος της πρωτοβουλίας.
Η συνέντευξη Τύπου του Χέγκσεθ ενδέχεται να μην ακολουθήσει το σενάριο που περιέγραψε ο Μάσι.
Ωστόσο, κρύβει σημαντικούς κινδύνους.
Εάν ο υπουργός Άμυνας επιλέξει να επαναλάβει το υπερβολικά επιθετικό ύφος των βίντεο που έχει δημοσιεύσει για να υπερασπιστεί τον εαυτό του —και τα οποία φαίνεται να έχουν ως στόχο να τραβήξουν την προσοχή του Τραμπ— ενδέχεται να ενισχύσει την ανησυχία των Ρεπουμπλικανών βουλευτών για την απόδοσή του.
Και, χωρίς να το επιδιώξει, μπορεί να προσφέρει ακόμη περισσότερα επιχειρήματα υπέρ της παραπομπής του.
Βραχυπρόθεσμα, ο Χέγκσεθ φαίνεται ασφαλής από την απομάκρυνσή του μέσω της διαδικασίας παραπομπής, καθώς είναι εξαιρετικά απίθανο να συγκεντρωθεί η πλειοψηφία των δύο τρίτων που απαιτείται στη Γερουσία για την καταδίκη και την καθαίρεσή του.
Ωστόσο, ένας υπουργός Άμυνας που έχει προκαλέσει την ενόχληση και των δύο κομμάτων εξαιτίας του πολέμου δεν έχει ξεμπερδέψει.
Τη Δευτέρα, ο Ρεπουμπλικανός γερουσιαστής Κέβιν Κρέιμερ, μέλος της Επιτροπής Ενόπλων Δυνάμεων, δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι δεν υποστηρίζει την παραπομπή.
Πρόσθεσε, ωστόσο, με νόημα: «Το αν θα πρέπει να συνεχίσει να βρίσκεται στη θέση του είναι θέμα είτε του ίδιου και της οικογένειάς του είτε του προέδρου».
Ο Χέγκσεθ θα μπορούσε επίσης να εξελιχθεί σε πολιτικό βαρίδι για τον Τραμπ, ειδικά όταν ο πρόεδρος θα χρειαστεί να εξασφαλίσει την έγκριση των αμυντικών δαπανών από ένα Κογκρέσο στο οποίο οι Δημοκρατικοί θα έχουν πλέον τον έλεγχο.
Ο Μάσι δήλωσε τη Δευτέρα στην Κέιτλαν Κόλινς του CNN ότι θεωρεί πως υπάρχουν «πολύ μεγάλες πιθανότητες» ο Χέγκσεθ να μην παραμείνει στη θέση του μέχρι το τέλος του έτους.
«Στέκονται στο πλευρό τους μέχρι την ημέρα που παύουν να το κάνουν», είπε χαρακτηριστικά ο Μάσι.
Προέβλεψε μάλιστα ότι το νέο Κογκρέσο θα καλέσει για καταθέσεις αξιωματούχους που υπηρέτησαν υπό τον Χέγκσεθ και οι οποίοι «έχουν δει κάποια πράγματα και γνωρίζουν κάποια πράγματα που δεν έχουν ακόμη δημοσιοποιηθεί».
Και, φυσικά, υπάρχει και ο πόλεμος που δεν λέει να τελειώσει.
Τη Δευτέρα, ο Τραμπ απέδειξε για ακόμη μία φορά ότι δεν διαθέτει σαφές σχέδιο για μια μόνιμη ειρήνη.
Οι δηλώσεις του κινούνταν από τις προβλέψεις ότι μια συμφωνία βρίσκεται προ των πυλών, μέχρι τους ισχυρισμούς ότι στην πραγματικότητα δεν επρόκειτο καν για πραγματικό πόλεμο, ενώ παράλληλα προειδοποίησε ότι οι αμερικανικές δυνάμεις είναι «με το δάχτυλο στη σκανδάλη και έτοιμες να δράσουν» για μια νέα επίθεση.
Εάν ο Τραμπ δεν καταφέρει να απεμπλακεί από τη σύγκρουση, ο πόλεμος θα στιγματίσει τα δύο τελευταία χρόνια της προεδρίας του.
Ωστόσο, η αλλαγή πολιτικής σελίδας θα είναι δύσκολη όσο ο Χέγκσεθ παραμένει επικεφαλής του Πενταγώνου.
Η πιο επικίνδυνη στιγμή για τον υπουργό Άμυνας ενδέχεται, επομένως, να μην έρθει κατά τη διαδικασία της παραπομπής του, αλλά τη στιγμή που ο Τραμπ θα κρίνει ότι μπορεί να προστατεύσει καλύτερα τον εαυτό του όχι υπερασπιζόμενος τον Χέγκσεθ, αλλά θυσιάζοντάς τον.
Διαβάστε επίσης:
Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.
Το topontiki.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Οι χρήστες που παραβιάζουν τους κανόνες συμπεριφοράς θα αποκλείονται. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.