Καλημέρα σας

Δεν ξέρω πώς θα την διορθώσουν αυτή την κατάσταση με το 112, αλλά το όλο πράγμα θέλει μία σύνεση και ίσως επανεξέταση. Το πώς δουλεύει το σύστημα, πότε, πού και γιατί στέλνονται αυτά τα sms με αυτό τον απόκοσμο ήχο, με την αλλόκοτη συχνότητα που τρομάζει περισσότερο κι από τις καταιγίδες για τις οποίες υποτίθεται προειδοποιεί.

Υπάρχουν κάτι παροιμίες που περιγράφουν την κατάσταση, αλλά εδώ δεν χωράνε χωρατά, καθότι μπορεί να υπάρξουν ακόμα και δραματικά λάθη.

Έχουμε τους μετεωρολόγους που ξεσαλώνουν επειδή θα… βρέξει χειμωνιάτικα, ας μην το παρατραβάει και η Πολιτική Προστασία…

Δύο ψύχραιμες φωνές

Οι αγρότες αποσύρουν τα τρακτέρ από τους δρόμους, τα μπλόκα έληξαν και η κυβέρνηση κάνει ένα μεγάλο… «ουφ», που απέφυγε τα χειρότερα.

Ποια (θα) ήταν τα χειρότερα; Μα, να επικρατούσε η λογική κάποιων «σκληρών» (έχει και στο Μαξίμου «σκληρούς», όχι μόνο στα αγροτικά μπλόκα) και να πήγαινε σε μετωπική σύγκρουση.

Ήτοι να έκοβε κλήσεις, να επέβαλε διοικητικά μέτρα, να έστελνε τα ΜΑΤ και να απομάκρυνε με τη βία τους αγρότες από τις οδικές αρτηρίες.

Αλλά ευτυχώς δεν επικράτησε η γραμμή – και τυφλή γραμμή. Οι φωνές «τηρήστε τη νομιμότητα με κάθε τρόπο και κόστος» πήγαν κουβά αυτή τη φορά. Για την ακρίβεια αποκρούστηκαν αποτελεσματικά από δύο υπουργούς, οι οποίοι είχαν εκ της θέσεώς τους ισχυρό λόγο: Τον Μιχάλη Χρυσοχοίδη και τον Κώστα Τσιάρα.

Ο πρώτος διαμήνυσε με τρόπο στο Μαξίμου ότι δεν γίνεται να στείλει την αστυνομία να παίξει ξύλο με τους αγρότες, καθώς η κατάσταση θα ξέφευγε εντελώς και επικίνδυνα. «Έχετε δει σε κάποιο μέρος του κόσμου να… ρυμουλκούν τρακτέρ οι αστυνομικοί;» ήταν ένα από τα ρητορικά ερωτήματα που έλεγε σε συνομιλητές του και αποδίδουν την ουσία της προσέγγισης που είχε.

Ο δε υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, που έχει και μετριοπαθές προφίλ, υιοθετώντας πάντα τη γραμμή της συνεννόησης, κατάφερε να βρει διαύλους επικοινωνίας με κέντρα «επιρροής» στα μπλόκα – πολιτικές δυνάμεις δηλαδή – και έτσι βοήθησε στην εκτόνωση της κατάστασης…

Περίεργα σενάρια για Καρυστιανού και Κασσελάκη

Κάτι τρέχει τελικά με την Μαρία Καρυστιανού και τον Στέφανο Κασσελάκη. Υπό την έννοια ότι «σέρνεται» μία φημολογία περί ενδεχόμενης συνεργασίας – το τροφοδότησε και μία αποστροφή της αντιπροέδρου Θεοδώρας Τζάκρη μάλιστα.

Κάποιοι παρατήρησαν δε ότι το Κίνημα Δημοκρατίας δεν εξέδωσε ανακοίνωση για τις δηλώσεις της Καρυστιανού περί «δημόσιας διαβούλευσης» για τις αμβλώσεις. Όντως περίεργο.

Μάλιστα, και η αποστροφή της για τους γάμους ομόφυλων ζευγαριών ήταν από περίεργη έως έντονα αμφιλεγόμενη: «Η Πολιτεία οφείλει να δημιουργεί ένα κοινωνικό περιβάλλον όπου όλοι οι πολίτες αισθάνονται άνετα όταν ζουν τη ζωή που επιλέγουν, πάντα τηρώντας τα όρια του σεβασμού και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας».
Τι ακριβώς εννοεί η Καρυστιανού με το «τηρώντας τα όρια του σεβασμού και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας»;. Το λέει και για τα στρέιτ ζευγάρια; Ή, γιατί χρειάζεται να συμπληρώσει κάτι τέτοιο όταν αναφέρεται στους γάμους των ομόφυλων ζευγαριών;

Ο Μαραντζίδης, ο Καρτερός και ο… Φιλόθεος

Παρατηρώ ότι τον τελευταίο καιρό ο πολυπράγμων και περιφερόμενος ανά τους πολιτικούς χώρους Νίκος Μαραντζίδης έχει υποτονική παρουσία στα μέσα ενημέρωσης. Δεν ξέρω αν είναι τυχαίο ή αν σχετίζεται με το ατυχέστατο ρητορικό εύρημα ότι «ο Τσίπρας θα χάσει από τον Μητσοτάκη όσες φορές χρειαστεί μέχρι να τον κερδίσει». Αν πρόκειται για το πρώτο, ίσως το «τυχαίο» να είναι και τυχερό – ας παραμείνει έτσι. Αν είναι το δεύτερο, τότε συμπεραίνω ότι έχουν αντανακλαστικά στην Αμαλίας. Θα δούμε.

– Στο μεταξύ εμφανίστηκε ξανά ο Θανάσης Καρτερός, εκ των στενότατων συνεργατών και «παρέα» του Αλέξη Τσίπρα. Αρθρογραφεί βλέπω. Και κάποιοι ελπίζουν – με κομμένη την ανάσα – να μην αρχίσει να «κατεβάζει γραμμή» για το νέο κόμμα.

 Μιας και ο λόγος για τον πρόεδρο Αλέξη να σας πω ότι έχει προκαλέσει ζωηρές συζητήσεις και ενδιαφέροντα… «απόνερα» από την παρουσία του πρόσφατα στη Θεσσαλονίκη για το βιβλίο του (Ιθάκη) η συνάντηση που είχε με τον Μητροπολίτη Φιλόθεο. Πολύ… «κανονικότητα» λένε ότι έχει αυτή η περίφημη επιστροφή του πρώην πρωθυπουργού.

Μαζί

Η φαρμακερή ατάκα του Νίκου Ανδρουλάκη στην κριτική που του ασκούσε στην ΚΟΕΣ ο Παύλος Γερουλάνος, ότι «μαζί τα αποφασίζουμε, είσαι κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος», θύμισε σε κάποιους στο ΠΑΣΟΚ εκείνη την περιβόητη ατάκα του Θεόδωρου Πάγκαλου «μαζί τα φάγαμε».

Η αλήθεια είναι ότι ο Γερουλάνος είχε ακολουθήσει τακτική σύμπλευσης με τον πρόεδρο Νίκο επί μακρόν και μέχρι να πει την περίφημη «βελόνα». Και κάπως έτσι ένα δίκιο το έχει ο Ανδρουλάκης όταν απορρίπτει την κριτική του Παύλου. Ασχέτως εάν η κριτική αυτή καθαυτή δεν είναι αβάσιμη…

Μόνο 7%… για να μη χαλάσει το κλίμα

Στην κυβέρνηση έχουν αρχίσει ήδη να… πανηγυρίζουν. Όχι για καμιά μεγάλη μεταρρύθμιση, ούτε για καμιά ανακούφιση των νοικοκυριών, αλλά επειδή –λέει– οι αυξήσεις στα συμβόλαια υγείας θα είναι «μόνο 7%». Μόνο! Ποσοστό που είναι υπέρ-διπλάσιο του πληθωρισμού, αλλά όταν το βαφτίζεις «συγκράτηση», γίνεται ξαφνικά επιτυχία.

Το ωραίο είναι πως το αφήγημα πάει κάπως έτσι: «καλύτερα 7% παρά παραπάνω». Σαν να σου λένε ότι σε χτύπησαν λίγο και να περιμένουν και ευχαριστώ. Κι εδώ είναι που αρχίζουν τα δύσκολα για το κυβερνητικό χειροκρότημα: γιατί την ίδια ώρα, τα κέρδη των ασφαλιστικών έχουν εκτοξευθεί στα ύψη. Όχι απλώς «πάνε καλά» – μιλάμε για κερδοφορία που κάνει τις εταιρίες να τρίβουν τα χέρια τους, να ανακοινώνουν αποτελέσματα-φωτιά και να παίζουν άνετα μπάλα στην αγορά.

Οπότε εύλογα προκύπτει το ερώτημα που κανείς δεν θέλει να ακούσει: πού ακριβώς δικαιολογείται η αύξηση; Αν οι ασφαλιστικές καταγράφουν κέρδη-ρεκόρ, τότε το «αναγκαστικό 7%» μοιάζει λιγότερο με ανάγκη και περισσότερο με επιλογή. Κι όταν η επιλογή αυτή πέφτει κάθε χρόνο πάνω στον ασφαλισμένο –στον ίδιο που ήδη πληρώνει ακριβότερα για τα πάντα– τότε το μόνο που «συγκρατείται» είναι η ανοχή του κόσμου.

Αλλά ας μην ανησυχούν: επικοινωνιακά, το έχουν λύσει. Θα πουν ότι «μπήκε φρένο», ότι «υπήρξε παρέμβαση», ότι «εξισορροπήθηκε η κατάσταση». Μόνο που στην πράξη, ο πολίτης θα δει ξανά το ίδιο έργο: ακριβότερο συμβόλαιο, ίδια ανασφάλεια, και οι ισολογισμοί των εταιριών να… ανθίζουν.

Και κάπως έτσι, το «μόνο 7%» βαφτίζεται επιτυχία, ενώ στην πραγματικότητα είναι απλώς άλλη μια υπενθύμιση ότι στην αγορά υγείας κάποιοι πανηγυρίζουν — και κάποιοι πληρώνουν.

Διαβάστε επίσης:

Έξι πρώτα συμπεράσματα για Καρυστιανού, o Δούκας, το ψήφισμα και το… αντίστροφο ερώτημα, η συνάντηση Καραμανλή – Σαμαρά και ο Φαραντούρης

Η Καρυστιανού και ο Τσίπρας, το τρίγωνο Μπακογιάννη – Κεφαλογιάννη – Κικίλια για το δήμο Αθήνας, το τηλεφώνημα της Ούρσουλα στον Πιερρακάκη, και το παράδοξο του ΠΑΣΟΚ

Το αδιέξοδο με τους αγρότες, οι καντρίλιες Ανδρουλάκη – Γερουλάνου, το ψήφισμα Δούκα, οι επαφές Τσίπρα και ο Τραμπ ως «φόβητρο» στα ελληνοτουρκικά